
Eιρηνικο και Ευτυχισμενο 2009 στον κοσμο, στα σπιτια, στις ψυχες μας!
Τον δρόμο τον φτιάχνεις περπατώντας








Ειναι λεει λιγο πριν τα Χριστουγεννα, εχω μια ωραια συνταγη για boeuf bourgnignon και λεω να κανω ενα παρτυ απο κεινα τα παλια.
Ναρθει η Σοφια να το μαγειρεψει καλυτερα κι απ'τους γαλλους.
Ναρθει η Μαριλενα με δισκακια παλιας γαλλικης μουσικης και swing.
Nαρθει η Ασπα με τον Βασιλη και τα κοριτσακια τους να μας πουν καλαντα και Χριστουγεννιατικα τραγουδακια.
Ναρθει η Φαραωνα με τα στολιδια της να στολισουμε το τραπεζι.
Ναρθει ο Νικιπλος με πολλα μπουκαλια γαλλικο κρασι Bουργουνδιας.
Ναρθει ο Φοιβος με κουμανταρια και χαλουμι για σιγουρια.
Ναρθει η Roadartist με ζωγραφιστα μπαλονια να τα πεταξουμε παντου.
Ναρθει η Μαρια να βγαλει φωτογραφιες και να μας φτιαξει το χαλουμι.
Ναρθει ο Κωστης ντυμενος Αη-Βασιλης.
Ναρθει η Αθηνα ν'ακουστει το γελιο της σ'ολο το σπιτι.
Ναρθει ο Ανυπαρκτος στο διαλλειμα απ'το διαβασμα και η Μυρτουλα που δεν τη ξεχναμε.
Ναρθουν ολοι οσοι περασαν απο δω εστω και για λιγο.
Ναρθει κι η Σπαρκ να τα κανει ολα μαγικη υπερπαραγωγη και να δωσει το συνθημα ν'ανεβουμε στο αεροστατο!
Στη μπαντα να περασει η παρεα μας!!
Υγ1. Για τα αληθινα παρτυ που θα κανει το xeblogarisma θα σας ενημερωσω την επομενη εβδομαδα.
Yg2. H συνταγη υπαρχει οντως και ειναι στη διαθεση οποιου τη ζητησει,εξ'αλλου αυτη μου εδωσε την ιδεα!

Oταν διαβασα τη κριτικη του κ.Μητση στο Αθηνοραμα απογοητευτηκα γιατι πιστευω οτι ο Γερμανικος κινηματογραφος, κυριως μετα την αριστουργηματικη ταινια "Οι Ζωες των αλλων",βρισκεται σε πραγματικη ανθηση.
Οι Γερμανοι για πρωτη φορα μετα το τελος του Ναζισμου ασχολουνται κινηματογραφικα με τοσο σοβαρα θεματα οπως αυτο ή την κομμουνιστικη Γερμανια.
Το Κυμα ειναι βασισμενο σε μια αληθινη ιστορια, σ'ενα πειραμα που εκανε καποτε ενας καθηγητης λυκειου στη Λουιζιανα.
Εδω ειμαστε στη ταξη ενος Γερμανικου σχολειου με παιδια 16-17 χρονων.
Το μαθημα λεγεται Απολυταρχια και υπαρχει αντιστοιχο της Αναρχιας. Σκοπος να διδαχθουν τα παιδια τα απολυταρχικα συστηματα του φασισμου, της δικτατοριας κλπ.
Ο καθηγητης ειναι ενας μποεμ τυπος με αναρχικο παρελθον που ζει με τη συντροφο του σ'ενα ποταμοπλοιο.
Την πρωτη μερα στη ταξη γινεται συζητηση για τους Ναζι και τις γνωσεις των παιδιων σχετικα με την εποχη αυτη. Το σχόλιο ενος κοριτσιου, κατι που εχω ακουσει πολλες φορες απο γερμανους, ειναι οτι δεν μπορουμε να ζουμε επ'απειρον μ'αυτη την ενοχη, στο κατω κατω η γενια μας δεν φταιει σε τιποτα!!
Η δευτερη ερωτηση ,πολυ πιο κρισιμη, ειναι αν πιστευουν τα παιδια οτι μπορει ο φασισμος να ξαναγεννηθει στη Γερμανια. Κι εκει η απαντηση ειναι ξεκαθαρη. Αποκλειεται, εμεις ειμαστε μορφωμενοι!!
Τοτε ξεκιναει το πειραμα. Ο καθηγητης τους ζηταει να ντυνονται ολοι ομοιομορφα απ'τη επομενη μερα, ασκησεις συγχρονισμου βαδισματος, ονομασια της ομαδας σε Κυμα, χαιρετισμος με το χερι, σημα. Τα περισσοτερα παιδια ειναι ενθουσιασμενα με την υπαρξη αυτης της ομαδας, υποστηριζουν το ενα το αλλο, οι εθνικιστικες διαφορες εξαφανιζονται, η υπαρξη του συνολου τους δινει δυναμη. Καποια αλλα αντιδρουν. Δεν θελουν να ντυνονται ιδια, δεν τους αρεσει και φοβουνται οτι αυτο που αρχισε για πλακα αρχιζει και γινεται επικινδυνο.
Και οντως γινεται. Αποκλεισμος των παιδιων που δεν συμμετεχουν απο τους μεχρι τοτε φιλους τους, ενδειξεις βιας απο πολυ χαμηλων τονων μαθητες, γκετοποιηση.
Η ισοπεδωση της προσωπικοτητας απαραιτητη. Η αναγκη των παιδιων να ειναι μελη μιας ομαδας που τα υπολογιζει και τους δινει καποιο ρολο σε αντιθεση με την οικογενεια τους που αδιαφορει ειναι εξισου δυνατη.
Και φτανει η κορυφωση, δεν θα την πω για οσους θελουν να το δουν.
Οταν ο καθηγητης συνειδητοποιει τι εκανε ειναι πια αργα.
Η αληθεια ειναι οτι οι εννοιες ειναι σχηματικες, ξερεις ή φανταζεσαι εκ των προτερων που θα καταληξει αυτο το πειραμα. Το ιδιο εξ'αλλου συμβαινει ηδη με τους χουλιγκανς ή αλλες αντιστοιχες ομαδες.
Ομως ειναι ενα δυνατο εργο, γρηγορο, με αριστες ερμηνειες και πολλη τροφη για σκεψη.
Τρομαζεις οταν συνειδητοποιεις ποσο ευκολο μπορει να ειναι να ξαναρθει ο εφιαλτης. Μπορει να ειναι σχηματικο κι ισως λιγο υπερβολικο, αλλα το συναισθημα που σου αφηνει ειναι οτι αν δεν προσεξουμε παρα πολυ,ολα αυτα που και η Γερμανια και ολη η ανθρωποτητα προσπαθει να ξεχασει..μπορουν να επαναληφθουν.
Ποσο ευκολα μπορει ενα παραμελημενο παιδι απ'το σπιτι να ενταχθει σε ενα συνολο κατω απο τις εντολες οποιουδηποτε και να φτασει ακομα και στα ακρα για να αποδειξει οτι αξιζει και ποσο τα πολλα αυτα παιδια μαζι,μπορουν να γινουν ενα πολυ επικινδυνο "κυμα".
Αξιζει να την δειτε.
Σε μια εποχη που τα ονειρα τριζουν σαν το ξυλινο ποδαρι της γιαγιας μας..
Σε μια εποχη χωρις πολλη χαρα..
Γυρναω στα μικρα παιδια,
δικα μου και δικα σας.
Και ξαναβρισκω τον χρονο τον αληθινο,
σε μια λεξουλα,
σε μια σκανταλια,
σε μια αληθεια που ειχα ξεχασει οτι υπηρξε.
Κι αν δεν ξερω τι να τους παιξω καμια φορα,
ξερουν αυτα.
Δεν προσπαθω να τους κρυφτω, την ασχημια την ξερουν.
Να γινω πιο ομορφη γι'αυτα θελω.
Κι αν με ρωταγες ποιος ειναι ο πιο τυχερος ανθρωπος στον κοσμο, θα σου απαντουσα χωρις δισταγμο,
Ο Αη Βασιλης!!

Ειχαμε μολις μετακομισει σε διαμερισμα πολυκατοικιας στο κεντρο κοντα στη Λ.Αλεξανδρας. Ημουν 13 χρονων.
Εκεινο το Σαββατο ο πατερας μου γυρισε νωρις απ'τη δουλεια, κλειδωσε τη πορτα και κατεβασε τα πατζουρια αν κι εξω ειχε ακομα φως.
Σιωπηλες συζητησεις, φοβισμενα βλεμματα.
Στο ραδιοφωνο ο σταθμος του Πολυτεχνειου σιγα πολυ σιγα..
Αργοτερα.. το ιδιο βραδυ το κουδουνι αρχισε να χτυπαει ασταματητα. Στη πορτα δυο παιδια γυρω στα 20, με μακρια μαλλια κι αιματα στο προσωπο και στα χερια.
Ο ενας λιποθυμησε σχεδον μολις μπηκε στο σπιτι. Η μητερα μου τηλεφωνησε στη μικροβιολογο του 2ου οροφου.
Μια υπεροχη γυναικα η οποια χωρις να διστασει ουτε ενα λεπτο εκρυψε τα παιδια στο αυτοκινητο της και τα μετεφερε στο Ρυθμιστικο που δουλευε τοτε.
Την ξαναειδαμε δυο μερες μετα, τα ματια της
κατακοκκινα απ'την αυπνια και το κλαμμα.
Μας διηγηθηκε με φρικη και θυμο πώς οι αστυνομικοι της χουντας μπηκαν στο νοσοκομειο, εβγαζαν τους ορους και με τη βια μετεφεραν τα τραυματισμενα παιδια στα κρατητηρια. Οι γιατροι προσπαθησαν να τους εμποδισουν αλλα δεν μπορουσαν να κανουν σχεδον τιποτα, πολλοι απ'αυτους ειχαν την ιδια τυχη με τους φοιτητες.
Απ'αυτο το βραδυ, δεν μπορεσα ποτε να ταυτιστω με καμια εξουσια.
Μια και οι εποχες ειναι δυσκολες λεω να κανουμε μια βουτια στη παιδικη μας ασφαλεια, στα χρονια της αθωωοτητας.
Ελληνικη ταινια, Σαββατο 8.00 το βραδυ ηταν τοτε οι πρωτες προβολες στη τηλεοραση. Περιμεναμε να φυγουν οι γονεις, να μεινουμε με την γιαγια και να δουμε την Αλικη τρωγοντας σουβλακια κρυφα πανω στο κρεββατι τους. Μετα ειχε Επικινδυνες Αποστολες και μετα υπνο.
Προφανως εχουμε το παγκοσμιο ρεκορ επαναληψης αλλα οσες φορες και να δουμε την ιδια ταινια γελαμε το ιδιο και για ενα περιεργο λογο αισθανομαστε καλυτερα μετα.. σαν μια ανακουφιση.
Στο βιντεακι μια απ'τις αγαπημενες μου σκηνες στη ταινια ο Ηλιας του 16ου.
Η δικη σας καλυτερη?
Στους φιλους που φευγουν,
στους φιλους που μενουν,
στους φιλους που ειναι παντα εκει,
μα φιλοι πανω απ'ολα!
Μια ανασα και παλι μαζι!



"Eιμαι ενας παραμυθας και το σινεμα τυχαινει να ειναι το μεσον μου"
Ο Federico Fellini, ισως ο μεγαλυτερος Ιταλος σκηνοθετης, γεννηθηκε στο Ριμινι το 1920 και πεθανε σαν σημερα το 1993.
Οι γυναικες που αγαπουσε και φοβοταν και η Ιταλια του Μουσολινι των νεανικων του χρονων, ηταν οι κυριες πηγες εμπνευσης του.
"Δεν ξερουμε ποια ειναι πραγματικα η γυναικα. Παραμενει ακριβως στο σημειο μεσα στον ανδρα οπου αρχιζει το σκοταδι. Το να μιλας για τις γυναικες ειναι σαν να μιλας για το σκοτεινοτερο κομματι του εαυτου σου, το μη ανεπτυγμενο,το πραγματικο μυστηριο μεσα σου."
Οι ταινιες του La Strada, Amarcord,Dolce Vita, Οι νυχτες της Καμπιρια,η Ιουλιετα των Πνευματων. Το Satyricon και το αριστουργηματικο 8 1/2 ειναι επηρεασμενα απο τις ιδεες του Ελβετου ψυχιατρου Cark Jung γυρω απ'τον ρολο των αρχετυπων και του συλλογικου υποσυνειδητου.
Ολες ομως εχουν μια τραγικη τρυφεροτητα μεσα απ' την αιωνια μαχη μεταξυ του μυαλου και της καρδιας.
Ρολλοι οπως ο νεαρος Paparazzo στο Dolce Vita (απ'οπου εμεινε και η λεξη paparazzi),της Saraghina η του σκηνοθετη Guido στο 8 1/2,εμειναν κλασικοι στην ιστορια του κινηματογραφου.
Η μουσικη του Νino Rota σε ολες σχεδον τις ταινιες του ολοκληρωνε το μαγικο ταξιδι των παραμυθιων του Fellini.
"Οποιος ζει οπως εγω μεσα σ'ενα φανταστικο κοσμο,πρεπει να κανει μια μεγαλη και αφυσικη προσπαθεια να ειναι κανονικος με τη συνηθισμενη εννοια. Ομολογω οτι θα ημουν ενας απαισιος μαρτυρας σε δικαστηριο και ενας ακομα χειροτερος δημοσιογραφος. Ταυτιζομαι με μια ιστορια οπως την βλεπω εγω και αυτο σπανια ειναι το ιδιο με οπως πραγματικα συνεβη."
Συντροφος του μεχρι το τελος της ζωης του και πρωταγωνιστρια σε καποιες ταινιες του η Giulietta Massina.
Ο Φελλινι ισχυριζοταν οτι οι ταινιες του ειναι η αυτοβιογραφια του. Στο 8 1/2 ο Guido ειναι ο ιδιος. Ειναι αυτος που ψαχνει να βρει την ισορροπια μεταξυ των παιδικων του τραυματων και των τωρινων του ιδεων, του αισθησιασμου,την καλλιτεχνικη του ολοκληρωση και την εμπορικη επιτυχια.
Λεει η Agnes Varda κριτικος κινηματογραφου:
.. Ο Guido ειναι ο Fellini και ο Fellini εμεις. Παλευουμε για το μεγαλειωδες για να καταφερουμε μονο το καθημερινο και οικειο..με μερικα ενδιαμεσα διαλλειματα..


Μετα την ακατασχετη μπλογκοφλυαρια μου των τελευταιων ημερων παιρνω το ρενακι και παμε μια μεγααααλη αυτοκινηταδα για οπου μας βγαλει!
Να προσεχετε και καλο τριημερο σε ολους!!

Χρονια Πολλα στους απανταχου Κεφαλονιτες!!
Σημερα γιορταζει ο Αγιος με τον οποιο ολοι οι συντοπιτες μου εχουμε μια μοναδικη σχεση.
Η αληθεια ειναι οτι ειναι δυσκολο για καποιον να καταλαβει πώς ενα ολοκληρο νησι γιορταζει και τιμα σημερα εναν Αγιο ο οποιος αποτελει το κεντρικο προσωπο καθε αξιοπρεπους βρισιας καθε Κεφαλονιτη που σεβεται τον εαυτο και την καταγωγη του.
Η σχεση των Κεφαλονιτων με την θρησκεια γενικοτερα, ασχετα αν τη πληρωνει συνηθως ο καημενος ο Αγ.Γερασιμος, ειναι αντικειμενο προς μελετη.
Ολοι ξερουν για παραδειγμα οτι τα περιφημα φιδακια της Παναγιας στο Μαρκοπουλο που βγαινουν καθε Δεκαπενταυγουστο ειναι αποτελεσμα του γνωστου τεχνασματος των μοναχων να βαζουν γαλα σε συγκεκριμενα σημεια. Κι ομως η εκκλησια καθε χρονο ειναι γεματη "πιστους" που μπροστα στις καμερες αναφωνουν Θαυμα!!
Οταν ημουν 8 χρονων η μαμα μου αποφασισε να μας παει στο κατηχητικο χωρις βεβαια να ρωτησει τον Ληξιουριωτη μπαμπα. Οταν ο τελευταιος το εμαθε βγηκε εξαλλος απ'το σπιτι, ανοιξε τη πορτα της εκκλησιας μάς τραβηξε στη κυριολεξια απ'τα μαλλια εξω ,αφηνοντας τους παπαδες αναυδους!
Καταλυτικο ρολο εχει παιξει ο Ανδρεας Λασκαρατος. Ο συγγραφεας απ'το Ληξουρι που εκανε με τον λογο του κανονικο πολεμο στους παπαδες αποδεικνυοντας την υποκρισια τους και την ελαχιστη σχεση που εχουν με την θρησκεια. Αδικο ειχε?
Κι επειδη ουτε το χιουμορ ουτε ο αυτοσαρκασμος λειπουν απ'το νησι εβγαλαν και την αντιστοιχη κανταδα με τα 13 ευαγγελια.
Στο βιντεακι ενα δειγμα μπαλου (σκετη χαρα ζωης) σαν αυτον που θα χορεψουν σημερα οσοι γιορταζουν!


Aλλο ενα παιδι διασημων γονιων που πεθαινει νωρις.
Ο γυιος του Gerard Depardieu πεθανε χθες σε ηλικια 37 χρονων.
Ηθοποιος και ο ιδιος με καλυτερο ρολο του αυτον στην ταινια "Οι μαθητευομενοι".
Ποσο σκληρο πρεπει να ειναι τελικα το να εισαι παιδι καποιου με τοσο μεγαλη προβολη και τοσο δυνατη προσωπικοτητα?





Aυριο αν δεν βρεχει θα παω στο Ηρωδειο.
Lara Fabian και Μαριος Φραγκουλης (τον τελευταιο τον βλεπω σαν αναγκαιο κακο).
Η Fabian εχει ενα θεατρικο τροπο ερμηνειας σε συνδυασμο με μια θεϊκη φωνη. Πολλοι θεωρουν οτι ειναι λιγο γλυκαναλατη αλλοι οτι στριγγλιζει αλλα οι περισσοτεροι οτι ειναι μια απ'τις καλυτερες τραγουδιστριες της εποχης μας.
Αν σας αρεσει κι ο Φραγκουλης ακομα καλυτερα, αν οχι οπως εμενα, αξιζει να τον υποστειτε γιατι η Fabian θα σας αποζημιωσει!
Ακουσα οτι θα κατεβει απ'τη Θεσσαλονικη ο συλλογος "Λευτερια στη Ροζιτα"!







