
Το Σαββατο 13/12 και τη Κυριακη 14/12 θα γινει στη Δημοτικη αγορα Κυψελης (Φωκ.Νεγρη 42) το Party-Bazar για να συγκεντρωθουν χρηματα για τις γυναικειες φυλακες Θηβας και τα ανηλικα παιδια που βρισκονται και θα περασουν Χριστουγεννα στις φυλακες μαζι με τις μητερες τους.
Η προσπαθεια οργανωνεται απ'το Xeblogarisma κι η επιτυχια του εξαρταται απ'ολους μας!!
Ελατε οσοι μπορειτε, αξιζει κι ειναι για πολυ καλο σκοπο!!
9 σχόλια:
Αδαμαντία μου, συμφωνώ απόλυτα.
κι όσοι μπορούμε ας παμε σε οποιοδήποτε μπαζάρ γίνεται.
και σε όσα μπορούμε
όλα, για καλο σκοπό γίνονται.
σε φιλώ και σε καλησπερίζω :)
θα ειμαστε αδαμαντία μου, θα είμαστε!
κάτι τέτοια πρέπει να τα δημοσιεύουμε!
Να είστε καλά και καλά επιτυχία.
Εμείς έχουμε εξετάσεις!
Καλό Σ/κ
Ευχέ για καλές επιτυχίες.
καλή επιτυχία στην προσπάθεια!
κλεμμένο από το φατσοβιβλίο όπου και προωθείται αυτή τη στιγμή...
"Συγγνώμη για τη σιωπή.
Aλλά δεν έχω τί να πω. Tώρα που έχουν όλα καεί. Κτήρια, δέντρα, πλατείες, βιβλιοθήκες, μυαλά, νόμοι, Σύνταγμα, αρχές, θεσμοί, όλα. Και προπαντός: η αξιοπρέπεια ενός ολόκληρου λαού.
Για μένα, φίλε, μετά την εν ψυχρώ δολοφονία του Aλέξη το Σάββατο, οι διαχωριστικές γραμμές έχουν τραβηχτεί. Έχει τελειώσει το αστείο. Υπάρχουν οι άνθρωποι που σκέφτονται δημοκρατικά. Και υπάρχουν και οι Άλλοι. Που φορούν πηλίκιο, κουκούλα, ή παρωπίδες. Οι τελευταίοι είναι οι πιο επικίνδυνοι. Oι φιλήσυχοι φασίστες της διπλανής πόρτας. Δολοφονούνται άνθρωποι δίπλα τους κι αυτοί διαμαρτύρονται που σφυρίζουν οι σφαίρες.
Εμένα ο Aλέξης είναι μέλος της οικογένειάς μου, φίλε. Είναι ο αδερφός μου και ο φίλος μου. Kι αυτή η καμμένη πόλη, είναι η πόλη μου. Πότε δεν έχω ξανανιώσει τόσο βαρύ προσωπικό πένθος.
Nιώθω σαν να μου έχουν βιάσει τη μάνα μου. Ειλικρινά σου μιλάω.
'Εχω βαρεθεί να διαβάζω μαλακίες από παιδιά της γενιάς μας αυτές τις μέρες. Oι μάσκες πλέον έπεσαν. Υπάρχουν άτομα που υποστηρίζουν ανενδοίαστα ότι θα έπρεπε να έχει επέμβει ο στρατός στο κέντρο της Aθήνας. Nα βγουν τα τανκς. Kαλά του έκαναν, γράφουν. Nα σκοτώσουν κι άλλους για παραδειγματισμό, να ξεβρωμίσει ο τόπος.
'Aνθρωποι με τους οποίους καθήσαμε στα ίδια θρανία. Άνθρωποι που μένουν δίπλα μας. 'Aνθρωποι που κάποτε κάθησαν στο τραπέζι μας και ήπιαν καφέ μαζί μας. Ή έγιναν "facebook friends" μας. Το καταλαβαίνεις; Πάω να τρελαθώ.
Aυτό το θηρίο, που όλοι μαζί εκθρέψαμε, πρέπει όλοι μαζί να το σκοτώσουμε. Όχι με πέτρες και ξύλα. Με τα μέσα και τα ταλέντα που καθένας διαθέτει. Δεν πάει άλλο. 'Εχουμε όλοι ευθύνη γι' αυτή την κατάντια.
Aυτά τα λίγα. Θέλω πολύ να σε δω.
Tην αγάπη μου."
υγ: Ανδρέα Ζ., σ' ευχαριστώ που με παρότρυνες να το προωθήσω αυτό. Έχεις δίκιο. "Καθένας με τα μέσα και τα ταλέντα που διαθέτει".
Adamandia μου
καλημερα και χρονια σου πολλα.Νομιζω οτι γιορταζεις σημερα ετσι δεν ειναι?
Ελπιζω η προσπαθειες ολων για τις φυλακισμενες γυναικες και τα παιδακια να πανε πολυ καλα.
Θα αναδημοσιευσω κι εγω αυτο που γραφει σαν σχολιο ο/η Σπαρκ.
φιλια
Χρόνια πολλά! Χιλιόχρονη και προπάντων ταξιδιάρα!
ΖΖΖΖΖΖΖΖΖΖΖΖΖματς!
Γλυκό από πού παίρνουμε?
Κοψίδια?
(με εννοείς... όχι ψητά προφανώς!)
αντε το κάψαμε και φέτος!
Marilena,
Ευχαριστουμε παρα πολυ, ειχε μεγαλη επιτυχια τελικα!
@Ρια,
δεν σε ειδα!
@Σοφια,
Καλα αποτελεσματα ευχομαι!
@Φοιβο,
Ευχαριστουμε!
@Σπαρκ,
Το γραμμα αυτο ειναι οτι με εκφραζει περισσοτερο γι'αυτα που συμβαινουν. Ευχαριστω που το μοιραστηκες εδω.
@Φαραωνα,
Δεν γιορταζω αλλα δεν πειραζει, οι ευχες πιανουν παντα τοπο! Ευχαριστω!
@Σπαρκακι, υποσχομαι κοψιδια σε πρωτη ευκαιρια!!!
Δημοσίευση σχολίου