Ειχαμε μολις μετακομισει σε διαμερισμα πολυκατοικιας στο κεντρο κοντα στη Λ.Αλεξανδρας. Ημουν 13 χρονων.
Εκεινο το Σαββατο ο πατερας μου γυρισε νωρις απ'τη δουλεια, κλειδωσε τη πορτα και κατεβασε τα πατζουρια αν κι εξω ειχε ακομα φως.
Σιωπηλες συζητησεις, φοβισμενα βλεμματα.
Στο ραδιοφωνο ο σταθμος του Πολυτεχνειου σιγα πολυ σιγα..
Αργοτερα.. το ιδιο βραδυ το κουδουνι αρχισε να χτυπαει ασταματητα. Στη πορτα δυο παιδια γυρω στα 20, με μακρια μαλλια κι αιματα στο προσωπο και στα χερια.
Ο ενας λιποθυμησε σχεδον μολις μπηκε στο σπιτι. Η μητερα μου τηλεφωνησε στη μικροβιολογο του 2ου οροφου.
Μια υπεροχη γυναικα η οποια χωρις να διστασει ουτε ενα λεπτο εκρυψε τα παιδια στο αυτοκινητο της και τα μετεφερε στο Ρυθμιστικο που δουλευε τοτε.
Την ξαναειδαμε δυο μερες μετα, τα ματια της
κατακοκκινα απ'την αυπνια και το κλαμμα.
Μας διηγηθηκε με φρικη και θυμο πώς οι αστυνομικοι της χουντας μπηκαν στο νοσοκομειο, εβγαζαν τους ορους και με τη βια μετεφεραν τα τραυματισμενα παιδια στα κρατητηρια. Οι γιατροι προσπαθησαν να τους εμποδισουν αλλα δεν μπορουσαν να κανουν σχεδον τιποτα, πολλοι απ'αυτους ειχαν την ιδια τυχη με τους φοιτητες.
Απ'αυτο το βραδυ, δεν μπορεσα ποτε να ταυτιστω με καμια εξουσια.
Παγωτό σε σακούλα σε 5 λεπτά
Πριν από 2 εβδομάδες
22 σχόλια:
Η σιωπή μου ως φόρος τιμής στα παιδιά που θυσιάστηκαν, που υπέμειναν, που δεν υποτάχτηκαν. Η σιωπή μου απαξίωση στη χούντα και τους φασίστες.
Καλή σου μέρα Αδαμαντία μου.
Καλησπέρα... πολύ ωραία Ιστορία... Θυμήθηκα τα μεγαλύτερα ξαδέλφια μου... που ήταν παρόντες... Λίγο πριν τα συλλάβουν στη Μαυροματαίων άνοιξε μια πόρτα και τους φυγάδευσε ένας άνδρας... Κυριολεκτικά τους έσωσε εκείνο το βράδυ... Ήταν ο ηθοποιός Νίκος Βασταρδής ο σωτήρας τους... έτσι για τη μνήμη το αναφέρω...
Για τον Παναγούλη, σήμερα περισσότερο από ποτέ, πιστεύω ότι ήταν δολοφονία... αλλά αυτό είναι μακριά από θεωρίες συνομωσίας ή άλλα πράγματα... Έτσι κι αλλιώς δεν έχει και σημασία... τουλάχιστον έμεινε άσπιλος, γιατί στα χέρια των σύγχρονων Ελλήνων θα αμαυρωνόταν σίγουρα...
φιλιά...
@Kαλημερα Μαρακι!
@Νικιπλε, ειναι αληθινη ιστορια, ειναι οπως εζησα εκεινο το βραδυ μονο που τοτε δεν καταλαβαινα και πολλα. Ο Βασταρδης ηταν γνωστος αγωνιστης και υπεροχος ανθρωπος οσο για τον Παναγουλη μακαρι να ζουσε αυτος θα ηξερε τι να απαντησει..
Καλη σου μερα!
Βλέπεις Αδαμαντία γιατί φοβάμαι τόσο πολύ. Αυτά τα πράγματα μπορεί να ξαναγίνουν αν δεν προσέξουμε.
καλή βδομάδα
O Παναγουλης, ο Μουστακλής, ο Νικηφόρος Μανδηλαράς, ο διπλανός μας, ο απέναντι, ο..
ο.. ο...
Υπόσχεση
Τα δάκρυα που στα μάτια μας
θα δείτε ν' αναβρύζουν
ποτέ μην τα πιστέψετε
απελπισιάς σημάδια.
Υπόσχεση είναι μοναχά
γι' Αγώνα υπόσχεση
(Στρατιωτικές Φυλακές Μπογιατίου, Φεβρουάριος 1972)
απο τον Αλεξανδρο Παναγούλη
(κι ήταν αρκετες φορές, που ο βασανιστής δεν ήταν παρά
"ο γιος του γειτονα σου".
ντοκυμαντέρ που σοκαρισμένη το 'βλεπα πριν τριαντατόσα χρονια, με κομμένη την ανασα σχεδον)
ποτε ξανά, ποτε
@Sofia, τα ματια ανοιχτα για να μη ξαναγινουν.Ομως και η σημερινη εποχη εχει πολλα αιτηματα εξ'ισου σοβαρα. Τα φιλια μου.
@Μαριλενα,
Ηταν μια ιστορικη γενια,οτι κι αν λενε, οσο κι αν προσπαθουν μερικοι να τα υποτιμησουν, ηταν μια ηρωικη,ιστορικη γενια. Καλη εβδομαδα Μαριλενακι.
κάτι τέτοιες μέρες, σκέφτομαι πόσοι θα αντιδρούσαν σήμερα...
“Όταν ήρθαν να πάρουν τους τσιγγάνους δεν αντέδρασα. Δεν ήμουν τσιγγάνος.
Όταν ήρθαν να πάρουν τους κομμουνιστές δεν αντέδρασα. Δεν ήμουν κομμουνιστής.
Όταν ήρθαν να πάρουν τους εβραίους δεν αντέδρασα. Δεν ήμουν εβραίος.
Όταν ήρθαν να πάρουν εμένα δεν είχε απομείνει κανείς για να αντιδράσει”. Μπρεχτ
και ακόμα περισσότερο ποιος αντιδρά κάθε μέρα. όταν βάλεις τον βάτραχο στο καυτό νερό αντιδρά και φεύγει. όταν τον βάζεις σε χλιαρό και το ζεσταίνεις σιγά σιγά ο βάτραχος δεν καταλαβαίνει και ψοφάει στο καυτό νερό...
Συγκλονιστική η προσωπική σου επαφή - και ήσουν και σε τόσο τρυφερή ηλικία…
Οι κόρες μου είναι τις τελευταίες μέρες με το σύνθημα «ψωμί, παιδία, ελευθερία»... Δεν καταλαβαίνουν βέβαια ακόμα, αλλά θα βεβαιωθώ ότι θα καταλάβουν…
Αδαμαντία και βέβαια ήταν.
καπου διαβαζα σήμερα, κατι, που μίλαγε στην ψυχή μου.
θα ψάξω κι αν το βρω, θα περάσω να στο "πω" κι εσένα.
Η εξουσία διαφθείρει, έλεγε ο Αριστοτέλης και, κατά τα φαινόμενα, είχε δίκιο δυστυχώς. Και πώς θα κυβερνηθεί μια χώρα χωρίς εξουσιαστές; μπορεί να ρωτήσει κάποιος. Εδώ είναι το ζουμί: Να μην είναι εξουσιαστές οι κυβερνήτες, δεν υπάρχει καμιά ανάγκη να εξουσιάζουν δλδ και αν παρεκτρέπονται να υπάρχει ο πολίτης ο ενεργός που τους ελέγχει. Αυτό είναι το δημοκρατικό πολίτευμα. Η δημοκρατία βάζει φρένο στην αλαζονία της εξουσίας -αυτών που την ασκούν εννοείται.
Σήμερα βλέπουμε να έχει εκτροχιαστεί το όχημα, να κοντεύει να ξεφύγει για τα καλά δλδ, άρα πρέπει να έχουμε το νου μας...
Οι λέξεις χάνουν το νόημά τους, τα ελλαττώματα μεταμφιέζονται σε προτερήματα, κλπ κλπ, η αγνότητα κοντεύει να χαθεί και κάποιος χρειάζεται να παίζει το ρόλο του ξυπνητηριού: Οράματα "βλέπουν" οι ξυπνητοί -τα όνειρα τα βλέπουν οι... κοιμισμένοι!!!
Με την ευκαιρία, θυμήθηκα μερικά παλιότερα επετειακά που είχα γράψει και σου τα χαρίζω! :)
-->> Πέμπτη, Νοέμβριος 16, 2006: το Πολυτεχνείο: πόση αλήθεια και πόσο μύθος
-->> Πέμπτη, Νοέμβριος 16, 2006: ΤΙ ΓΙΝΟΤΑΝ ΤΟ ΝΟΕΜΒΡΗ ΤΟΥ 1973 ΜΕΣΑ ΚΑΙ ΓΥΡΩ ΑΠ' ΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ
-->> Σάββατο, 17 Νοέμβριος 2007: 600 post - Λαμπρος Τζιανος
Είναι μάλλον τρομακτικό το γεγονός ότι μετά από 35 χρόνια,από εκείνο το εφιαλτικό βράδυ,οι ιδέες που είχαν υιοθετήσει οι φοιτητές είναι ακόμα επίκαιρες και διαχρονικές.ίσως να τις λέμε με άλλα λόγια,το νόημα όμως παραμένει το ίδιο.Άραγε αν ζούσαν τώρα,θα ντρέπονταν για το πως καταντήσαμε τη χώρα μας για άλλη μια φορά.Είμαι σίγουρος.Αν θα είχα το σθένος να έχω την ίδια αντίδραση με αυτούς;Μάλλον όχι.Γι΄αυτό άλλωστε μερικοί ξεχωρίζουν από τον όχλο.Αυτοί που σκοτώθηκαν τότε,θα σιχαινόντουσαν να βλέπουν τώρα αυτούς που βγαίνουν στις τηλεοράσεις και μιλούν για Δημοκρατία και ανθρώπινα δικαιώματα.
Και μετά έχεις τον αδερφό του Νομάρχη Ψωμιάδη να αποκαλεί τους συνδικαλιστές φασίστες.Θα τρίζουν τα κόκαλα του Παναγούλη και των υπολοίπων.
Το ηρωικό πολυτεχνείο έδειξε τον δρόμο. Θυμάμαι όμως και τις χιλιάδες άλλους 'πατριώτες' που σφύριζαν αδιάφορα. Αυτή την αδιαφορία είναι που πρέπει να τη ψέξουμε... Λευτεριάς λίπασμα, ναι, αλλά με την καλοπέραση και το βόλεμα, μάς έφαγαν τα χημικά...
''Αδιαφορία''.Μαγική λέξη Σπύρο που αποτυπώνει ακριβώς την εικόνα τότε,αλλά και τώρα,σε πολλές περιπτώσεις.
Και ας μην ξεχνάμε τι είπε ο Κλίντον σε μια επίσκεψη του,αφού όμως είχε παραιτηθεί από το αξίωμα του προέδρου.ότι το χειρότερο που έκανε η Αμερική στην χώρα μας,και δεν καταλαβαίνει για ποιο λόγο,ήταν ότι μας επέβαλαν τη δικτατορία.Ακόμα και όταν παραδέχτηκε κάτι τέτοιο,ακόμα και όταν βγήκαν στη δημοσιότητα διάφορα έγγραφα που το απεδείκνυαν,κάποιοι άλλοι δικοί μας πολιτικοί σφύριζαν αδιάφορα και έκαναν τους αδιάφορους!Υποκρισία!
@.
Καλως ηρθες και σ'αυχαριστω για το πολυ ωραιο σχολιο σου.Ναι,βατραχια στο ζεστο νερο αισθανομαι οτι γιναμε.
@Ασπα μου,
ελπιζω κανενα παιδι να μη ζησει δικτατορια.
@Μαριλενακι,
Ευχαριστω που θελεις να μοιραζεσαι εδω κατι που μιλαει στη ψυχη σου.
@Ροδια,
Σ'ευχαριστω για τα λινκς,θα τα διαβασω και θα τα πουμε.
@Κωστη,
Γιατι χαθηκες, ειχα αρχισει ν'ανησυχω. Δεν ξερω αν θα τριζαν τα κοκκαλα οπως λες γιατι και τοτε υπηρχε αρκετη υποκρισια και πολλοι κρυφοχουντικοι βγηκαν μετα και το παιζαν "αριστεροι".
@Φοιβο,
ποσο δικιο εχεις. Αλλα το βολεμα μας τελειωνει οπου ναναι και πολλα απ'αυτα που θεωρουσαμε δεδομενα σε λιγο δεν θα τα εχουμε.Εκει να δω πως θα αντιδρασουμε..
@Αθηνα,
?????
Την προηγούμενη εβδομάδα ήμουν λίγο πνιγμένος και το ΣΚ πήγα μια βόλτα στο χωριό...Αλλά επέστρεψα!
Και τότε υπήρχαν,αλλά αυτός που αναφέρω το λέει φόρα παρτίδα.Και δεν βρέθηκε κανείς να τον γιαουρτώσει...
@Kωστη, τυχερε που εχεις χωριο και πας!! Αντε κανε ενα blog ντε!
Άσχετο με το ποστ..
Απλά ΥΠΕΡΟΧΗ η φωτο απο τη Πραγα.. δεν εχω παει ποτέ...άλλο ένα όνειρο που με περιμένει να το ζήσω.. :)
Φέτος ένιωσα μεγάλη αμηχανία στην επετειο του Πολυτεχνείου. Ξαφνικά αισθάνθηκα ότι σε μόλις τριαντα πέντε χρόνια δεν μπορεί να μιλήσει στα πολύ νέα παιδιά. Θες που ακούνε να μιλάνε για την ιστορία αυτή με λέξεις άστοχες, θες που ξεχνώντας ότι πολύ-πολύ νέοι άνθρωποι, σχεδόν παιδιά έκαναν όλη αυτή την ιστορία την έχουμε παραφορτώσει με σοβαροφάνεια, θες που τους λέμε να θυμάστε- μα τι να θυμούνται; θυμάσαι κάτι που έζησες, τα άλλα τα μαθαίνεις, τα γνωρίζεις, άλλο είναι αυτό... Δεν ξέρω, η επέτειος μεγάλωσε, εγώ γερνάω, κάτι περίεργο συνέβη φέτος...
Αν κάτι μου μένει όμως είναι οι άνθρωποι και οι ιστορίες τους, η μητέρα σου και η μικροβιολογος που περιέθαλψε όσο μπόρεσε τα παιδιά, όσοι γνωρίζω που φυλακίστηκαν κι άντεξαν πολλά και συνεχίζουν να ζουν έντιμοι κι ωραίοι άνθρωποι.
πάει πέρασε και αυτό! άλλη ευκαιρία για κοπάνα από τη δουλειά πότε έχουμε τώρα? Πριν τις 25/12!!!
H Rodia δινει πολυ καλες πληροφορειες γι αυτο που συνεβει εκεινες τις μερες.Οι ανθρωποι που ειχαμε τοτε φιλους η συγγενεις φοιτητες που ηταν μεσα στον χωρο του Πολυτεχνειου περασαμε ατελειωτες στιγμες φοβου και τρομάρας.
Μακαρι να μην υπαρξουν αλλες τετοιες στην ζωη κανενος.Αυτο ευχομαι μονο.
@Roadartist,
Ειναι μια τουριστικη παραμυθουπολη,σου ευχομαι να πας ενα ρομαντικο ταξιδι στη Πραγα,αξιζει!
@Καλημερα,
Δεν εισαι η μονη που εχει αυτο το συναισθημα. Ειναι λιγο οπως εμεις με το 40. Αλλο να σου μιλανε για τη κατοχη κι αλλο να τη εχεις ζησει. Το 40 ομως δεν το απαξιωσαμε ποτε οπως το Πολυτεχνειο.Κι εκει ειναι εμενα η διαφωνια μου.Δεν θεωρω τυχαιο οτι εχει γινει μια ισοπεδωση αυτου του αγωνα εξ'αιτιας ορισμενων πρωταγωνιστων του που τους διεφθειρε η εξουσια.Κι ο Κον Μπεντιτ αλλαξε πορεια μετα αλλα δεν αναρωτηθηκε κανενας Γαλλος αν ο Μαης του 68 ζει! Ειναι συμβολα αυτοι οι αγωνες κι ετσι πρεπει να παραμεινουν στη συνειδηση διαφορετικα σε λιγο δεν θα σημαινουν απολυτως τιποτα.
@ Σπαρκ,
Σημερα αν σε λενε Μαρια !!!
@Φαραωνα,
Ετσι ηταν, φοβος παντου. Και ο αγωνας του Πολυτεχνειου ηταν για να πεσει η χουντα, οχι για ολα αυτα που του χρεωθηκαν μετα.
Καλο σουκουδακι (Αθηνα εχεις γραψει) σε ολους!!
Δημοσίευση σχολίου