Mια μικρη ιστορια απ'την Ινδια

Αυτος στελεχος πολυεθνικης. Μεταθεση στην Ινδια. Δυο χρονια ηδη στο Νεο Δελχι,μενουν αλλα τρια μεχρι την επομενη.
Τα τρια παιδια στο γαλλικο σχολειο και μετα παιχνιδια στη πισινα.
Το σπιτι μεγαλο, αποικιακου στυλ στο καλυτερο προαστιο της πολης. Διπλα μενουν μονο εκπατρισμενοι Ευρωπαιοι. Αστυνομια προστατευει ολη τη περιοχη.
Εκεινη περιμενει να περασει ο καιρος για να φυγουν, δεν της αρεσει να ζει τοσο διαφορετικα απ'τους πολλους.
Ιουλιος, εθνικη γιορτη, μεγαλο παρτυ στη Πρεσβεια. Ντυμενοι και οι πεντε καλα στο μεγαλο τζιπ με τα παραθυρα κλειστα και μ'αυτα τα τζαμια που δεν σε βλεπουν οι απ'εξω.
To λαθος, δεν πηρανε τη κεντρικη λεωφορο αλλα ενα στενο δρομο στη παλια πολη.Δεν πειραζει, μια παρακαμψη και θα φτασουν, κινηση.
Ενας θορυβος πανω στο μπροστινο τζαμι και αιματα.
Βγαινει να δει,δεν καταλαβαινει,δεν χτυπησε κανεναν!
Ειναι ενα μωρο. Ενα νεογεννητο μωρο που κλαιει με τον ομφαλιο λωρο να κρεμεται.
Η γυναικα το παιρνει κι οπως μπορει του δενει τον λωρο και το τυλιγει.
Στο νοσοκομειο δεν το θελει κανεις,δεν εχουν πού να τα βαλουν. Με επεμβαση της Πρεσβειας θα το κρατησουν τελικα. Τα παιδια κλαινε, θελουν να παρουν αυτα το μωρο στο σπιτι. Εκεινη δεν μπορει,το σκεφτεται,το ξερει πως δεν γινεται.
Μετα απ'αυτο κριθηκε πως η επομενη μεταθεση επρεπε να γινει αμεσα.



Αυτη ειναι πραγματικη ιστορια που μου την διηγηθηκε η γυναικα που την εζησε και που τωρα ζει εδω. Στην Ινδια απελπισμενες μητερες μετα τη γεννηση του μωρου στο σπιτι το αφηνουν στα αυτοκινητα ή στα σπιτια των ξενων. Σ'αυτη τη περιπτωση ειναι μαλλον εμφανες οτι ειδαν ξαφνικα το αυτοκινητο και δεν ειχαν προλαβει να δεσουν τον λωρο.