Περιεργη εποχη.
Ενταση παντου. Δεν αναφερομαι στο χθεσινο θεαμα των παπαδων που ξυλοκοπηθηκαν γιατι, αν και ενδεικτικο, ηταν πιο πολυ για γελια παρα για οτιδηποτε αλλο.
Νοιωθω οτι υπαρχει μια διαχυτη επιθετικοτητα και δεν μπορω να τη δικαιολογησω μονο απ'την οικονομικη κριση.
Σχεσεις που τελειωνουν, ενοχα μυστικα που ανακαλυπτονται..
Αισθανομαι οτι οι ανοχες εχουν μηδενισθει. Δεν σηκωνει κανεις μυγα στο σπαθι του πια.
Τα μικροτερα λαθη πληρωνονται τοις απολυτου μετρητοις, δεν συγχωρειται κανενα.
Ξεσπασματα, λογια που πληγωνουν..για το τιποτα, κλαμμενα ματια.
Περιεργη εποχη.
35 σχόλια:
μωρέ, συγχωρώ (σχεδόν) τα πάντα.
(μη νομίζεις, δεν ειμαι τοσο καλη. απλώς, κανω αυτο που θελω να κανουν σε μενα)
φιλιά πολλά Αδαμαντία μου :))
Περίεργη εποχή, πράγματι. Τέντωμα απερίγραπτο. Καχυποψία. Εντάξει, ο κόσμος περνάει τα ζόρια του και σπάει εύκολα, με το παραμικρό.
Κι αυτοί που αντέχουν ακόμα να παραμένουν αποστασιοποιημένοι, να επιμένουν στη διατήρηση των ισορροπιών, να βλέπουν καλοπροαίρετα τους πάντες και τα πάντα, λοιδορούνται και εντάσσονται στους γραφικούς.
Έτσι, για να περιγράψω λίγο χιουμοριστικά την κατάσταση, να θυμίσω μια παλιά ελληνική ταινία -δυστυχώς δεν θυμάμαι ποια- όπου πάει ένα πρωί κάποιος στον Κώστα Βουτσά και του λέει:
"Καλημέρα".
Και ο Βουτσάς του απαντάει:
"Γιατί;"
@Mαριλενα,
Αυτο που ηθελα να πω ειναι οτι βλεπω και μεχρι τωρα πολυ συγκαταβατικους ανθρωπους να θυμωνουν πολυ ευκολα,νευρα πολλα νευρα. Περαστικα σου και παλι!
@Βlogouli,
ετσι ακριβως, ακριβως το ιδιο συναισθημα εχω. Δεν φοβαμαι να παρω θεση αλλα δεν μπορω να μην προσπαθησω να εμποδισω μια διενεξη να γινει πληρης ρηξη και βλεπω οτι ειναι ολο και πιο δυσκολο. Φιλια πολλα.
Περίεργο κι εγώ έχω εδώ και καιρό που είμαι στην τσίτα,έτοιμος να πλακωθώ με τον πρώτο άνθρωπο που θα βρω.Έχω πολλά νεύρα,αλλά είμαι πολύ καιρό έτσι.όχι ότι παλαιότερα ήμουν απαθής,αλλά όχι τόσο πολύ.Άλλες φορές τα νεύρα μου είναι δικαιολογημένα,άλλες όμως αδικαιολόγητα...Γι' αυτό να προσέχετε όλοι και να μην διαφωνείτε μαζί μου!!!
@Κωστη μου, φιλε μου, ΟΤΙ ΠΕΙΣ!!
Καλά το πας...χεχεχεχεχεχεχε!!!
Καλησπέρα Αδαμαντία.
Εχεις απόλυτο δίκιο πραγματικά αυτό το καταλαβαίνεις απο τη στιγμή που θα βγεις το πρωί εκτός σπιτιού.
Μα υπάρχει μιζέρια, καθόλου θετική ενέργεια πια???
Εξηγείται βέβαια.. Τουλάχιστον να σου πω πως το σκεφτομαι εγω..
Απο τη στιγμή που ο Αθηναίος θα βγει το πρωί στο δρόμο έχει να αντιμετωπίσει φοβερό άγχος απο τη κίνηση..τα νεύρα του διπλανού σου..
Πραγματικά μου έρχεται μερικές φορές στο δρόμο να αρχίσω να φωνάζω.. "χαμογελάστε βρε, δεν κοστίζει τίποτα".. εχω μάλιστα γράψει ένα σχετικό κείμενο πρόσφατα..αλλά δε το βαλει στο blog τοσο και εγώ το ένιωθα εντονα αυτο που λες..
Φαντάσου όμως τι πίεση υπάρχει και θα δεις πως εξηγείται..
Αγχος μεχρι να φτασεις στη δουλεια, επαγγελματική πίεση και άλλο άγχος εκεί (πολλοί αισθάνονται οτι βρίσκονται σε επαγγ.αδιέξοδο.. εντονη ανασφάλεια) άντε σχολάνε, άλλη μια ωρα να επιστρέψουν σπιτι.. παλι κινηση.. Φτανουν σπίτι, πόσοι έχουνε μια υγιή σχέση σωστή επικοινωνία με τη γυναίκα και τα παιδιά τους?
Ελάχιστοι δυστυχώς..
Η διασκέδαση (γιατί για 'ψυχαγωγία' δεν το κόβω..) τους να ανοίξουν τη τηλεόραση, να φάνε και να κοιμηθούν για να ξαναπεράσουν την άλλη μέρα..οτι περιέγραψα..
Συγνώμη για το 'σεντόνι', αλλά βρήκα εδώ θέμα που το εχω διαπιστώσει και το σκέφτομαι αρκετά από ότι βλέπω καθημερινά..
Να είσαι καλά, φιλάκια!
Σε περιόδους 'κρίσεων΄οι άνθρωποι νιώθουν πιο ελεύθεροι να εκφράσουν τα αρνητικά τους αισθήματα γιατί θεωρούν ότι έχουν το δικαίωμα να παραπονιούνται και να επικρίνουν τους άλλους σε κοινωνικό και προσωπικό επίπεδο. Πιστεύω ακόμα ότι η ελληνική κοινωνία είναι πιο ανεκτική στην αγένεια, που συχνά γίνεται επιθετικότητα, και στην παραβίαση του προσωπικού χώρου. Σε άλλες Ευρωπαϊκές χώρες υπάρχει σαφής διάκριση ανάμεσα στο ιδιωτικό και στο δημόσιο που δεν επιτρέπει αυτού του είδους την συμπεριφορά. Ίσως γι αυτό να είναι πιο εμφανής στην καθημερινότητά μας η ένταση και το άγχος που περιγράφεις.
Εύα δεν ξέρω τι κάνουν σε άλλες χώρες.Σίγουρα πάντως στη χώρα μας είμαστε αρκετοί αυτοί που ξεσπάμε σε άλλους.Πάντως,εγώ τα βάζω και με εμένα,δεν κατακρίνω μόνο τους άλλους.Η καθημερινότητα δεν μας επιτρέπει να βρούμε ούτε δραστηριότητες για να ξεσπάμε.Ειδικά αυτοί που έχουν οικογένειες και πόσο μάλλον οι γυναίκες που έχουν κι ένα σωρό δουλειές στο σπίτι.Και η ψυχική υγεία είναι τόσο σημαντική όσο και η σωματική,αν όχι σημαντικότερη...
Υπάρχει λύση! Το σπρέι της αγάπης που περιέχει οξυτοκίνη. Ψεκάσατε, σκουπίσατε τελειώσατε!.
ΨΥΧΡΑΙΜΙΑ ΠΑΙΔΙΑ!
Η ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΔΥΣΚΟΛΗ. ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΑΝ ΑΥΤΕΣ ΟΙ ΜΕΡΕΣ ΕΙΝΑΙ ΧΕΙΡΟΤΕΡΕς ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΕΣ Η ΤΙΣ ΕΠΟΜΕΝΕΣ.
Η ΕΝΤΑΣΗ ΕΙΝΑΙ ΔΕΔΟΜΕΝΗ.
ΥΠΟΜΟΝΗ...
Περίεργη και κάπως 'τρελλή' εποχή, με περίεργους ανθρώπους φυσικά, παντού! Περιέργεια είναι, θα περάσει κι αυτή...
Το έχετε προσέξει έ? Και είναι παντού όλοι το ίδιο. Ανεξαρτήτου εργασίας, χρημάτων, τόπου. Τι φταίει άραγε? Πράγματι το σκέφτομαι πολλές φορές. Μήπως ρίχνουν τίποτα στο νερό? πλάκα κάνω!
καλημέρα
@Roadartist,
γραφε κατ'αρχην οσα σεντονια χρειαζεται για να πεις αυτο που θες. Εχεις δικιο.Πώς γιναμε ετσι?
Δεν υπαρχει χαρα πια στο περισσοτερο κοσμο. Φιλια πολλα.
@ Ευα,
Η αγενεια σ'αυτη τη χωρα ειναι διαχρονικο φαινομενο ακομα κι οταν δεν υπαρχει κριση.Ειμαστε πολυ ανεκτικη κοινωνια στην κακη συμπεριφορα,τη δικαιολογουμε συνηθως και περιμενουμε να μας δικαιολογησουν κι εμας σε μια κακη μας στιγμη. Σε φιλω
@Κωστη,
Το να ξεσπαει καποιος στα πιο αγαπητα προσωπα της οικογενειας του ειναι λιγο ως πολυ φυσιολογικο αλλα το να επιτιθεται σε οποιον βρεθει μπροστα του δεν ειναι.
@Ασπα μου,
πού το ειχες κρυμμενο αυτο το σπρευ, σε κουτες των 12 θα παω να το παρω!!
@Αθηνουλα,
Δεν μπορεις να κανεις και τιποτ'αλλο, αλλα κουραζεσαι απο ενα σημειο και μετα.
@ Φοιβο,
Μη μου πεις οτι ειδες περιεργους και στη Σουηδια!! Για πες να παρηγορηθουμε!
@ Σοφια,
Μπα ξερω κι αυτους που πινουν εμφιαλωμενο τα ιδια και χειροτερα!
Καλημερα!
Δεν πιστεύω στα ζώδια, αλλά κι οι αστρολόγοι τα ίδια λένε για την εποχή. Ίσως επηρεαζόμαστε από αυτά που ακούμε κι όλη αυτή η κινδυνολογία στις ειδήσεις να μας έχει τσακίσει τα νεύρα. Προσωπικά πιστεύω πως είναι όλα στο μυαλό μας κι εξακολουθώ να πιστεύω πως ό,τι φοβόμαστε παθαίνουμε τελικά... Φιλάκια καλή μου, ψηλά το κεφάλι, δε μας σκιάζει φοβέρα καμιά!
καλησπέρα.
(επειδή πρώτα βγαίνει η ψυχή του ανθρώπου και μετά το χούι πρώτα θα σχολιάσω την οξυτοκίνη)
Η οξυτοκίνη είναι το φάρμακο που βάζουν οι γυναικολόγοι για να κάνουν πρόκληση τοκετού. Παράγεται και φυσικά από τον οργανισμό και προκαλεί τις συστολές τις μήτρας που οδηγούν στον τοκετό αλλά και στην σύσπαση της μήτρας μετά τον τοκετό (απλά οι "προκλητικοί" γυναικολόγοι βάζουν κάτι τις παραπάνω)
Όποια γέννησε με τεχνητούς πόνους μπορεί να μας επιβεβαιώσει πόσο αποτελεσματικό θα είναι το spray της αγάπης ενθυμούμενη πόσο αγαπούσε τον γυναικολόγο, τον άντρα της και οποιον άλλον περνούσε απ' το μυαλό της εκείνες τις ώρες.
Το ξέρω ότι ανακοινώθηκε όπως επίσης και τα σάλια του σαλιγκαριού για κρέμα προσώπου στο telemarketing... οπότε αφήστε τα αυτά στην άκρη και μακρυά απο τις οξυτοκίνες!
άσχετο σχόλιο 2
και βέβαια τις βλέπω καιρό τις φωτό (με κείνη από τα μέρη μου γέλασα κιόλας οφείλω να ομολογήσω) και μου άρεσε και αυτή που έβαλες τώρα για προμετωπίδα. Είμαι σίγουρη ότι και άλλοι το βλέπουν απλά δεν ξέρουν πώς να το κολήσουν στα σχόλια (και για αυτό και εγώ δεν το είχα σχολιάσει τόσο καιρό)
όσο για την ένταση, εγώ είμαι η τελευταία που θα έπρεπε να μιλήσω. Στον εργασιακό χώρο υπάρχει απίστευτη ένταση και γενικά όπου περιφέρομαι με ακολουθεί μια βαβούρα όπως ακολουθεί τον μικρό από τα penuts το σύννεφο της βρωμιάς. Δεν μου αρέσει, δυσφορώ αλλα οφείλω να ομολογήσω ότι κάποιες φορές από την ένταση βγαίνουν αλήθειες που αλλιώς δεν θα έβγαιναν. Τώρα αν είμαστε έτοιμοι να τις λουστούμε αυτό είναι άλλο θέμα.
Τώρα το γιατί αντιδρά κάθε ένας έτσι... καμμένοι από χέρι είμαστε οι περισσότεροι. Στη δουλειά το βαφτίσαμε burn out (επαγγελματική εξουθένωση) και πίσω από αυτό δικαιολογούμε κάθε απαράδεκτη συμπεριφορά, στην κοινωνική ζωή ίσως μας αρκεί το "αφού δεν νοιάζονται για μένα, δεν νοιάζομαι και εγώ για αυτούς"
Με έπιασε η φλυαρία μου πάλι αλλά επιστρέφοντας και βλέποντας όλο αυτό το μπάχαλο μου φαίνεται ότι χρειαζόμαστε έναςν blog-ο-εξορκισμό. Λες να γίνεται έκπτωση επειδή έχω αρκετά blog στα υπόψη μου που το χρειάζονται; χμμμ...
Χρυσό οδηγό κανείς;
υς. άσχετο σχόλιο Νο3. Ναι, φυσικά και εννοούσα το dangerous minds, από κεκτημένη βλακεία δεν το ανέφερα. Εσύ εννοούσες τη ζούγκλα του μαυροπίνακα? (νομίζω υπήρξε και γαλλική και αμερικάνικη εκδοχή)
@Maria, εχεις την αισιοδοξια του ερωτευμενου ανθρωπου!Φιλια στη Κυπρο
@Sparkaki,
χαιρομαι πολυ που γυρισες.Μ' ενοχλησε ιδιαιτερα το μπαχαλο.
Το μονο που θελω αυτο το απογευμα ειναι λιγη απ'τη μαγικη σου λουκουμοσκονη μεχρι να αποφασισω αν θα βγω οριστικα απ'το Χρυσο οδηγο.
Αδαμαντία φυσικά και δεν επιτίθεμαι στον κάθε ένα άσχετο που συναντώ στο δρόμο.Τότε θα είχα πρόβλημα!Ευτυχώς κιόλας που τον τελευταίο καιρό δεν οδηγώ και πολύ.Τότε να δεις τι θα γινόταν.Τουλάχιστον,στον εργασιακό χώρο είμαι ''κύριος''.
Παρ' όλα αυτά δε μου αρέσει που ξεσπάω πάνω σε δικά μου άτομα και μετά που το σκέφτομαι αισθάνομαι άσχημα και το μετανιώνω...
Oχι Κωστη μου δεν εννοουσα εσενα, γενικα ηθελα να πω οτι αυτο συμβαινει. Ειδες τι ευκολες ειναι οι παρεξηγησεις αυτη την εποχη?
Καλο βραδυ!
χμμ... θέλεις λίγη μαγική λουκουμόσκονη για να βγεις από τον Χρυσό Οδηγό;
(αν δεις 1 από τις φωτό μου έχει 1 τυπάκι να φυσά λίγη από την μαγική λουκουμόσκονη προς τους άλλους)
Θα σου φτιάξω μια ιστορία για να βγεις χαμογελαστή απο εκεί :)
Περισσότερα αργότερα... φιλιά
sparque, πολυ δυσκολο να τα καταφερεις αποψε..μη σπαταλας τη καλη σου ενεργεια μολις που γυρισες..
Un abrazo fuerte
merci. Βάλε μου δύσκολα και μην με βοηθάς :) μπορώ πάντα να δοκιμάσω :)
Δεν τσιγκουνευτηκες ποτε σου κανενα συναισθημα, absolute respect.
Σ'ευχαριστω
είμαι πολλά (ως επι το πλείστον αρνητικά που οριοθετούν τα πάθη και τις αδυναμίες μου), τσίγγουνα όμως ποτέ!!!
(αν και οφείλω να ομολογήσω ότι το τελευταίο κομμάτι σοκολάτας θα στο αφήσω με μάτι να γυαλίζει)
ακούς εκεί respect, μετά τι? θα μου φιλήσεις το χέρι? (και όλο λέω να πάω να κάνω laser στο μουστάκι αλλά φευ! πού καιρός!)
σταμάτησα το blood moon και είπα να σου πω για 1 blue moon, ξέρεις από αυτό που γεννιούνται τα smurfs! :)
To laser ποναει,κανε τσιμπιδακι.
Το respect ηταν για τη γενναιοδωρια,για τα υπολοιπα θα περασεις επιτροπη.
Που ειναι οι φωτο σου με τη λουκουμοσκονη???
Η σοκολατα σου ναταν κι αλλη,στην εφαγα.
κοιτα που τα καταφερες τελικα..
:))
και έλεγα πώς μου τέλειωσε τόσο νωρίς αυτή που είχα δίπλα.
ο χοντρούλης στη σκηνή, μαγική λουκουμόσκονη φυσσάει αν δεις το blog πιο χαμηλά, πιο χαμηλά, πιο χαμηλά....
μ' αρέσουν οι επιτροπές, από όσο με θυμάμαι από επιτροπές περνάω!
Σαν ΚΤΕΟ 1 πράγμα :)
ys. Τσιμπιδάκι? καλέ μετά με την τρίχα που βγαίνει κάνω ράστα και χτυπάω και κάτι για τις ψείρες που θα χάνονται στο δασύτριχο en face μου
το πιο γλυκό θα το κλέψω από αλλού...
http://theiadonna.blogspot.com/2008/11/blog-post_801.html
πάω για τσιγάρο και επιστρέφω
Απο Διεθνη με Κωσταλα ομως δεν εχεις!
Στη ραστα εχεις ενα δικιο δεν λεω αλλα μια φορα που εκανα κερια και λιβανολειζερ νομιζαν πως επαθα ανακοπη και μου εφερναν νερα!
Δεν τον αντεχω τον πονο αυτου του τυπου με τιποτα.
Αισθανομαι να πεφτω κατω απ΄τη βαση στην- πως την ειχες πει- κλιμακα Δουβλινου, σου στελνω μια αγκαλια τυπου Scarlet o'Hara και παραδιδω νετ στον μικρο που λυσσαξε.
Tomorrow is another day
καληνύχτα. συμβουλές για αναλγησία προσεχώς!
To ειδα στη θεια..
ετσι ειναι
σε 1 λεπτο ειναι αυριο,
σε φιλω
Αδαμαντία ένα πράγμα να ξέρεις. Μπορεί στην Ελλάδα να κρατάμε τα σκήπτρα σε πολλά 'θέματα', αλλά σίγουρα δεν είμαστε οι μόνοι!! Σίγουρα υπάρχουν λιγότεροι ή περισσότεροι 'περίεργοι' και αλλού, ακόμη και στη Σουηδία...
@ Φοιβο και βεβαια ετσι ειναι, εμεις ειμαστε πιο εξωστρεφεις ισως και το δειχνουμε. Εχω ακουσει οτι η Σουηδια εχει ενα απ'τα μεγαλυτερα ποσοστα στην Ευρωπη κακοποιημενων γυναικων!
Καλη σου μερα!
Δημοσίευση σχολίου