- Πάλι έκοψες τα μαλλιά σου?
- Ναι,μαμά.
- Μμμμ σα γίδι σ΄έκανε.
- Εμένα μ' αρέσουν.
- Εμ βέβαια είσαι γυναίκα εσύ?
- Έτσι λέω.
- Λίγο τακούνι δεν μπορείς να βάλεις που ντύνεσαι σαν αλητάκι ολόκληρη γαϊδούρα?
- Όχι μαμά.
- Μαμούνια! Ότι λέω εγώ το ανάποδο εσύ, από μικρή!
- ....
- Θα γυρίσει νομίζεις κανένας άντρας να σε κοιτάξει?
- Γύρισε μαμά.
- Ναι,και τον βάζεις να σου μαγειρεύει, ακαμάτα! Αμμ..θα σου φύγει αλλά θα΄ναι αργά κοριτσάκι μου!
- Στο καλό!
- Ναι.. έτσι που΄σαι θα βρείς άλλον νομίζεις.
- Για όλους έχει ο Θεός.
- Ας το Θεό ήσυχο που έχεις να πας εκκλησία από τότε που σε βαφτίσαμε.
- Με πειράζει το λιβάνι.
- Το τσιγάρο δεν σε πειράζει που' χεις κάνει τη μούρη σου χάλια?
- Οχι
- Οχιά.
- Μαμά το πας φυρί φυρί να σε ξανακάνω ανάρτηση.
- Ετσι που'χεις φύγει απ΄το δρόμο του Θεού όλα να τα περιμένει κανείς από σένα!
29 σχόλια:
Αγαπητή Αδαμαντία,
είσαι ΣΙΓΟΥΡΗ ότι δεν μιλάνε μεταξύ τους για μας?
Τις προάλλες μου είπε ότι δεν έχει δει χειρότερα μαλλιά, και ούτε πρόκειται να ξαναδεί!
Και το αμίμητο όπως, ωραίο τα ταγεράκι σου, της Μαρίας είναι καλύτερο όμως. Ρώτησε τη από που το πήρε! Και επίσης, ωραίος ο γιακάς, της Τάδε είναι καλύτερος! Και πάει λέγοντας. ΑΧΧΧΧ! Έλεγα μετά στα παιδιά ότι θα τα κόψω, και τα παιδιά μου λέγανε ΟΧΙ κυρία, άστα να μακρύνουν... Φαντάσου!
καλημέρα
Απίστευτα πράγματα λένε οι μαμάδες τελικά!
Εγώ πάλι έχω μια μανούλα (ΥΔΡΟΧΟΟΣ στο ζώδιο) που είναι το πιο cool άτομο που έχω γνωρίσει στη ζωή μου!
Δεν σχολιάζει, δεν ανακατεύεται, σέβεται στο απόλυτο τις επιλογές των παιδιών της ακόμα κι αν δεν συμφωνεί μαζί μας. Δεν την έχω δει θυμωμένη παρά ελάχιστες φορές στη ζωή μου.
Αλλά Αδαμαντία μου, θέλεις να σου πω κάτι;
Εμένα με εκνευρίζει και πάντα με εκνεύριζε αυτή η στάση της μαμάς μου. Εμένα αυτό που κάνουν οι περισσότερες μαμάδες μου δίνει την αίσθηση πως είναι ενδιαφέρον. Αυτό λοιπόν εγώ πάντα το μετέφραζα ως αδιαφορία μέσα μου...
Τις ισορροπίες στην ψυχή μου τις κρατούσε ο μπαμπάς μου με το υπέρμετρο ενδιαφέρον του. Παρόμοιους διαλόγους έχω να σου μεταφέρω ένα σωρό αλλά μεταξύ μπαμπά και εμού.
Καταλαβαίνεις πόσο μεγλαή απώλεια μετράω μέσα μου με τον θάνατό του...
Αλήθεια...εγώ σαν μάνα πως είμαι;
Βρε πρωί πρωί μ' έβαλες σε σκέψεις... :)
Φεύγω για πρόβα...Φιλάκια καλή μου.
Να έχεις μια όμορφη Κυριακή!
Της Κυριακής τα πρωινά συγχωρούν κάθε μας παραστράτημα!
"Ζουμερή" ανάρτηση.
Καλημέρα απο Θεσσαλονίκη πιά!
Μόλις τέλειωσα όσα μου τριβελίζαν το μυαλό ,όλο το βράδυ ταξιδεύοντας.
Καλή εβδομάδα Αδαμαντία μου.
"εχεις φύγει απ΄το δρόμο του Θεού" αυτό είναι η μόνιμη φράση που ακούω...και οι λόγοι είναι ότι δε πάω εκκλησία κλπ.. Και η απάντηση μου "είδαμε κ όσους είναι στο δρόμο του θεού".. Ε, εκεί γίνεται το έλα να δεις..
Ακόμα γελάω!...Θα ήθελα να σας έβλεπα από κοντά σε ένα φιλικό ματς με τη μαμά σου. Η δική μου πάλι δεν μου "πολυμπαίνει" σε θέματα εμφάνισης. Έχει τη δική της άποψη για βιβλία, ταινίες και μουσική και προσπαθεί να την επιβάλει. Εκεί πλακωνόμαστε...
Ζήλεια, ζήλεια, για τη μάνα μου ο μόνος ναός είναι το Καραισκάκη κι όταν δεί το κεφάλι μου φρεσκοκαραφλωμένο, θυμάται με συγκίνηση τον Γρηγόρη Γεωργάτο.
@Sofia,
Η δική μου έχει μεγάλο θέμα με τα μακριά μαλλιά.Κάποτε με περίμενε στο αεροδρόμιο κι επειδή είχα κόψει τα μαλλιά μου μ' αφησε κι έφυγε και πήρα ταξί!!
@Ενδειξη,
Εμένα το ζώδιο Υδροχόος μου κλήρωσε σε σύντροφο. Στην αρχή η τόση διακριτικότητα μου φαινόταν και μένα σαν αδιαφορία. Διαπίστωσα όμως ότι απλά είναι μιά άλλη αντίδραση κι ότι όταν χρειάστηκα κάτι ήταν πάντα εκεί.Κι αυτό τελικά είναι το μόνο σημαντικό,έτσι δεν είναι?
@Επίκουρε,
Δεν έχω ακόμα τακτοποιήσει τελείως τις χθεσινές σκέψεις..και τις Κυριακές χαλαρώνουν όλα.
Καλή εβδομάδα και σε σένα!
@ Roadartist,
Ax αυτός ο δρόμος και το τσιγάρο. Οι αιτίες όλων των κακών για τη μαμά μου :))
Εχω σταματήσει προ πολλού να απαντάω..
Φιλιά!
@Μαρια-Jose,
Α με τις ταινίες είναι πολύ απλό. Οσο πιο πολύ κλάμα έχει τόσο πιο καλό το έργο! Αν χαλάσει λιγότερο απο πακέτο χαρτομάντηλα το θεωρεί πεταμένα λεφτά!
mia χαρα ανάρτηση την έκανες την μάνα...
ειναι ο τρόπος τους να εκδηλώνουν την αγάπη τους και την ανησυχία τους.
Αυτόν ξέρουν, αυτόν εμπιστεύονται!!!!
τον χάρηκα τον διάλογο!!!!
καλο Πάσχα και Καλή Ανάσταση
φιλιά κυριακάτικα
@ΚΥΠ,
Καμμία ζήλεια! Η μανούλα μου, όσο περίεργο κι αν σου φανεί, είναι φανατική Αεκτζού και ξέρει μέχρι και τι είναι οφσαιντ!!! Πρώτη φορά στο γήπεδο πήγα όταν ήμουν 4 χρονών μ΄αυτήν και τον αδελφό της!
@ Venceremos,
Το ξέρω, όλη η τρυφερότητα τους βγαίνει έτσι. Αν αρχίσω τους διαλόγους θα πρέπει να κάνω ένα μπλογκ εγώ κι ένα η αδελφή μου με το ίδιο θέμα!
Ευχές πασχαλινές έπονται!
εναλλακτική απαντηση:
μητέρα
ο φαινότυπος (το φαινεσθαι δηλ.)
καθορίζεται από την αρθροιστική δραση γονότυπου (γονιδίων) + περιβαλλοντος...
στην περίπτωσή μου τι λέτε να φταίει;
@Spark,
χαχαχαχα, θα φωνάξει παπά να με ξορκίσει αν πω κάτι τέτοιο!!
Φιλιά πολλά!
Αδαμαντία μου,
στο έχω ξαναγραψει, για την μαμά και τον μπαμπά σου, και βιβλιο μπορείς να γραψεις, όχι αστεία, μη σου πω το γραφεις με δόσεις εδώ και καιρό.
Πάντως, δεν ξερω ρε συ. Άμα δεν ήταν έτσι οι μαμάδες μας, γιατί και η δικιά μου τα αναλογα δικά της λέει, λες, αν ήταν αλλιώς, να είχαμε άλλα παραπονα; Τι να πω...
Πολλά πολλά φιλιά!
Πλάκα η μαμά αλλά εγώ διασκέδασα περισσότερο με το λακωνικό τρόπο που απαντάς! Χαχαχα!
Καλή εβδομάδα!
Συμπάσχουμε... ειδικά στο θέμα του ντυσίματος η μάνα μου με περνάει γενεές δεκατέσσερεις... Τώρα βέβαια με το μωρό απειλεί ότι θα της χαρίσει όλες τις γούνες και τα χρυσαφικά της... βαθύς, βαθύτατος αναστεναγμός...
@Kαλημέρα,
Αναστασία μου σίγουρα θα λέγαμε κάτι άλλο, βέβαια θα τις αγαπούσαμε ακριβώς το ίδιο!
Καλή Μ.Εβδομάδα!
@Aspa,
Κάποτε μου είχε πεί ότι και να πλήρωνες κάθε λέξη πιο πολλά θα΄λεγες!
Φιλιά!
@Πασταφλόρα,
Αλλο δράμα, όλα τα απωθημένα βγήκαν στην κόρη μου η οποία όμως για να ευχαριστήσει τη γιαγιά μου ζήτησε να τις πάρω παπουτσάκι με τακούνι και στρας στα 12!!
Καλημέραα!!
Δεν μπορώ να καταλάβω για ποιο λόγο οι μαμάδες βρίσκονται σε μία αέναη διαμάχη με τις κόρες τους...Μην ακούς κανέναν..ότι και να κάνεις πάντα κάτι θα βρουν να πούνε!!!χεχε!!!
Ίσως αυτή να είναι κι η γοητεία τους τελικά!!!
Την καλημέρα μου!!!
:-)
@Σώμα που Χορεύει,
Καλώς την!! Ετσι είναι, πάντα υπάρχει κάτι μεταξύ μας που πρέπει να'χεις υπομονή και χιούμορ ν'αντιμετωπίσεις!
Τελικά όλες η ίδια μαμά μας γέννησε, δεν εξηγείται αλλιώς!!!!
Αν υποψιαστώ πως θα γίνω ακριβώς έτσι θα κόψω τις φλέβες μου τώρα. Ευτυχώς που δεν έχω κόρη αλλά γιο και η μαμά μου έχει μόνον κόρες. Έτσι δεν έχω πρότυπο συμπεριφορές προς υιούς και παρηγοριέμαι... (ξέρω, ξέρω... παρηγοριά στον άρρωστο μέχρι να βγει η ψυχή του, το λένε...)
Η μαμά έρχεται στή Μαδρίτη νά με δεί. Δέν έχουμε συνατηθεί ενάμιση χρόνο. Τήν περιμένω στό αεροδρόμιο. Βγαίνει από τόν έλεγχο, μέ βλέπει....
Πώς είσαι έτσι παιδάκι μου;(σιγή)
Κόκκαλο εγώ.
-- ούτε "γειά σου, ούτε τί κάνεις" - Μόνο "πώς είσαι" -αλλά- "πώς είσαι έτσι". Καί μέ βλέμμα αισχάτης disapproval.
....................
Δυό τρία χρόνια μετά από τό παραπάνω, πάω στή δουλειά της νά τήν αποχαιρετήσω γιατί έφευγα γιά Αμερική τήν επομένη. Φτάνω μεσημεράκι, νωρίς. Είναι στό γραφείο της μέ κλεισμένη πόρτα καί στό τηλέφωνο (όντως δούλευε). Περιμένω. Περιμένω. Περιμένω. Προσπαθώ ανεπιτυχώς νά ανοίξω τήν πόρτα νά τής μιλήσω.
Κλείσ'τή πόρτα!Περιμένω. Περιμένω....
Έρχεται η αδελφή μου κατά τίς τέσσερεις τό απόγευμα.
-Ακόμα εδώ είσαι; Έφτιαξες τή βαλίτσα σου;
Ακόμα δέν τής είπα αντίο, είναι κλεισμένη στό γραφείο από όταν ήρθα.
Η αδελφή μου ανοίγει τή πόρτα τού γραφείου - η μαμά διαμερτήρεται νά κλείσουμε γιατί δουλεύει. Η αδελφή μου δέ σηκώνει κουβέντα. Η μαμά τό βλέπει ότι η αδελφή μου δέν σηκώνει κουβέντα καί τήν ρωτάει τί θέλει. Η αδελφή μου τής λέει ότι είμαι απ΄έξω καί περιμένω από τίς δώδεκα νά τής πώς "γειά σου" καί πρέπει νά πάω σπίτι μου νά ετοιμαστώ.
Μαμά: 'Ε, καλά, γεία σου τώρα. Εχω δουλειά!!!Ήτανε παραμονή τών γεννεθλίων σου, 11 Σεπτέμβρη.
Κατά τό Thanksgiving παίρνω ένα γράμμα απ' τή μαμά: "Παιδί μου, δέν τό κατάλαβα πώς έφευγες, έτσι, γιά καιρό. Νόμισα πώς όπως ταξείδευες όλη τήν ώρα, έτσι γιά ταξείδι πήγαινες καί στήν Αμερική".
Καλά ρέ μάνα, Θεσσαλονίκη είναι η Αμερική;...
Καλά, άν ήξερα τί είναι ή "προεπισκόπηση" θά τόχα previewed νά διόρθωνα τά τυπογραφικά καί τά ορθογραφικά....
Όπως δέν κατάλαβα αμέσως τί εννούσες μέ τό 'θά σε ξανακάνω ανάρτηση'...
Μού θυμίζει τό παιχνίδι κρεμάλα.
@Daria,
Οντως κατα μια εννοια εισαι τυχερη που εχεις γιο γιατι εκει αναγκαστατικα κατα καποιο τροπο συμπεριφορα ειναι διαφορετικη.
@ Basuranegra,
Καλα,μπορω να τη φανταστω και στα δυο περιστατικά που αναφέρεις.Παλι καλά που έμεινε στο αεροδρομιο,εμενα εφυγε και πηρα ταξί γιατι ειχα κόψει τα μαλλιά μου!
Γιατί νομίζεις η μανα μου ξέρει τι είναι αναρτηση? Δεν τοχει για κρεμάλα αλλά για πράγμα του διαβόλου σίγουρα!
Απειρα νοσταλγικά φιλιά
Δημοσίευση σχολίου