Aπο παιδι στο ξυπνιο μου εβλεπα φωτιες..

Οταν ημουν 12 χρονων, καηκε το κτιριο της δουλειας του πατερα μου. Στις 4 τα ξημερωματα ημασταν εκει και βλεπαμε να καιγονται ολα οσα ειχε φτιαξει μεχρι τοτε. Δεν το ξεχασα ποτε εκεινο το ξημερωμα.
Το καλοκαιρι δεν μπαινει πια με τη γλυκεια ζεστη, το δροσερο αερακι και τα πρωτα ονειρα για διακοπες.
Μπαινει με την πρωτη μεγαλη φωτια στην Αθηνα. Αυτη που θα καψει οτι απεμεινε απ'τη περυσινη, δεντρα και σπιτια χτισμενα σε οικοπεδα πανω σε καμμενα απο αλλες χρονιες δαση.
Μετα θα καψει κι αλλα ομορφα μερη, θα τρεχει ο κοσμος με κουβαδες και μανικες,οργισμενοι θα καταγγελλουν την αδιαφορια των υπευθυνων, η κυβερνηση θα δωσει τα γνωστα 3000 ευρω, οι δημοσιογραφοι θα συζητανε για μερες την ελλειψη συντονισμου των πυροσβεστικων δυναμεων και το 'τι εφταιξε και παλι βρε παιδι μου',
οι bloggers θα γραφουν Φτανει Πια, οι οικολογοι θα οργανωσουν συγκεντρωση με συναυλια, κι οι βουλευτες θα ζητανε να φτασει επιτελους το μαχαιρι στο κοκκαλο!
Κι εσυ θα φοβασαι μηπως ηρθε η σειρα σου να βγεις με τον κουβα στη τηλεοραση για ν'απαντησεις στη δημοσιογραφο πώς αισθανεσαι που καιγεται το σπιτι σου.
Θα ξερεις οτι του χρονου τετοια μερα το μαχαιρι θα ειναι ακομα στο δερμα και θα ποναει γιατι εχει μεγαλη διαδρομη μεχρι το κοκκαλο.
Κι ισως σκεφτεσαι, οτι αφου το καλυτερο οικοπεδο-φιλετο στην Αθηνα ειναι η Ακροπολη,μηπως τη καψουν κι αυτη καποιο Ιουνη που θα φυσαει πολυ?
Γιατι οχι τελικα?
Αφου δεν μας αξιζει.





Στη φωτογραφια Η Φωτια οπως τη ζωγραφισε ο Γκογια.