Συμβαίνουν εις Παρισίους!

Μετά από αρκετές μέρες στο Παρίσι είπα να σας μεταφέρω όχι τα αξιοθέατα αλλά μερικά απ' αυτά που συμβαίνουν στη γαλλική πρωτεύουσα αυτήν την εποχή!

Τα σχολεία δεν πληρώνονται αλλά πληρώνουν!!
Κάποια δημόσια σχολεία σε επιλεγμένους δήμους (κυρίως εκεί που υπάρχουν πολλά παιδιά μεταναστών) αποφάσισαν να επιβραβεύουν με χρηματικό ποσό τους μαθητές που παρακολουθούν κανονικά τα μαθήματα και δεν κάνουν απουσίες!! Το μέτρο βρήκαν πάρα πολύ καλό ακόμα κι αυτοί που δεν πατάνε ποτέ στη τάξη και που ίσως τώρα αλλάξουν γνώμη.
Τα χρήματα δίνονται απ' όλους τους δημότες και μοιράζονται μόνο στους συνεπείς μαθητές όχι απαραίτητα στους καλούς! Ο στόχος είναι να μειωθούν οι απουσίες και να έρχονται τα παιδιά σχολείο και να κάνουν τις εργασίες, τίποτα άλλο.

Βλέποντας τους δρόμους, τα μαγαζιά, τα μπιστρό και τα καφενεία μονίμως γεμάτα η πρώτη εντύπωση είναι ότι στη Γαλλία η κρίση είναι σε ύφεση. Κι όμως η ανεργία στους νέους μεταξύ 18-25 χρονών είναι πάνω από 20% και οι αυτοκτονίες στη France Telecom έφτασαν τις 24 μέσα σε 18 μήνες! Το τελευταίο έχει στη κυριολεξία σοκάρει τους γάλλους οι οποίοι αμέσως και ομόφωνα κατηγόρησαν τη διοίκηση της εταιρείας και κυρίως τους υπεύθυνους Ανθρωπίνων Πόρων. Μιά έρευνα όμως μεταξύ διαφόρων ψυχιατρών έδειξε ότι δεν μπορούμε να αγνοήσουμε τη προσωπική διάσταση αυτών των αυτοκτονιών ακόμα κι αν συνδέονται άμεσα μ΄ένα γενικό πρόβλημα. Με δεδομένο ότι στη Γαλλία 11,000 άνθρωποι κάθε χρόνο βάζουν τέρμα στη ζωή τους κι ένας απ΄τους βασικούς λόγους είναι η επαγγελματική απραξία έχει ξεσπάσει διαμάχη αν φταίει η εταιρεία μόνο για την μη φιλοεργατική πολιτική της ή είναι άτομα που πιθανά να έκαναν το ίδιο ανεξάρτητα απ΄τις συνθήκες εργασίας τους. Το σύνθημα "Η εταιρεία σκοτώνει" είναι παγίδα ή όχι?



Το Παρίσι μπορεί άνετα να χαρακτηρισθεί ως το μεγαλύτερο τασάκι του κόσμου μιά και παρά την απαγόρευση πολλοί εξακολουθούν να καπνίζουν έξω. Τα αποτσίγαρα κάνουν βουναλάκια σε μερικές γωνίες και ακόμα κι αν υπάρχουν τασάκια στα εξωτερικά τραπέζια όλοι προτιμούν το μεγάλο οπότε οι γόπες εκσφενδονίζονται όπου δεί.


Ο βάναυσος στραγγαλισμός μιάς 45χρονης γυναίκας που έκανε jogging από κάποιον που είχε καταδικασθεί για βιασμό και φόνο ανηλίκου, έμεινε μερικά χρόνια στη φυλακή και βγήκε για να ξανασκοτώσει, έκανε σε μιά βδομάδα τους δικαστές να σκέφτονται ν' αλλάξουν το νόμο. Από δω και στο εξής ακόμα κι αν βγούν απ' τη φυλακή όσοι έχουν καταδικασθεί για τέτοιου τύπου εγκλήματα θα παρακολουθούνται. Κι ενώ λες ότι έχουν καλά αντανακλαστικά σαν κοινωνία όταν έγινε η σύλληψη του Πολάνσκι για τον ίδιο σχεδόν λόγο νόμιζες ότι κυρήχθηκε εθνικό πένθος! Με μόνη εξαίρεση τον Ερικ Μπρεσσόν ακόμα κι ο Υπουργός Πολιτισμού βγήκε δημοσίως να καταδικάσει τη σύλληψη του σκηνοθέτη και να παρακαλέσει για την άμεση απελευθέρωσή του!! Ακολούθησε βέβαια η άλλη γνωστή διαμάχη περί δύο μέτρων και δύο σταθμών..

Ο Νικολά, η Κάρλα και το σκάνδαλο Clearstream παραμένουν πάντα στη δημοσιότητα αλλά φοβάμαι ότι θα αργήσουν πολύ να αποδεχθούν την πανέμορφη κυρία Σαρκοζί ως πρώτη κυρία της χώρας μιά και δεν χάνουν απολύτως καμμία ευκαιρία να της επιτεθούν. Tο τελευταίο που άκουσα είναι ότι θα κάνουν σελίδα στο twitter και οι δύο κι ότι η καινούργια σελίδα της Κάρλα στο νετ μπλόκαρε ήδη.



Πολλοί με ρωτούσαν όχι για το πιθανό αποτέλεσμα των εκλογών στην Ελλάδα αλλά τι απέγινε ο Δεκέμβρης του 2008! Αισθανόμενοι πολύ κοντά στον δικό τους Μάη τις εξεγέρσεις της Αθήνας, απορούσαν γιατί δεν είχαν συνέχεια. Κάποιος μου είπε ότι ο μόνος λόγος που δεν είχε συνέχεια μιά τέτοια αντίδραση είναι γιατί ήταν μεν η έκφραση ενός θυμού αλλά χωρίς ιδεολογικό υπόβαθρο και χωρίς ιδεολογία δεν φτάνεις σε αποτέλεσμα..


Αν έπρεπε να σας περιγράψω τα πολιτιστικά δρώμενα στο Παρίσι αυτή την εποχή θα χρειαζόταν μιά ειδική ανάρτηση αλλά κυρίως να τα είχα δεί! Δυστυχώς δεν πρόλαβα τίποτα. Στον κινηματογράφο παίζεται ήδη η ταινία "Ο μικρός Νικολά" που παρά τις μέτριες κριτικές φαίνεται να έχει επιτυχία μάλλον λόγω συναισθηματικής ταύτισης με το βιβλίο ενώ ακόμα μεγαλύτερη προβλέπεται να κάνει η ταινία "Victor" με τον Pierre Richard και το "500 μέρες μαζί". H 8η Λευκή Νύχτα όπου φωτίζονται δημόσια κτήρια, το εσωτερικό της Παναγίας των Παρισίων και τα αγάλματα του Χριστού θα σας περιγραφεί από άλλη μπλόγγερ σύντομα..

Ακόμα κι αν δεν έκανα λόγω δουλειάς τίποτα ιδιαίτερο αυτή τη φορά, κατάφερα κι έκλεψα μερικά μισάωρα για ένα καφέ στο Cafe de Flore, ένα πέρασμα απ΄την υπαίθρια αγορά παλιών αντικειμένων (φωτο) και μιά ωραία βόλτα μετ΄εμποδίων ένα αξέχαστο βράδυ στο ποτάμι..

To τι βρήκα όταν ήρθα θα το αναλύσουμε προσεχώς!