Η χαρά της μαϊμούς!

Το αυτοκίνητο χρειαζόταν πολλά χιλιόμετρα σε χαμηλές στροφές για να στρώσει κι εγώ ένα φθινοπωρινό ταξιδάκι για τον ίδιο λόγο. Είπα λοιπόν να δεχθώ την πρόσκληση της μικρής αγαπημένης μου φίλης στα Γιάννενα!
Την τελευταία φορά που πήγα στην πανέμορφη αυτή πόλη πέρυσι τον Οκτώβρη έφυγα με τη πεποίθηση ότι τα είχα δεί σχεδόν όλα και με την ικανοποίηση ότι ευτυχώς που υπάρχουν ακόμα πόλεις που διατηρούν τα παραδοσιακά ήθη και έθιμα.
Μεγάλη μπουκιά να τρώς μεγάλο λόγο μη λές ποτέ.
Στο φωτεινό και φιλόξενο σπίτι με υποδέχθηκαν εκτός απ'τη φίλη μου, το όμορφο σαν αγγελούδι αγοράκι της (και όχι απλώς γλυκούλης) και δυό υπέροχοι άνθρωποι οι γονείς της. Διαβεβαίωσα όλους ότι δεν χρειάζομαι λεπτομερή ξενάγηση μιά και τα αξιοθέατα της πόλης τα ήξερα απ'έξω κι ανακατωτά (για να διαπιστώσω σε λίγο ότι είχα πάει σε λάθος μουσείο κι ότι των περισσοτέρων αγνοούσα και την ύπαρξη..) και συζητώντας για το πρόγραμμα του σαββατοκύριακου ακούω τη μαμά να λέει με αδιαπραγμάτευτο ύφος:
Να πάς τη κοπέλλα στο Γραμματόσημο για χαρά της μαϊμούς!
Οι ξένες γλώσσες, τα αινίγματα και οι γρίφοι ήταν πάντα η αδυναμία μου. Οσο όμως κι αν προσπάθησα να συνδυάσω τι σχέση έχουν τα Ελτα με το συμπαθές τετράποδο και κυρίως με την χαρά του δεν τα κατάφερα..
Πρώτη βόλτα λοιπόν στη καφετέρια του Φρότζου που εκτός από το παραδοσιακό καλαίσθητο κτήριο, η θέα της λίμνης σε μαγεύει. Μιά περιοχή με ιδιαίτερη φυσική ομορφιά ιδανική για χαλάρωση κι η πόλη κάτω ν'αλλάζει χρώματα μέχρι ν'ανάψουν τα φωτάκια της (πληροφορίες ότι φωταγωγήθηκε για την άφιξή μου κρίνονται ως ανακριβείς).
Για όσους ξέρουν, το κοριτσίστικο μπιρι-μπιρι μπορεί να κρατήσει μέχρι πολύ αργά οπότε δεν είναι απαραίτητο η επόμενη μέρα να ξεκινήσει κι απ'αυτό που οι περισσότεροι αποκαλούν πρωί.
Συνεχίζοντας τις βόλτες περνάμε μια διασταύρωση με τη πινακίδα: Μαρτυρικό χωριό των Λιγκιάδων. Παραδεχόμενη την προσωπική μου άγνοια της ιστορίας του τόπου ρωτάω γιατί αυτό το χωριό είναι μαρτυρικό. Κι ενώ περιμένω ν'ακούσω καμμιά ιστορία ηρωικών ελλήνων που μαρτύρησαν κάτω απ΄το τουρκικό ζυγό, δυνατά γέλια τραντάζουν το αυτοκίνητο και η απάντηση ξεπερνά κάθε ιστορική αλήθεια. Λίγο κάτω απ'το χωριό, υπάρχει ένας δρόμος με θέα στη λίμνη μεν χωρίς καθόλου φωτισμό δε. Κάθε βράδυ γίνεται τόπος ερωτικής συνεύρεσης πολλών ζευγαριών μέσα στα αυτοκίνητα που σταματούν εκεί και δεν είναι λίγα! Οι κάτοικοι λοιπόν γίνονται μάρτυρες σοφτ πορνό κάθε βράδυ αλλά προς τιμήν τους δεν είναι καθόλου μαρτυριάρηδες γι'αυτά που βλέπουν, γιατί αν μαρτύραγαν θα'κλειναν σπίτια, εξ'ού και το όνομα του χωριού!! *


Το βράδυ μας βρίσκει στο Γιαννιώτικο Σαλόνι για χαλαρό ποτάκι. Τεράστιος πολυχώρος διαμορφωμένος σε εστιατόριο,μπαρ και καφέ ανάμεσα σε φυσικό βάλτο. Διαπιστώνουμε ότι υπάρχει γάμος εν εξελίξει και μένουμε για χάζι. Δεν ξέρω για σας, αλλά εγώ τον τελευταίο ηπειρώτικο γάμο που είχα πάει τον θυμάμαι με παραδοσιακούς χορούς και στολές με φλουριά, ατέλειωτο "πώς το τρίβουν το πιπέρι" και μουσική όπου απ'το συνεχές κλαρίνο ήθελες οτίλ για το τύμπανο για μιά εβδομάδα μετά. Οταν λοιπόν ήρθε η νύφη δεν πίστευα στα μάτια μου! Νυφικό μίνι μέχρι πάνω απ'το γόνατο, αβυσσαλέο ντεκολτέ και άσπρο φουλάρι στα μαλλιά σε στυλ χίππυ!! Ο γάμος είχε concept. O γαμπρός έρχεται απ'τη μιά πλευρά κι η νύφη απ΄την άλλη. Μεταξύ τους υπάρχουν μπαλόνια,πολλά μπαλόνια που πρέπει να σπάσουν για να συναντηθούν. Δεν καταλάβαμε ακριβώς αν συμβόλιζαν τις δυσκολίες που έπρεπε να αντιπαρέλθουν μέχρι να τους ενώσει η ζωή αλλά το αποτέλεσμα μετράει. Οι περιπέτειες του ζευγαριού όμως δεν τελειώνουν εδώ. Δύο αμαρτωλές ξανθιές με κόκκινο στριγκ μαγιό εμφανίζονται και προσπαθούν να αποπλανήσουν τον καλό γαμπρό που κάθεται αμέριμνος σε μιά καρέκλα. Ομως όχι!!! Αυτός δεν υποκύπτει, τις σπρώχνει και πέφτει στην αγκαλιά της νύφης!!! Και να μου το λέγανε δεν θα το πίστευα ούτε ότι ο ηπειρώτικος γάμος είχε τέτοια εξέλιξη απ΄την εποχή της κυρά Φροσύνης μέχρι σήμερα ούτε ότι το κλαρίνο έχει αντικασταθεί από μπιτάτη βερσιόν του "μπήκαν τα γίδια στο μαντρί"!!!

Εχοντας πιά τις πρώτες αμφιβολίες ότι τα Γιάννενα δεν είναι ακριβώς η παραδοσιακή πόλη που γνώρισα, ένα άλλο θέαμα έρχεται να με κλονίσει. Στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας ενός δρόμου της πόλης ένα κοπάδι πρόβατα περπατάει αμέριμνο. Περιμένω να δώ που είναι ο βοσκός "στάσου μύγδαλα" με κάπα και γκλίτσα και τι να δω! Ο βοσκός με τζινάκι και τσιγαράκι μέσα στο Ντάτσουν να παρακολουθεί τα πρόβατα οδηγώντας σιγά σιγά από πίσω τους!!! Το πιό αστείο ήταν ότι όλοι οι οδηγοί παρέκαμπταν το κοπάδι και το Ντατσουν χωρίς σε κανέναν να προκαλεί εντύπωση το θέαμα!

Αν όμως πάτε στα Γιάννενα και δεν σας πουν το φλυτζάνι είναι σαν να μη πήγατε! Κι όχι δρόμους και πόρτες θα διαβείς και σαχλαμάρες. Φλυτζάνι συγκεκριμένο,επιστημονικό, με ονόματα,ημερομηνίες και αποτελέσματα έκβασης οποιασδήποτε οικογενειακής, δικαστικής,οικονομικής και πάσης φύσεως υπόθεσής σας!!Πρόλαβα και πήρα σχετικά μαθήματα οπότε είμαι πανέτοιμη να αντιμετωπίσω την οικονομική κρίση μια και πάω για μεγάλη καριέρα καφετζούς στην Αθήνα.Υπάρχουν φήμες ότι τώρα λένε και το τσιγάρο ανάλογα με το πού πάει ο καπνός αλλά αυτό είναι για πολύ προχωρημένους όπως η μικρή μου φίλη οπότε απευθυνθείτε σ'αυτήν για περισσότερες πληροφορίες :))

Απαραίτητο επίσης θα σας είναι το Gps. Αν ψάχνετε ένα δρόμο θα πρέπει να ρωτήσετε φοιτητή ή ταξιτζή, αν κάνετε το λάθος και ρωτήσετε οποιονδήποτε άλλον να είστε βέβαιοι ότι δεν ξέρει περισσότερα από σας. Εκτός αν του πείτε κανένα μαγαζί ή δημόσιο κτήριο εκεί κοντά οπότε θα σας καθοδηγήσει ακριβώς!

Γαστρονομικά η πόλη δε παίζεται! Αν και τις ιδιαίτερες σπεσιαλιτέ όπως τα βατραχοπόδαρα τα έχουν για τους τουρίστες και κάποια απ'τα θαλασσινά οι ντόπιοι δεν θα τα έτρωγαν ποτέ γιατί ξέρουν(...)παντού υπάρχουν όμορφα εστιατόρια με πολύ καλό φαγητό. Αυτό όμως που είναι για 3 αστέρια Michelin είναι η μαγειρική της μαμάς της φίλης μου και κυρίως οι πίτες της που όποιος δεν έχει φάει τη λαχανόπιτα και τη μανιταρόπιτα της χάνει ένα γευστικό μεγαλείο!!!

Η παρέα μεγαλώνει με άτομο εξαιρετικού χιούμορ, που όταν μεγαλώσει θέλει να γίνει server, και ήρθε η ώρα να λυθεί το μυστήριο! Μετά από μισάωρη πανέμορφη διαδρομή λίγο βόρεια της πόλης φτάνουμε στο Γραμματόσημο, φοβερή καφετέρια με θέα στη λίμνη και στο ηλιοβασίλεμα, με ιδιαίτερα καλόγουστη διακόσμηση και μια συλλογή παλιών μουσικών οργάνων που θα ζήλευε και μουσείο. Ολοι παραγγέλνουν τη χαρά της μαϊμούς που είναι τελικά αυτό που ο υπόλοιπος μπανάλ κόσμος αποκαλεί παγωτό Banana Split!!!!


Θα πάρω στη καρδιά μου για πάντα την εικόνα του στρωμένου τραπεζιού με το φαγητό ήδη στα πιάτα που μας περίμενε, τη ζεστασιά μιας αληθινής και με αγάπη φιλοξενίας και δυό κλαμμένα γαλανά ματάκια όταν έφευγα (κι είναι ακόμα γαλανά γιατί πίνει όλο του το γάλα αλλιώς θα είχαν σκουρήνει αν θέλετε να μάθετε).
Γι΄αυτή τη χαρά δεν έχω λόγια να τους ευχαριστήσω όλους..


* To xωριό είχε καεί τον Οκτώβρη του 1943 αφού πρώτα οι Γερμανοί σκότωσαν και τους 92 κατοίκους ως αντίποινα μετά από απόπειρα ελλήνων ανταρτών.