Tήνος!

Φτάνοντας στη Χώρα της Τήνου πολλοί απογοητεύονται απ΄τον θόρυβο,την κίνηση και ίσως απ'τον όχι και τόσο γραφικό οικισμό της. Το Μοναστήρι της Παναγίας με την υπέροχη αρχιτεκτονική, όλο λευκό μάρμαρο και κτισμένο το 19ο αιώνα όταν βρέθηκε η εικόνα είναι επιβλητικό. Είναι όμως και η αφορμή ύπαρξης της αντίστοιχης θρησκευτικής βιομηχανίας που ανθεί γύρω του. Δεν αναφέρομαι στους εκατοντάδες ανθρώπους που το επισκέπτονται καθημερινά αλλά στα μαγαζάκια στους γύρω δρόμους όπου μπορείς να βρείς τη μορφή του Χριστού σε Air-freshener για το αυτοκίνητο, σε παγούρι ή και σε ταμπακιέρα!!
Σταματάω τη γκρίνια για να σας πάω μιά βόλτα στα μέρη που μ'άρεσαν περισσότερο.
Τα χωριά της Τήνου είναι ίσως τα πιό όμορφα, καθαρά και περιποιημένα που έχω δεί στις Κυκλάδες! Ο Πύργος,στο βόρειο τμήμα του νησιού και πατρίδα των Γιαννούλη Χαλεπά, Νικ.Λύτρα και του Σκαλκώτα έχει τρία μουσεία. Των Τηνίων καλλιτεχνών, το σπίτι του Χαλεπά και το ολοκαίνουργιο Μουσείο Μαρμαροτεχνίας! Σπουδαίοι μάστορες του μάρμαρου οι Τηνιακοί!Λένε μάλιστα ότι ο Φειδίας πηγαίνοντας για Δήλο λόγω θαλασσοταραχής σταμάτησε στη Τήνο και είναι αυτός που τους έμαθε την τέχνη! Αφού περάσεις την κουκλίστικη πλατεία (και φας οπωσδήποτε ένα γαλακτομπούρεκο) φτάνεις σ΄ένα μοναδικό Νεκροταφείο. Εκεί, πάνω σε κάθε τάφο βρίσκεται και μιά ανάγλυφη παράσταση σε μάρμαρο του επαγγέλματος που έκανε ο νεκρός!
Ναυτικοί οι περισσότεροι, μουσικοί αλλά και γλύπτες! Δεν έχω ξαναδεί πιό ωραίο νεκροταφείο.
Τα Υστέρνια κρεμασμένα στο βράχο είναι ένα μπαλκόνι στο Αιγαίο, δεν υπάρχει τίποτα λιγότερο από ωραία σπίτια με πάρα πολλές γλάστρες,μαρμάρινες επιγραφές με το όνομα του ιδιοκτήτη πάνω στην είσοδο, δρόμοι που από κάτω τρέχουν νερά και περνάς από ειδικά περάσματα, ένα καφενείο με θέα τα κοντινά νησιά της Σύρου και της Μυκόνου και τώρα τελευταία πολλοί ηθοποιοί που έχουν πάρει σπίτια εκεί σκέφτονται να ιδρύσουν και θεατρική σχολή.
Η Καρδιανή είναι απ' τα λίγα χωριά των Κυκλάδων με πλατάνια,δέντρα παντού και τρεχούμενα νερά! Στο χωριό υπάρχουν τρείς Καθολικές εκκλησίες και είχαμε τη τύχη να δούμε περιφορά λαβάρων απ'την μιά εκκλησία στην άλλη για την γιορτή της Προσφοράς. Ο κόσμος που ακολουθούσε έψελνε πολύ δυνατά και στο τέλος μας πρόσφεραν σπιτικά γλυκά φτιαγμένα απ'τις γυναίκες του χωριού και συνοδευμένα απ'την ευχή "να μας ξανάρθετε!"
Παντού στην Τήνο βλέπεις σπίτια με κολλημένη μιά εκκλησούλα σ΄ένα τοίχο τους ή σε ελάχιστη απόσταση απ΄αυτόν. Στην αρχή νόμιζα ότι είναι το πολύ υψηλό θρησκευτικό αίσθημα των κατοίκων. Μετά μου εξήγησαν ότι για να πάρεις άδεια να χτίσεις σπίτι απ΄τη Νομαρχία είναι και δύσκολο και χρονοβόρο. Αντίθετα παίρνεις εύκολα άδεια απ΄τη Μητρόπολη αν θες να χτίσεις μιά μικρή εκκλησία! Ετσι έφτιαξαν όλοι ένα εκκλησάκι και του κόλλησαν για παρεκκλήσι μιά βίλλα 200 τετρ.μέτρων!!! Το ίδιο συμβαίνει και με μύλους αλλά λιγότερο. Μάλλον το ξέρετε όλοι ήδη κι εγώ ανακάλυψα την Αμερική φέτος αλλά το βρίσκω χυδαίο απ΄όλες τις απόψεις. Η δόμηση φαίνεται να γίνεται εντελώς άναρχα. Σπίτια-παρεκκλήσια ξεφυτρώνουν πάνω σε λόφους στη μέση του πουθενά, σπίτια-τούρτες που δεν δένουν με κανένα φυσικό περιβάλλον αντίθετα αλλοιώνουν αρκετά το υπάρχον για ν΄ανοίξουν όπως όπως χωματόδρομους για πρόσβαση.
Ξανασταματάω τη γκρίνια και πάμε στο Ταραμπάδο όπου βρίσκονται οι ωραιότεροι περιστερώνες.Οι περιστερώνες της Τήνου είναι έργα τέχνης. Οι πρώτοι που τους έχτισαν ήταν οι Βενετοί τον 18ο αιώνα οι οποίοι καλλιεργούσαν τα περιστέρια για το νόστιμο κρέας τους και χρησιμοποιούσαν τις κουτσουλιές για λίπασμα. Είναι φτιαγμένοι έτσι ώστε να προστατεύονται οι φωλιές τους, με τρίγωνα από μάρμαρο. Απ΄τον "υγιή" ανταγωνισμό των ντόπιων για το ποιός θα έχει τον καλύτερο και πιό περίτεχνο βρέθηκαν να υπάρχουν τόσοι πολλοί(600). Δίπλα στο Ταραμπάδο υπάρχει ένα μικρό κρυμμένο σχεδόν χωριό το Σμαρδάκιτο. Η πλατεία του είναι σαν σκηνικό, μιά καθολική εκκλησία στη μιά πλευρά,ένας πολύ παλιός περιστερώνας στην άλλη, μιά φυσική πηγή που κατεβάζει νερό απ΄το βουνό και μια μικρή ταβέρνα που τρώς σπιτική Τηνιακή κουζίνα. Αυτό σημαίνει: λούζα (ενα είδος προσιούτο),καλαθάκι(τυρί άπαχο), άγριες μικρές αγκινάρες στο λαδόξιδο, φρουτάλια (ομελέτα με πατάτες και λουκάνικα), μαραθοτηγανίτες, αγκιναρόπιτα, περιστέρια κοκκινιστά και δυο-τρία κιλά παραπάνω.
Ο Βόλακας είναι ένα μικρό χωριό που γύρω του υπάρχουν τεράστιοι περίεργοι ογκόλιθοι που σχηματίζουν μορφές ανάλογα με τη φαντασία του καθενός. Πανέμορφα χωριά επίσης είναι το Φαλατάδο, το Κτικάδο, ο Τριαντάρος κι ο Τριπόταμος με το σπίτι του Κορνήλιου Καστοριάδη (απ΄αυτά που προλάβαμε να δούμε σε τέσσερεις μέρες..και πολλά ακόμα όπως η Αγάπη κι ο Αρνάδος που δεν είδαμε)
Οι κάτοικοι της Τήνου αν είναι ένα πράγμα που ξέρουν πολύ καλά είναι ο αέρας! Οταν πιάσουν τα μελτέμια δεν υπάρχει καμμία παραλία που μπορείς να κάνεις μπάνιο κι όχι αμμοβολή γιατί φυσάει κυκλικά σχεδόν. Μ΄ένα κανονικό αεράκι όμως έχεις πάντα μια προστατευμένη αμμουδιά όπως αυτή του όρμου Υστερνίων ή του Αγίου Ρωμανού που ακόμα δεν υπάρχουν ξαπλώστρες κι ομπρέλες ευτυχώς. Η πιό όμορφη παραλία είναι η Λιβάδα στο βορειοανατολικό μέρος του νησιού με ένα βιότοπο δίπλα της γεμάτο πάπιες.
Το Αιγαίο και τα νησάκια του όμως είναι στιγμές και εικόνες μιας ομορφιάς ανέλπιστης που σε κάνει να σκέφτεσαι ότι πίσω απ΄όλα τα ασήμαντα και άσχημα ζεί αυτή η σωτήρια ομορφιά και ίσως μόνο αυτή.
Το χάραμα της μέρας που φεύγαμε ήταν κόκκινο! Μέσα σε λίγα λεπτά το πέλαγος και τα σύννεφα έγιναν κατακκόκινα μέχρι να ξαναπάρουν λίγο αργότερα το βαθύ μπλέ αυτής της θάλασσας που τόσο αγαπάμε..