Eνας χρόνος blogging

Πριν ένα χρόνο περίπου αρρώστησε ο σκύλος μου. Πριν τον πάω στον κτηνίατρο θεώρησα ότι καλό θα ήταν να πάρω μερικές πληροφορίες από το νετ. Σκέφτηκα ότι σ' ένα γενικό site τύπου www.skylos.gr θα έβρισκα ότι έψαχνα κι έτσι έπεσα πάνω στο blog ενός ραδιοφωνικού παραγωγού στην Θεσσαλονίκη τον οποίο όλοι αποκαλούν σκύλο!! Από περιέργεια στην αρχή κι από ενδιαφέρον στη συνέχεια άρχισα να το παρακολουθώ.Με διασκέδαζε! Κάποια στιγμή έκανα ένα σχόλιο κι αρκετά αργότερα, σαν σήμερα, την πρώτη μου ανάρτηση.
Το γεγονός ότι λέξεις όπως link ή copy/paste μου ήταν παντελώς άγνωστες το θεώρησα άνευ σημασίας.
Στις αρχικές βόλτες απ΄το ένα blog στο άλλο νόμιζα ότι είχα διακτινισθεί σε μιά άλλη εποχή. Αυτή της ευγένειας, της καλωσύνης και της πλήρους σύμπνοιας απόψεων.
Καλως ήρθες,καλή εβδομάδα,καλημέρα,καλό μήνα,ευχαριστώ! Πόσο καιρό σκεφτόμουν έχει να μου ευχηθεί κάποιος καλή εβδομάδα, μη πώ ότι μόνο, ο εν τω μεταξύ θεραπευθείς, σκύλος με καλωσόριζε χαρούμενα στο σπίτι.
Ως μαμά-blogger δεν έτυχα ιδιαίτερα θερμής αντιμετώπισης!
Το κακό ξεκίνησε όταν μιά μέρα εντυπωσιασμένη από την άψογη ανάρτηση ενός 15χρονου σχετικά τότε με την πώληση του ΟΤΕ και τον προβληματισμό του για το θέμα,είπα στον 20χρονο γυιό μου που ετοιμαζόταν ν'αρχίσει την καθημερινή τουρνέ στις καφετέριες: "Ελα βρε να δείς με τι ασχολούνται τα σοβαρά και ώριμα παιδιά"!
Τι το'θελα! "Ασε μας ρε μάνα που νοιάζει τον πιτσιρικά ο Οτε λες κι έχει πληρώσει ποτέ κανένα λογαριασμό, μούρη σου πουλάει κι εσύ τσιμπάς"! (πολύ αργότερα κατάλαβα ότι δεν είχε και πολύ άδικο αλλά δεν του το είπα ποτέ)
Εκτοτε το παρόν blog αντιμετωπίστηκε με καχυποψία,
"Έχει καεί τελείως..δεν την παλεύει",
συχνά με ειρωνεία,
"Μάνααα, για ρώτα τη spark μπορούμε να φάμε σε μισή ώρα?"
και ενίοτε με συμβουλευτικές προτροπές,
"βρε μανούλα δεν ξεκινάς να μάθεις πρώτα γεμιστά που θες να κάνεις και link!"
Τίποτα δεν με πτόησε.
Μετά από ένα χρόνο λοιπόν στη @σφαιρα, δηλώνω:
Εντυπωσιασμένη από το πόσο καλά γράφουν τόσοι πολλοί άνθρωποι,μερικές αναρτήσεις είναι λογοτεχνικά διαμάντια. Επίσης, απ΄τα γρήγορα αντανακλαστικά όλων σχεδόν στα κοινωνικά προβλήματα ή σε κάθε είδους προκλήσεις.
Ενθουσιασμένη απ΄τα blogs των ανθρώπων που ζούν εκτός Αθηνών,την καλύτερη ποιότητα ζωής που φαίνεται κι απ΄τα ποστ τους ότι έχουν και την ζεστασιά στη συμπεριφορά τους.
Απογοητευμένη με όσους σβήνουν σχόλια, χρησιμοποιούν σαν τρικ τα μπλογκοπαιχνιδα για να τους βάζουν λινκ και ν'ανεβαίνουν στις λίστες αναγνωσιμότητας,δεν έχουν χιούμορ,δεν δέχονται διαφορετική άποψη απ΄τη δική τους και γενικά όσους βάζουν περιορισμούς στο πώς και τί θα γράψουν οι άλλοι.
Το πιο ενδιαφέρον κομμάτι είναι για μένα η ανταλλαγή απόψεων μεταξύ ανθρώπων διαφορετικής ηλικίας,βιωμάτων,μορφωτικού επιπέδου,τόπου διαμονής,επαγγέλματος.

Αν κάτι όμως ένοιωσα πολύ έντονα είναι η ανάγκη επικοινωνίας όλων μας σε μιά εποχή φανερής ή καλά κρυμμένης μοναξιάς..
Δεν ξέρω αν θα την παλέψω κι άλλο χρόνο αλλά σας ευχαριστώ όλους από καρδιάς που είστε εδώ και ζητώ συγνώμη αν ποτέ άθελά μου στενοχώρησα κάποιους.
Και το εννοώ.