Oι πρώτες αχτίδες του ήλιου έπεφταν νωρίς στο Old Cataract κι ας ήταν ακόμα Μάρτης. Απ΄τα μπαλκόνια του νομίζεις ότι θα βγεί μιά ηρωίδα της Αγκάθα Κρίστι νωχελικά έτοιμη να θαυμάσει το πρώτο φως της μέρας πάνω στα νερά του Νείλου. Τα ρολόγια στο Αswan είναι σαν να έχουν σταματήσει πολλά χρόνια πίσω. Στη προβλήτα του ξενοδοχείου περιμένουν απο νωρίς οι φελούκες. Αλλες μεγάλες κι άλλες μια βαρκούλα μ'ένα πανί κι ένα ξύλινο τιμόνι. Δεν έχουν μηχανή, κινούνται μόνο με το συνεχές αεράκι του ποταμού.Οι φελουκατζήδες σε καλούν ευγενικά να τους προτιμήσεις.
Το φωτεινό χαμόγελο του Μουρτάζα μας πείθει. Δεν είναι ούτε 22 χρονών, φοράει την άσπρη κελεμπία,ξυπόλητος κι έχει το χαρακτηριστικό μαύρο δέρμα όλων των κατοίκων της Νούμπια. To Αswan, η πιό ζεστή πόλη της Αιγύπτου, βρίσκεται στο σημείο του πρώτου καταράκτη του Νείλου και αποτελούσε φυσικό σύνορο μέ το Σουδάν. Πρώτος σταθμός το Elephantine Island.Το μεγαλύτερο νησί της περιοχής κι ένα απ' τα πιό αρχαία μνημεία της χώρας με ερείπια απ' την Προδυναστειακή Εποχή δηλαδή απ' το 5100 πχ.Οι τρείς βασικές θεότητες ήταν η Khnun, η Satet και η Νουβιανή Anqet. Σώζονται δύο ναοί των πρώτων δύο κι ένας μικρός που χτίστηκε επί της δυναστείας των Πτολεμαίων.
Είναι μόλις 9 το πρωϊ και η ζέστη αρχίζει να γίνεται αισθητή. Οι γρανιτένιοι βράχοι, οι πράσινοι κήποι και τα πολύχρωμα σπίτια του χωριού λάμπουν. Στους τοίχους κάποιων σπιτιών ένα περίεργο σύμπλεγμα γλυπτών. Ένας κροκόδειλος κάτω, ένα ψάρι στη μέση κι ένας άντρας στη κορυφή. Μεταξύ του ψαριού και του άντρα ένα χάλκινο γυναικείο χέρι πάνω στη πόρτα. Δυτικά του νησιού οι Τάφοι των Ευγενών, αυτών που το δοιήκησαν κατά την Δυναστεία ΧΙΙ. Ο φρουρός σίγουρα δεν περίμενε επισκέπτες γι'αυτό κι όταν μας είδε διέκοψε τον ύπνο κι έτρεξε γεμάτος χαρά να μάς δείξει το ανάγλυφο μιάς γυναίκας που θηλάζει. Milk Milk μας εξηγεί και βάζει το χέρι στο στήθος του ενώ με το στόμα κάνει τον ήχο του μωρού!! Οι φωτογραφίες απαγορεύονται αλλά μ΄ένα μικρό μπακσις μπορεί και να ξανακοιμηθεί. Μένουμε για λίγο μέσα στο τάφο της ευγενούς κυρίας που θήλαζε και μεταφερόμαστε για άλλη μια φορά αιώνες πολλούς πίσω.Βγαίνοντας, η φωνή του φρουρού Doctόr Doctόr μας φέρνει στη πραγματικότητα. Μα δεν είμαστε γιατροί του λέμε. Δεν είχε καμμία σημασία μια και το μόνο που ήθελε ήταν να μας βγάλει μια τελευταία φωτογραφία για να μας ευχαριστήσει.
Στο νησί υπάρχει ένα απ΄τα τρία Νειλόμετρα, όπου μετριέται η στάθμη των νερών του ποταμού. Ο Μουρτάζα μας κάνει νόημα να βιαστούμε. Περνάμε το μαυσωλείο του Αγα Χαν και μιά Βασιλική του 6 πχ αιώνα. Μέσα στη φελούκα πάλι εξηγούμε πόσο εντυπωσιασμένοι μείναμε μ'αυτά που είδαμε κι ο ευτυχισμένος οδηγός μας μάς κατευθύνει στο Botanic Island, λέγεται και Kitchner's Island. Ένα μοναδικό νησί μέσα στον Νείλο όπου έχουν φυτευθεί σπάνια βότανα, φυτά και δένδρα απ' όλο τον κόσμο!
Ένα φυσικό καταφύγιο για χιλιάδες είδη πουλιών. Μια σκιά κάτω απ'τους πανύψηλους φοίνικες είναι ότι πρέπει όπως και μια στάση για φαγητό. Ο Μουρτάζα αρνείται ευγενικά τη πρόσκλησή μας.Ο αέρας αρχίζει και δροσίζει λίγο. Ξεκινάμε για το Μοναστήρι του Αγίου Συμεών.Αυτο το όνομα δόθηκε από αρχαιολόγους και ταξιδιώτες ένω το αρχικό όνομα που έδωσαν οι Κόπτες ηταν Anba Hatre απ'τον αρχιεπίσκοπο που όρισε εκεί ο Πατριάρχης Θεόφιλος το 385 μχ.
Καταστράφηκε απ'τις επιδρομές του στρατού του Saladin τον 12ο αιώνα και τώρα σώζονται ελάχιστες τοιχογραφίες όχι σε καλή κατάσταση δυστυχώς και το νεκροταφείο.Το μοναστήρι που κάποτε φιλοξενούσε 1000 μοναχούς και 100 επισκέπτες έχει εκτός των άλλων και μία αρχιτεκτονική που θυμίζει κάστρο και μοιάζει απόρθητο, αλλά βέβαια δεν ήταν. Ο αέρας γίνεται όλο και πιό δροσερός. Αρχίζει η επιστροφή. Μένουν τουλάχιστον τρείς ώρες μέχρι το ξενοδοχείο κι ο Μουρτάζα μας κερνάει τσάι. Ο Νείλος μου φαίνεται τεράστιος, δεκάδες πουλιά πετάνε απο πάνω μας και οι βράχοι απο γρανίτη παίρνουν ένα κόκκινο χρώμα. Ξαφνικά ο αέρας πέφτει τελείως. Η μικρή φελούκα ακίνητη. Κάνει ψύχρα. Ρωτάω ευγενικά τον Μουρτάζα " Πότε θα φυσήξει?" Εκείνος γελώντας σηκώνει τους ώμους, πού να ξέρει. Μια μικρή ανησυχία με πιάνει και κάθε μισή ώρα κάνω την ίδια ερώτηση. Η εναλλακτική απάντηση ήταν να μου δείχνει τον ουρανό, ο Θεός ξέρει. Δύο ώρες μετά είμαι σε κατάσταση πανικού πιστεύοντας πια ότι σίγουρα θα ξεπαγιάσουμε στη μέση ενός ποταμού όλο το βράδυ. Εμφανώς εκνευρισμένη λέω στον νεαρό που όλη αυτή την ώρα ήταν γερμένος στη κουπαστή με κλειστά μάτια σαν να άκουγε μόνο,"Δεν έχετε και πολύ στρες σ'αυτή τη χώρα μου φαίνεται"
Μου απαντάει με απορία:
"Τι είναι στρες?"
Όλο το άγχος μου εξαφανίστηκε με μιας. Μπήκα σε μία αγκαλιά, κοίταξα γύρω μου τα κατακόκκινα νερά, άκουσα τον θόρυβο των ibis όταν πέφταν στο νερό και κατάλαβα ότι μπροστά μου είχα το πιό όμορφο θέαμα στον κόσμο.Αυτή η εικόνα είναι πάντα μέσα μου σαν η εικόνα της απόλυτης γαλήνης.
Φύσηξε μία ώρα μετά αλλά εγώ, τι κρίμα, είχα χάσει τις προηγούμενες τρείς..
41 σχόλια:
AAAAAAAAAAAX
τι καλό...
(σημειώνει... να θυμηθώ όταν θα γίνω μεγαλοκαναλάρχης.... άτομο για την μαγειρική... έχω... άτομο για τις ταξιδιωτικές-πολιτιστικές εκπομπές.... βρήκα... Παιδιά κανένας να λέει τον καιρό, υπάρχει;)
τι είναι στρες?
καλό....
βάζει ιδέες....
τώρα που είμαι μια χοντρή νευρικιά και που blogarw να μου φύγει το stress (παραλαγή του γνώστου άσματος) ας γυρίσω ήρεμη στο γράψιμο :)
anti-stress spam
Stress Busters
A lecturer when explaining stress management to an audience,
Raised a glass of water and asked, 'How heavy is this glass of water?'
Answers called out ranged from 20g to 500g.
The lecturer replied, 'The absolute weight doesn't matter.
It depends on how long you try to hold it.
If I hold it for a minute, that's not a problem.
If I hold it for an hour, I'll have an ache in my right arm.
If I hold it for a day, you'll have to call an ambulance.
In each case, it's the same weight, but the longer I hold it, the heavier it becomes.'
He continued,
'And that's the way it is with stress management.
If we carry our burdens all the time, sooner or later,
As the burden becomes increasingly heavy,
We won't be able to carry on. '
'As with the glass of water,
You have to put it down for a while and rest before holding it again.
When we're refreshed, we can carry on with the burden.'
'So, before you return home tonight, put the burden of work down.
Don't carry it home.
You can pick it up tomorrow.
Whatever burdens you're carrying now,
Let them down for a moment if you can.'
So, my friend, Put down anything that may be a burden to you right now.
Don't pick it up again until after you've rested a while.
Here are some great ways of dealing with the burdens of life:
* Accept that some days you're the pigeon,
And some days you're the statue.
* Always keep your words soft and sweet,
Just in case you have to eat them.
* Always wear stuff that will make you look good… If you die in the middle of it.
* Drive carefully. It's not only cars that can be recalled by their maker.
* If you can't be kind, at least have the decency to be vague.
* If you lend someone $20 and never see that person again,
It was probably worth it.
* It may be that your sole purpose in life is simply to be kind to others.
* Never put both feet in your mouth at the same time,
Because then you won't have a leg to stand on.
* Nobody cares if you can't dance well.
Just get up and dance.
* Since it's the early worm that gets eaten by the bird, sleep late.
* The second mouse gets the cheese.
* When everything's coming your way,
You're in the wrong lane.
* Birthdays are good for you.
The more you have, the longer you live.
* You may be only one person in the world,
But you may also be the world to one person.
* Some mistakes are too much fun to only make once.
* We could learn a lot from crayons... Some are sharp, some
Are pretty and some are dull. Some have weird names, and
All are different colors, but they all have to live in the same box.
*A truly happy person is one who can enjoy the scenery on a detour.
Have an awesome day and know that someone has thought about you today...
I did!
@ Spark,
Πριν σου απαντησουν ολοι τη Πετρουλα, να σας πληροφορησω οτι αν εμφανισθει γυναικα με εμφανιση Πετρουλας στην ΑΙγυπτο ετοιμαστειτε να μαζευουμε υπογραφες να τη βγαλουμε απ'το μπουντρουμι! Και μη μου αρχισετε τα περι ελευθεριας της εκφρασης του σωματος...
Μη μπλογκαρεις εδω, στο Νειλο αδελφη μου στο Νειλο!
@Spark,
αυτα ο Μουρταζα δεν χρειαζεται να τα διαβασει ποτε!
καλέ γιατί να μαζέψω υπογρφές για να βγει η Πετρούλα? Άνετα χωράει και μόνη της να περάσει ανάμεσα στα κάγκελα
@Spark,
Δεν ξερεις ποτε τι γινεται!
τι ονειρικό ποστ!
Αδαμαντία μου, αυτές ειναι οι μερες των δικών μου βραβεύσεων μου φαινεται.
ανακήρυξα κι ενα άλλο κορυφαιο (η γυναικα εν τω μεταξυ, εχει γράψει αλλα χιλια, το σημερινο της μ' αρεσε ομως τρελλά!)
χτες, ένα άλλο καποιας άλλης (που εχει γραψει αλλα πεντακοσια)
σήμερα η σειρά σου!
ως τωρα το αγαπημένο μου, ήταν αυτο με τα προξενειά.
μεχρι που ηρθε το σημερινο, και το 'σπρωξε απ' το βαθρο της πρωτης θεσης..
με μετέφερε, με ταξιδεψε, με διακτινησε, ολα τα 'κανε!
ευγε και άριστα και θα στειλω και την Ελενη, που εχει τρέλλα με την Αιγυπτο!
(εγώ παντως τελευταία, την Αιγυπτο την έχω ταυτίσει, μ' ένα γάτο χοντρο, γυρω στα δεκα κιλα :))
φιλιά πολλά!
@Marilena,
Σ'ευχαριστω παρα πολυ και χαιρομαι που σε ταξιδεψα σ αυτη τη μαγικη χωρα. Αν πας θα δεις και τις 10κιλες γατες απο κοντα!
Φιλια πολλα
Απλά υπέροχο …. Οι περιγραφές … οι εικόνες …. Και στο τέλος το δίδαγμα για τις χαμένες τρεις ώρες … όλα έδεσαν… Αν ήθελα να πάω κάποιο ταξίδι … και δεν μπορούσα .. είμαι πλέον βέβαιος ότι μια περιγραφή δική σου ..θα ήταν το καλύτερο υποκατάστατο που θα μπορούσα ποτέ να έχω… γιατί πραγματικά .. με ταξίδεψες.
αγαπητή φίλη, χαίρομαι τόσο να διαβάζω τις περιπλανήσεις σας - εγώ, που δεν περιπλανώμαι παρά όπως και ο ξαβιέ ντε μεστρ, συγγραφεύς του περίφημου πονήματος expéditions nocturnes autour de ma chambre. πριν λίγο στην ινδία για να δείτε το σόι σας και τον παππού σας, τώρα στο ασουάν. να υποθέσω πως έχετε μια ροπή προς το χρώμα του χαλκού (coppertone, που λέμε στην μαγνησία); σας άρεσε το ασουάν; πήγατε στην αγορά; στο φράγμα; διαφύγατε τα διαρροϊκά βακτηρίδια; είδατε το μαυσωλείο; τί ψωνίσατε; στο ασουάν πήγα κι εγώ, προ αμνημονεύτων χρόνων, ας πούμε όταν η καλή μας κοινή μας φίλη κι εσείς παίζατε στο bac à sable του οικείου νηπιαγωγείου. πήγα όταν μετέφεραν τον ναό των φυλών ώστε να μην τον καταπιεί η τεχνητή λίμνη του φράγματος και έπαθα όλα αυτά που ρωτάω αν πάθατε κι εσείς.
σας ασπάζομαι,
θερμεσίλαος (ο Μάγνης και ακροθιγώς γαλλομαθής βεβαίως, βεβαίως)
@Μεταλλαγμένε,
Σ'ευχαριστώ ιδιαίτερα για τα καλά σου λόγια που με τιμούν. Η έννοια του χρόνου είναι πολύ διαφορετική σ΄αυτες τις χώρες αλλά εμείς οι υστερικοί πια δυτικοί δεν μπορούμε να το καταλάβουμε. Κι όταν το καταφερνουμε και πεταμε τα ρολογια είναι η ώρα να επιστρέψουμε στη τρέλλα.
Σε φιλώ
@Κύριε Θερμεσίλαε,
Σας ευχαριστώ πολύ που διαβάζετε τις περιηγήσεις μου και έχετε δίκιο ότι έχω μια προτίμηση στίς χώρες ανατολικής κουλτούρας αν μπορούμε να το πούμε έτσι. Περάσαμε πάνω απ' το φράγμα, είδαμε λίγο γρήγορα το μαυσωλείο του Αγα Χαν και ευτυχώς δεν πάθαμε την γνωστή δυσεντερία σε αντίθεση με τη χώρα του παππού μου όπου παθαίναμε τη μία μετά την άλλη!Ψωνίσαμε πολλά μπαχαρικά και αντικείμενα από φυσικό αλάβαστρο.
Bonne soiree
μα, καλά, υπάρχει και αφύσικος ή έστω, πλαστικός αλάβαστρος; τώρα να μου πείτε, όλα είναι δυνατά, αφού εγώ στην χώρα του παππού σας δεν έπαθα τίποτε...
σας ασπάζομαι,
θερμεσίλαος
@Κυριε Θερμεσίλαε,
Υπάρχει το συνθετικό αλάβαστρο το οποίο είναι πάρα πολύ βαρύ ενώ το φυσικό ελαφρύτατο και πολύ εύθραυστο.
σας ευχαριστώ για την διευκρίνηση περί αλαβάστρου και σκέπτομαι πως το φυσικό, όντας κι αυθεντικό, είναι, μοιραία, εύθραυστο.
καλό σας βράδυ.
σας ασπάζομαι,
θερμεσίλαος
υ.γ. αναρρωτιέμαι αν ο πληθυντικός, που χρησιμοποιείτε είναι αυτός των ευγενών...
Πανέμορφο ταξιδιωτικό για μια μαγευτική χώρα όπως είναι η Αίγυπτος. Μπράβο σου Αδαμαντία! Αν έχεις κι άλλες φωτογραφίες ανάρτησέ τες...
Υπέροχο ταξίδι σε μια χώρα που πολύ θα ήθελα να επισκεφτώ.Ας όψεται που φοβάμαι τα αεροπλάνα!Με πλοίο μπορείς να πας;
Οι φωτογραφίες και η αφήγηση με ταξίδεψαν νοερά,όπως με το νου ταξίδευα μέσα από τα πάμπολλα ιστορικά μυθιστορήματα με θέμα την Αίγυπτο που διάβασα.
Αργοί,νωχελικοί ρυθμοί χωρίς στρες,τι καλά!
Καλό βράδυ!
Έχω πάντα μια ελπίδα ότι θα πάω σε αυτά τα μέρη. Πολυ όμορφες φωτογραφίες,και περιγραφή.
Καλή νύχτα , η , μέρα! Όποτε το διαβάσεις!
Μπορεί να έχασες τις άλλες τρεις αλλά φυλάκισες μια πολύτιμη εικόνα για πάντα στην καρδιά σου. Φανταστική περιγραφή.
Αδαμαντία καλησπέρα...
πολύ όμορφο το κείμενό σου καθώς με ταξίδεψε... Και το βλέμμα σου που έπεσε σε λεπτομέρειες...
Πόσο αρχέγονα οικείοι μας αυτοί οι τόποι και οι άνθρωποί τους... κι ας μην θέλουμε να το παραδεχτούμε...
φιλιά, καληνύχτα
K.θερμεσίλαε,
Είναι απλά ο πληθυντικός ευγένειας.
Καλημέρα!
@Φοιβο,
Σ'ευχαριστώ πολύ Φοίβο μου, έχω πολλές αλλά βγήκαν πολύ μεγάλες και δεν χωράγανε περισσότερες..
Φιλιά
@Ελενη,
Κι εγώ φοβάμαι τα αεροπλάνα, αλλά βρήκα ένα μαγικό χαπάκι που κρατάει για 7 ώρες πτήση και έλυσα το πρόβλημα!
Καλή σου μέρα
@Σοφία,
Σου εύχομαι να πας, δεν είναι πολύ μακριά και αξίζει πραγματικά.
Καλημέρα!
@Ασπα,
Αυτό είναι αλήθεια, τη θεωρώ μια απ΄τις πιο όμορφες μέρες της ζωής μου αυτή που σας περιέγραψα..
Φιλιά!
@Νικιπλε,
Μας είναι όντως πολύ οικείοι όλοι οι αρχαίοι πολιτισμοί. Εχω παρατηρήσει ότι με τους ανθρώπους των χωρών που ειχαν ένα τόσο σπουδαίο αρχαίο πολιτισμό σαν το δικό μας μας ενώνει ενα κοινο dna κι εχουμε εναν αλλο κωδικα επικοινωνιας και σεβασμου.
Καλημερα στο Παρισι!
καλημέρα. εχω ξανασχολιάσει και χανονται..
πολυ ενδιαφέρουσα και εξαιρετικά ανάρτηση.
να εισαι καλά
φιλιά
Τι εξαιρετική εμπειρία Αδαμαντία μου! Πρόσωπο με πρόσωπο με τη γαλήνη... Έτσι πρέπει να ζούμε, όλοι μας! Να μην ξέρουμε τι σημαίνει άγχος. Σε γλυκοφιλώ και σου εύχομαι ένα όμορφο τριήμερο και καλή σαρακοστή!
@ Venceremos,
που πηγαν καλε τα καρυστινα φιλια?
να τα επαναφερεις σε παρακαλω!
@ Maria,
Σ ευχαριστω Μαρακι μου, πως πηγε χθες? Σχισαμε φανταζομαι!! Σε φιλω πολυ!
Και έλεγα δε θα μας κάνει αν ζηλέψουμε πάλι...Και αν λοιπόν άλλο ένα φανταστικό ταξίδι με υπέροχες εικόνες,χρώματα και περιγραφές...Σε παρακαλώ να έρχομαι να κουβαλάω τις βαλίτσες σου...!!!
παρανοήσατε. αναφερόμουν στον πληθυντικό, που χρησιμοποιείτε όταν αναφέρεστε στο πρόσωπό σας - μήπως είστε δισυπόστατη;;; αν ναι, προσέξτε, τον προηγούμενο τον σταύρωσαν.
ας ασπάζομαι
θερμεσίλαος
@Κωστη,
Φυσικα και να ερθεις αλλα για παρεα μονο!!
Κυριε Θερμεσίλαε,
Αν εννοούσατε αυτο, αναφερόμουν στον αγαπημένο μου που είναι πάντα μαζί μου στις περιηγήσεις.
Αχ,αυτό το μαγικό χαπάκι θέλω να το μάθω!Μπορώ;
Βεβαίως είναι άλλο αν ενεργήσει με την υπερένταση μου.Το λέω αυτό γιατί έχω ταξιδέψει με αεροπλάνο κάποιες φορές-ράκος κατέβαινα.
Καλό βράδυ!
Έχεις ένα μοναδικό τρόπο να κουβαλάς τον άλλο μαζί σου. Τουλάχιστον να τον βάζεις να πληρώνει τα εισιτήριά του :-)
Ταξίδεψα και γι' αυτό σ' ευχαριστώ...
@Eleni,
εγω παιρνω tavor αλλα να ρωτησεις τον γιατρο σου θα σου πει τι ειναι καλυτερο για σενα!
@Φθα,
Οχι καλε, τζαμπα τελειως θα σας παω οπου θελετε!
Καλο 3μερο!!
Αδαμαντία μου τι όμορφα όλα, η ξενάγηση, οι φωτογραφίες, αυτή η σκηνή από το ταξίδι του γυρισμού!! Το χαρακτηριστικό της Ανατολής υπομονή και καλή καρδιά... άλλοι ρυθμοί!
Καλή Σαρακοστή καλά να περάσεις! Φιλιά
Καλημέρα.
@Μαργκω μου,
ναι ειναι τοσο διαφορετικοι ρυθμοι που ξανανοιωθεις ανθρωπος. Καλο καρναβαλι!
@ Thunder
Καλοριζικη!
Δημοσίευση σχολίου