Τρίτη 13 Ιανουαρίου 2009

Jaipur Μερος 2ο

Οταν ο Jai Sihgh II εκτισε τη Jaipur τη χωρισε σε εννεα τετραγωνα που συμβολιζαν τον αρχαιο χαρτη της γης των Hindu με το Ορος Meru, και το σπιτι του Δημιουργου Shiva στη μεση.
Ο δρομος μας φερνει ακριβως εκει, στο City Palace που επιανε τα δυο τετραγωνα στη μεση.Ενα δαιδαλωδες συμπλεγμα, που ενα κομματι του αποτελει την σημερινη κατοικια του Μαχαραγια και το υπολοιπο ειναι μουσεια. Το σπιτι μπορει κανεις να το επισκεφθει εναντι πολυ ακριβου εισιτηριου και μια σημαια δειχνει εαν ο ιδιοκτητης βρισκεται εκει η σε ταξιδι.Στα μουσεια (στα οποια απαγορευοταν αυστηρα καθε φωτογραφηση) υπαρχουν παλιες φορεσιες Μαχαραγιαδων, που η αξια της καθε μιας θα εφτανε να τραφει ολοκληρη η περιοχη, παλια χαλια αριστουργηματα απο τα παλατια, παλια νομισματα και βεβαια παλια οπλα,σπαθια και κρανη,αρχαια χειρογραφα, μια ανεκτιμητη συλλογη απο ζωγραφιστες μινιατουρες και ενας ολοχρυσος θρονος! Κατω απ τη κεντρικη Πυλη με τους μαρμαρινους ελεφαντες βρισκονται δυο τεραστια ασημενια "πυθαρια" στα οποια μετεφεραν το ιερο νερο του Γαγγη οταν ο Madho Singh II πηγε στην Αγγλια στην ενθρονιση του Εδουαρδου του ΙΙ το 1902. Το καθενα ζυγιζει 2000 κιλα και μπορει να χωρεσει 1800 γαλονια νερου. Το βιβλιο guiness τα αναφερει ως τα μεγαλυτερα ασημενια αντικειμενα στον κοσμο.
Βγαινοντας απ'το City Palace, διαπιστωνουμε οτι μια αγελαδα εχει προκαλεσει κυκλοφοριακο κομφουζιο! Ως προστατευομενο ιερο ζωο, κανεις δεν διανοειται να τις ενοχλησει ακομα κι οταν κανουν βολτες στους κεντρικους δρομους εν μεσω χιλιαδων αυτοκινητων,ποδηλατων,τουκ-τουκ,καμηλων και μαιμουδων.
Εντεκα χιλιομετρα βορεια της Jaipur και αναμεσα σ'ενα δρομο που λες και σε μεταφερει σε ενα αλλο χωροχρονο, βρισκεται το οχυρο-παλατι Amber.Εδω το κομφουζιο το προκαλουν οι 100 ελεφαντες που χρειαζονται για να ανεβαζουν τους επισκεπτες μεχρι το παλατι.
Ο χρονος εχει σταματησει. Το θεαμα ειναι θαρρεις βγαλμενο απο χιλιαδες χρονια πριν,τιποτα δεν σου θυμιζει τη σημερινη πραγματικοτητα ουτε καν της πολης διπλα.
Οι στρατιες του μαχαραγια εφταναν εδω μετα απο καθε νικηφορα μαχη.Τα τειχη φαινονται πραγματικα απορθυτα αφου βρισκονται στη κορυφη ενος λοφου,στη βαση μιας λιμνης. Η διαδρομη που ειναι πολυ ανηφορικη γινεται η με ελεφαντες η απο πολυ καλα γυμνασμενους.Η αληθεια ειναι οτι οι ελεφαντες υποφερουν, υψηλες θερμοκρασιες,λιγο νερο σε κανουν αυθορμητα να διαμαρτυρηθεις σκεφτομενοι επισης οτι αυτη τη δυσκολη διαδρομη την κανουν πολλες φορες την ημερα με βαρος καμμια φορα πολυ μεγαλο επανω τους. Μετα σκεφτεσαι οτι αν σταματησουν τους ελεφαντες θα πεινασουν κι οι ιδιοκτητες τους μια και ειναι η μονη πηγη εισοδηματος τους. Στο παλατι κατοικουσαν και πανω απο 20 παλλακιδες του βασιλια ο οποιος ομως διαμορφωσε ετσι τα δωματια ωστε καμμια δεν εβλεπε την αλλη οταν την επισκεπτοταν ο μαχαραγιας το βραδυ! Αυτη η διακριτικοτητα οδηγησε σ'ενα δαιδαλωδες κτιριο με μικρα δωματια αλλα θαυμαστη διακοσμηση. Σ'ενα εξωτερικο τοιχο ζωγραφισμενες στασεις του Καμα Σουτρα! Καλλιστα θα μπορουσε να ηταν λαβυρινθος. Μικρα κρυσταλλακια στην οροφη δημιουργουν ενα απιστευτο οπτικο παιγνιδι οταν πεφτει το φως του ηλιου η μια απλη λαμπα που ολοι οι ξεναγοι εχουν μαζι τους. Οι Ινδοι ξεναγοι ειναι πολυ περηφανοι για την ιστορια τους. Τα ματια τους λαμπουν οταν σου λενε "αυτο φτιαχτηκε πριν 300 χρονια" και λυπουνται αν δεν συμμεριζεσαι αυτη τη περηφανεια και δεν δειξεις τον αναλογο θαυμασμο. Μια ξεναγηση 3 ωρων μας κοστισε 2 ευρω! Σκεφτομουν εκει συχνα τους Ελληνες ξεναγους που αντι 50 ευρω βαριουνται να μιλησουν, τελος παντων.Κι οπως γυρνας,χαμενος σχεδον στα δωματια των στρατιωτων ή των γυναικων προβαλλουν δυο φιγουρες που νομιζεις οτι ειναι οπτασια. Δυο γυναικες που για λιγα χρηματα δεχονται να φωτογραφηθεις μαζι τους.Στην εξοδο, μια οικογενεια παιζει σιταρ το μουσικο οργανο της Ινδιας.

Η Jaipur ειναι το κεντρο παραγωγης και εμποριου πολυτιμων λιθων ολης της Ινδιας. Εχει τις καλυτερες αγορες σε υφασματα, αρωματα, ημιπολυτιμες πετρες.Υπηρξε παρα πολυ πλουσια πολη αλλα η σημερινη εκρηξη πληθυσμου καθως και η μειωμενη ζητηση εχουν αλλαξει πολυ τα δεδομενα.

Θα μπορουσα να σταματησω εδω αφηνοντας σας με τη γοητεια των παλατιων και το μυστηριακο παρελθον των Μαχαραγιαδων.
Ομως υπαρχει και η αλλη Jaipur.Η πολη που οταν πεφτει το βραδυ, εμφανιζονται δειλα πολλοι εξαθλιωμενοι ανθρωποι με μια κουβερτα,ενα χαρτονι η και τιποτα και στρωνουν να κοιμηθουν στα πεζοδρομια. Νωρις το πρωι εχουν ηδη φυγει. Τους βλεπεις αργοτερα απ'το τζαμι του αυτοκινητου να σε κοιτουν χωρις να μιλανε,μονο σε κοιτουν.
Πισω απ'τα πολυτελη παλατια-ξενοδοχεια υπαρχουν οι χωματινοι δρομοι οπου χιλιαδες ανθρωποι προσπαθουν να πουλησουν κατι για να ζησουν μεσα σε συνθηκες που για τα δυτικα προτυπα υγιεινης ειναι απαγορευμενες. Κι ομως παρα την εξαθλιωση δεν νοιωθεις πουθενα ανασφαλης. Οι ανθρωποι στην Ινδια εχουν τα πιο λαμπερα ματια του κοσμου.Ακομα κι οταν ζητιανευουν, τα ματια τους γελανε. Η φιλοξενια τους δεν ειναι τυπικη ειναι απ'τη καρδια τους και τελειως ανιδιοτελης. Δυο φορες πηραμε τον ιδιο οδηγο και μας καλεσε σπιτι του να πιουμε τσαι και να γνωρισουμε την μητερα του.Εχουν μια καθαροτητα ψυχης γι'αυτο και δεν σε νοιαζει η εξωτερικη βρωμια των δρομων.

Φυγαμε γεματοι μυρωδιες απο κολιανδρο,φρατζεσπανι,αρωματα,μπαχαρια,γιασεμι.
Γεματοι χρωματα απο λουλουδια,πολυχρωμα σαρι,το ροζ των παλατιων.
Γεματοι μουσικες και χορους.
Γεματοι φως απ τα ματια των παιδιων κι απ'του ηλιου οταν πεφτει στη λιμνη.
Γεματοι θλιψη γιατι καποιοι απ'αυτους που κοιμουνται στο δρομο δεν θα ξυπνησουν.

Κι αν ποτε πατε μην αρνηθειτε να πιειτε τσαι με τη μητερα του οδηγου σας, δεν θελει τιποτα αλλο παρα να σας δωσει χαρα.

21 σχόλια:

Μαριλένα είπε...

εξαιρετικό
(όπως ακριβώς και το πρωτο μερος)

αυτοί οι άνθρωποι όμως, που απλά σε κοιτουν..
(νομιζω, πως ολα γκριζάρουν μετά απο το βλέμμα τους: και τα κρύσταλλα και οι τοιχογραφιες και τα λογια των ξεναγων: όλα..)

φιλιά Αδαμαντία μου, πολλά!

Adamantia είπε...

@Marilena,
Ναι, γκριζαρουν σιγουρα κι ειναι ενα σοκ που δεν περιγραφεται.Γι αυτο ειπα στην αρχη οτι μετα την Ινδια αλλαζεις τροπο σκεψης. Σκεφτεσαι αυτο το βλεμμα και η λεξη "απελπισια"αλλαζει νοημα.
Σε φιλω κι εγω πολυ.

Phivos Nicolaides είπε...

Τι μου θυμίζεις Αδαμαντία μου!!!

Adamantia είπε...

@ Foibo,
Tι σου θυμιζω για πες!

(οπως θα παρατηρησες παρελειψα αρκετα γιατι θα γινοταν τεραστιο το ποστ)

Spark D' Ark είπε...

Εξαιρετικό ._

Spark D' Ark είπε...

p.s. ENCORE!!!

Aspa είπε...

Υπέροχη περιγραφή… Έχουμε γνωρίσει αρκετούς Ινδούς, αλλά πρέπει σύντομα να επισκεφτούμε και τη χώρα… Τελικά γνωρίσατε τη μητέρα του οδηγού;

Sophia Kollia είπε...

Είδες Αδαμαντία,
και εδώ ανα κάποιος έχει παραβατική συμπεριφορά, αμέσως λένε, είναι φτωχός, δεν έχει για καφέ και τέτοιες αηδίες. Πραγματικά υπέροχο το ανθρώπινο πνεύμα όταν του δίνεται η ευκαιρία να μεγαλουργίσει σε κτήρια και χώρους. Έχει και η ανθρωπότητα να θαυμάζει και τους ντόπιους να δίνει ταυτότητα περιφάνεια και μπορώ να πω , αξιοπρέπεια μέσα στους άλλους λαούς.
καληνύχτα

Adamantia είπε...

@Spark&Spark,
Eυχαριστω,αλλα δεν εχει αλλο (προε το παρον τουλαχιστον)

Adamantia είπε...

@Ασπα,
Βεβαιως και τη γνωρισαμε, δεν περιγραφεται η ζεστασια της φιλοξενιας αυτου του λαου με λεξεις,πρεπει να το ζησεις ειλικρινα.

Adamantia είπε...

@Σοφια,
Υπαρχουν τεραστιες κοινωνικες διαφορες κι εκει κυριως αναμεσα στις καστες. Ομως πουθενα δεν μας εκλεψαν ουτε πουθενα αισθανθηκαμε ανασφαλεις οποιαδηποτε ωρα και σε οποιοδηποτε μερος.

roadartist είπε...

Αδαμαντία τι ανάρτηση ήταν αυτή???
Τι όμορφιά, τι συγκίνηση!!!!
Πραγματικά ίσως από τις καλύτερες σου..γεμάτη με συναίσθημα.. Να σου πω πως δε ζήλεψα, ψέματα θα πω. Πολύ όμορφη περιήγηση.. Χαίρομαι που έζησες μια τέτοια εμπειρία..


"Οι Ινδοι ξεναγοι ειναι πολυ περηφανοι για την ιστορια τους. Τα ματια τους λαμπουν οταν σου λενε "αυτο φτιαχτηκε πριν 300 χρονια" και λυπουνται αν δεν συμμεριζεσαι αυτη τη περηφανεια και δεν δειξεις τον αναλογο θαυμασμο"

Και πολύ καλά κάνεις.. Εγώ αν ήμουν εκεί και τους άκουγα θα ήμουν πιο εκστασιασμένη από αυτούς! Θα τους έλεγα οτι έχουνε φοβερή ιστορία και πολιτισμό............. καταπληκτικά μπράβο!! :)

Adamantia είπε...

@Rodaki, θα σου εξομολογηθώ μιά ενοχή.Τη πρώτη φορά που είπε "Can you imagine,this is 300 years old!!" ένα κρυφό χαμόγελο με πρόδωσε. Ο ξεναγός με ρώτησε από πού ήμουν και όταν έμαθε μου είπε:"Ok, now I understand!!"

Ανώνυμος είπε...

Υπέροχο ταξίδι, θαυμάσια παρουσίαση. Σα να ήμουν εκεί σε κάθε χώρο, σε κάθε κτίριο.

Adamantia είπε...

@Φθα,
Καλώς όρισες και σ'ευχαριστώ πολύ!

nikiplos είπε...

Καλησπέρα...

Έχω μείνει άφωνος, όπως άλλωστε και με το πρώτο μέρος τόσο με τις φωτογραφίες όσο και με την διεισδυτική σου ματια. Αυτές οι λιγνές φιγούρες με την παράξενη καρμική τους ηθική και ιδιοσυγκρασία που καθόλου δεν ταιριάζει σε ευρωπαίο.

Όσο βέβαια για τη ίδια την χώρα, η Ινδία μάλλον θα έπρεπε να θεωρείται ήπειρος, όπως η Ευρώπη, παρά χώρα. Και αυτή και η κοινωνία της αυτή η αυστηρά δομημένη σε κλειστές κάστες.

Την καλησπέρα μου! και τα φιλιά μου

Adamantia είπε...

@Nikiple, καλημερα! Οντως ειναι μια ηπειρος, με διαφορετικη κουλτουρα, τροπο ζωης και σκεψης.
Οι καστες ειναι αυστηρα κλειστες ειναι αληθεια.Ομως ειναι και μια χωρα που θα εχει τρομερη εξελιξη στο μελλον. Κι αυτο γιατι ακομα και σε χωρια σε πληρη εξαθλιωση υπαρχει παντου ενα σχολειο, ενα μεγαλο καθαρο,καινουργιο σχολειο.Αυτο ειναι η μονη υποσχεση της χωρας για το μελλον.
Φιλια απ τη βροχερη σημερα Αθηνα.

Spark D' Ark είπε...

καλημέρα! Πού χάθηκες εσύ; Ακόμα πίνεις τσάι με την μητέρα του οδηγού?

Έλααααααααααααααααααααα
έχουμε και άλλα ταξίδια να μας πας!!

faraona είπε...

Eξαιρετικο Αδαμαντια μου!!!
Ευχαριστουμε!!!

Adamantia είπε...

@Spark,
Εδω ειμαι καλε, πες μου που θελεις να σε παω και φυγαμε!

Adamantia είπε...

@Faraona,
Ευχαριστω Νατασακι μου!