Τετάρτη 17 Σεπτεμβρίου 2008

Tελος εποχης...



Μπορει να μας ειχε ταλαιπωρησει,καθυστερησει,θυμωσει,αγανακτησει.
Μπορει να ειχαμε ορκιστει οτι ειναι η τελευταια φορα που πεταμε μαζι της.
Μπορει ακομα και να χαρηκαμε οταν επιτελους απεκτησε ελληνικο ανταγωνισμο.

Την αγαπoυσαμε ομως ολοι γιατι μας ειχε πρωτοταξιδεψει,
γιατι οι κυκλοι των 5 ηπειρων ηταν παγκοσμιο κι οχι μονο εθνικο συμβολο,
γιατι μας αφηνε κρυφα να καπνιζουμε στις μακρινες πτησεις βαζοντας τον ανθρωπο πανω απ'τον αμερικανικο νομο,
γιατι ειμασταν ολοι βεβαιοι οτι εχει τους καλυτερους πιλοτους και δεν "πεφτει" ποτε,
γιατι ειχε το καλυτερο φαγητο απ'ολες,
γιατι πηγαινε τη γιαγια μας στο μακρινο της τοπο που για τις αλλες ηταν ασυμφορος,
γιατι τελικα ηταν η δικη μας Ολυμπιακη που ολοι αγαπαγαμε να μισουμε..
και τωρα θα μας λειψει.

Θα λειψει βεβαια κι η ντροπη σ'αυτους που ευθυνονται.

14 σχόλια:

Kostas Skiadas είπε...

Νά μήν ξεχνάμε βεβαίως καί τήν γνωστή παροιμία πού λέει ότι, όλα τά ωραία πράγματα έχουν κάποτε ένα τέλος.

Adamantia είπε...

Γεια σου cs, ετσι ειναι για μας αλλα αν το ωραιο πραγμα ειναι η δουλεια σου και σου τελειωσει...
Ευχαριστω που περασες!

Sophia Kollia είπε...

Λυπάμαι για τους εργαζόμενους από την μία, από την άλλη, κάνανε ότι μπορούσαν τόσα χρόνια να την καταστρέψουν. Δυστυχώς.
Καλημέρα και από δω, και πάλι ευχαριστώ

Adamantia είπε...

Χρονια Πολλα και παλι Σοφια μου.
Κανανε επισης οτι μπορουσαν να την κλεισουν και οι πολιτικοι και τα κομματα και οι διοικησεις της.Κριμα.

Unknown είπε...

Οι περισσοτεροι θα προσληφθουν απο το δημοσιο ξανα οποτε δεν εχω κανενα προβλημα με τις απολυσεις. Μακαρι να κλεισουν και οι επομενες ΔΕΚΟ που θα τους προσλαβουν ωστε να μην εχει κανενας υπαλληλακος που να παει.

Να μην παρεξηγουμαι θεωρω το δημοσιο οτι καλυτερο για την κοινωνια αλλα μονο οταν οι εργαζομενοι εχουν συνειδηση και καταλαβαινουν την θεση τους. Στην Ελλαδα η πλειοψηφεια βολευεται και τελειωνουν ολα. ΚΟΠΡΟΣΚΥΛΑ ειναι και να μην κλαιτε καθόλου. Εταιρια με τεραστια δυναμικη την καταντησανε οικο ανοχης. Ανεβαζω πιεση μονο που τους σκεφτομαι.

Κριμα παντως για το φαγητο, ειχαμε κατι να περιμενουμε σε καθε πτηση. Μετα απο δεκαδες πτησεις προσωπικα αγαπημενα ηταν ο μουσακας και το κοκκινιστο με χυλοπιτες.

Adamantia είπε...

Panpan διαφωνω.Δεν μπορει να πεσει εξω μια τετοια εταιρεια μονο απ'την αδιαφορια ορισμενων υπαλληλων που, συμφωνω μαζι σου, υπαρχει παντου στο Δημοσιο.Αν οι πολιτικοι δεν χρησιμοποιουσαν καθε φορα τη ΟΑ σαν το αυτοκινητο τους και ειχαν γινει και καποιες εξυπνες κινησεις την ωρα που το προβλημα ελεγχοταν ακομα ισως δεν θα ειχε φτασει εδω. Και μενα το κοκκινιστο με χυλοπιτες ηταν το αγαπημενο μου.

Μαριλένα είπε...

όντως, άλλη ασφάλεια ένιωθες
(ειδικά αν ήσουν νευρωτικός με τα αεροπλάνα οπως εγώ)
όταν ταξιδευες με πιλότο της Ολυμπιακης..

τέλος εποχης στ' αληθεια..

καλησπέρα Αδαμαντία μου

Adamantia είπε...

Maριλενα μου εγω εχω τετοια νευρωση με τ'αεροπλανα που μονο με χαπια και σε κωμα σχεδον ταξιδευω ακομα και στην Ολυμπιακη.
Καλο απογευμα!

Aspa είπε...

Μέσα σε λίγες γραμμές, απέδωσες τις σκέψεις των περισσοτέρων μας.
Και όντως, η γιαγιά μου πήγαινε Νέα Υόρκη (να δει το παιδί της) μόνο με Ολυμπιακή. Πώς να συνεννοηθεί η γυναίκα με τις ξένες αεροσυνοδούς;
Καλό απόγευμα…

Myrto είπε...

Tha mou leipsei kai as kserw ti ekanan merikoi.....!!!!!!!!!!!! Mono me olumpiakh exw paei kai autes tis liges fores pou etuxe na taksidepsw kapou!!!!!!!!!!!!!!!!! Twra....bb....!

Adamantia είπε...

Aσπα οντως οι μεγαλοι ανθρωποι μονο με ΟΑ πετουσαν και για τη γλωσσα και για την ασφαλεια.

Μυρτω το ποιος φταει ειναι μεγαλη ιστορια τελικα και δεν ισχυριζομαι οτι την ξερω. Παντως ασχετα απ'ολα να προσπαθησεις να ταξιδευεις οσο πιο πολυ μπορεις ειναι εμπειρια ανεκτιμητη.

Ανώνυμος είπε...

Αχ αυτές οι γιαγιάδες! Δεν θα ξεχάσω ποτέ το πρώτο μου ταξίδι με την Ολυμπιακή. Κάθεται δίπλα μου μια τέτοια γιαγιά και σε κάθε κενό αέρος, σε κάθε απλή ανατάραξη, πηδάει από τη θέση της, μου αρπάζει τον καρπό και ωρύεται:
-Πέφτουμε πιδάκιμ'; πέφτουμε;
-Ήσύχασε γιαγιά, δεν πέφτουμε, να της λέω.
Κι ύστερα από λίγο άντε απ' την αρχή. Όσα ψυχικά αποθέματα και να έχει κανείς εξαντλούνται τα άτιμα με τέτοιο συνεπιβάτη :-)

Maria Tzirita είπε...

Αδαμαντία, χαίρομαι που με αφορμή το σχόλιό σου επισκέπτομαι το μπλογκ σου και πραγματικά το βρίσκω πολύ αξιόλογο. Για το θέμα που αναφέρεις, έχω να πω πως τελικά οι εργαζόμενοι την πληρώνουν κι είναι πολύ άδικο γι αυτούς. Κι εσύ που μισείς την αδικία, ξέρω καλά πώς νιώθεις...
Φιλιά πολλά, θα τα λέμε!

Adamantia είπε...

Blogouli σε διαβεβαιω η γιαγια ειναι ηπιοτατη περιπτωση σε σχεση με μενα που εχω δαγκωσει τον αγνωστο διπλανο μου, του εβγαλα αιμα του ανθρωπου!! Ευτυχως επεσα σε Βραζιλιανο ψυχιατρο που καταλαβαινε και μου εκανε μια ωραιοτατη ψυχαναλυση μεχρι να φτασουμε!

Μαρια χαιρομαι παρα παρα πολυ που ηρθες!