Tι ψαχνουμε ολοι στις οθονες μας καθε μερα επικοινωνοντας με αγνωστα ατομα που σιγα σιγα τους αισθανομαστε φιλους μας?
Γιατι γραφουμε πιο ευκολα αυτο που αισθανομαστε,πιστευουμε ή φοβομαστε, αντι να το πουμε στους δικους μας ανθρωπους?
Πως γραφουμε χαχα κι ειμαστε σιγουροι οτι σε μια αλλη οθονη καποιος ακουει το γελιο μας?
Γιατι η κορη μου εχει 178 φιλους που δεν εχει δει ποτε παρα μονο σε μια μικρη φωτογραφια στον υπολογιστη της?
Πως γινεται να νιωθουμε οτι ειμαστε μελη μιας μεγαλης παρεας καθε μερα και στις ταβερνες η μεγαλυτερη παρεα να ειναι 6 ατομα?
Γιατι ο ηχος του "εχετε μαιλ ή μηνυμα" μας δινει χαρα και αγωνια ενω το κουδουνι της πορτας, οταν δεν ξερουμε ποιος ειναι, φοβο?
Ζουμε πραγματικα στην εποχη της επικοινωνιας ή της απολυτης μοναξιας?
10 σχόλια:
παν μέτρον άριστον και να μην ζούμε με ψευδαισθήσεις...
Σ'ευχαριστω,ετσι ειναι αν και καμια φορα τις χρειαζομαστε λιγο..
Γιατί θέλουμε να διευρύνουμε τον κύκλο μας ίσως;
Μπράβο Αδαμαντία για το post.Να σου πω και κάτι συμφωνώ,όλοι περιοριζόμαστε σε ένα pc.Εκεί νομίζουμε ότι είναι όλα ο έρωτας,ο φίλος τα πάντα.Εγώ πάντως προτιμώ να βγαίνω με την παρέα μου γενικώς μου αρέσει να ζω.Με το pc ασχολούμαι όσο πρέπει,επιχειρώ να μην χάνω το μέτρο.Το blog το έφτιαξα για να μοιράζομαι τις σκέψεις μου με κάποιον αλλά τις επιφανειακές σκέψεις μου.Δεν μου αρέσει να λέω σε άτομα άγνωστα τα μυστικά μου επιχειρώ να περιορίζομαι σε σκέψεις που αφορούν την επικαιρότητα,την μουσική ως εκεί.Και επιλέγω έστω και αυτές τις σκέψεις μου να τις μοιράζομαι με άτομα που έστω και μέσα από ένα τζάμι πιστεύω ότι αξίζουν όπως εσύ Αδαμαντία και όλα τα άλλα παιδιά που είναι φίλοι του blog.Καλημέρα.
Antoni δεν ξερω,ειλικρινα.
Μανο μου σ'ευχαριστω και καλα κανεις και το χρησιμοποιεις ετσι.
Καλο Σαβ/κο!
Ούτε το ένα ούτε το άλλο. Επειδή το θέμα ίσως είναι διαφορετικό για τον καθένα θα σου πώ πώς το έχω βιώσει εγώ,σε σχέση με μένα και αυτό που βλέπω γύρω μου.
Πρώτα από όλα λοιπόν, ο άνθρωπος την ανάγκη του προσωπικού του χώρου.Για αυτό θα δεις ας πούμε στο λεωφορείο αν υπάρχει καινή θέση, πάντα κάθεται κάποιος στην δίπλα και αφήνει κενό.Το ίδιο στο σπίτι του, που περιέχει ότι πολύτιμο έχει και κυρίως περικλείει όλη του την προσωπικότητα. Προσωπικά ανοίγω την πόρτα το ίδιο δύσκολα με τα σχόλια,και απαντάω το ίδιο,είτε κάποιος είναι μπροστά μου είτε όχι.
Το μπλόγκ έχει γίνει ένας τρόπος να μοιράζομαι με τον άντρα μου σκέψεις και προβληματισμούς που τις στιγμές που τις κάνω φεύγουν και μετά είναι άσχετο να πιάσεις να τις λές.
Ένας σοβαρός λόγος είναι ο κοινωνικός παράγοντας. Με πολλούς ανθρώπους υπάρχει πρόβλημα να μιλήσουν η να βρεθούν με άλλους λόγω δουλειάς ας πούμε. Μεσα στα μπλόγκ μπορείς να μιλήσει ένας γιατρός με έναν μουσικό ας πούμε.Επίσης ως έλληνες έχουμε πολύ μούρη και ένας μας βρωμάει και ο άλλος μας ξυνίζει, γιατί δεν έχει τα λεφτά που έχουμε, γιατί δεν έχει τελειώσει τα σχολεία που τελειώσαμε,-αυτό το έχω ζήσει πολύ έντονα-Δεν με κάνανε παρέα όταν ακούγανε ότι δεν έχω τελειώσει πανεπιστήμιο,τους λέω και επαρχία, και τέλος..
Μετά από μερικές τέτοιες εμπειρίες,τους έλεγα καλημέρα,με λένε Σοφία,είμαι από επαρχία και έχω τελειώσει το Λύκειο. Μή χαλάω και φαιά ουσία τζάμπα!!
Άλλος σημαντικός παράγοντας, είναι ο ανταγωνισμός στην δουλειά. Φοβούνται μη φανούν αδυναμίες,μη πούνε κάτι που ο άλλος θα το χρησιμοποιήσει εναντίον του, υπάρχει και η ζήλια, αν ο ένας 'εχει πάει πιό καλά.κλπ.
Κλείνω γιατί πρέπει να βάλω φαί στα παιδιά και θα έρθω το βράδυ να συνεχίσω...
antoniskokorikos difvnw apolyta..dn nomizw oti divrynoume ton kyklo mas me 176 eikones sto pc (opws leei kai i adamantia) apo atoma p den exoume milisei pote..kai osoi to pistevoun afto kata tn gnwmi m den exoun pragmatikous filous kai psaxnoun ypokatastata(den to lew gia kapoion proswpika)..opws exw grapsei kai se ena post sto blog m :otan valoume ena kalwdio stin priza dinoume zwi se ena pc enw an to vgaloume dinoume zwi se mas...
Sοφια συμφωνω μαζι σου σε πολλα σημεια. Επισης, για μενα μερικες φορες λειτουργει και σαν μετρο, δηλαδη οταν γραφω κατι που πιστευω θελω να δω αν γενικα ανθρωποι που δεν με ξερουν συμφωνουν μαζι μου ή λεω αρλουμπες γι'αυτο και βρισκω πολυ ενδιαφερουσες τις διαφωνιες.
Ελπιζω να τελειωσεις το σχολιο σου με την ησυχια σου οποτε θελεις.
Ανυπαρκτε δεν νομιζω οτι ο Αντωνης πιστευει οτι διευρυνει κανεις το κυκλο του απ'το facebook, ερωτηση εκανε κι εξ'αλλου μη ξεχνας οτι εμεις ειμαστε μια γενια που μεγαλωσαμε χωρις ιντερνετ,κινητα,ιδιωτικη τηλεοραση κλπ οποτε εχουμε ακομα περισσοτερους λογους να πιστευουμε στη τελευταια σου φραση.
Που λές, τα πράγματα είναι πολύπλοκα τελικά. Τώρα γιατί να είναι 6 άτομα στην ταβέρνα,γενικά δηλ.μικρές παρέες.
Μα σκέψου ότι οι προσωπικές σχέσεις θέλουν χρόνο. Πχ.άλλο είναι να γράφεις πόστ στις 8 το πρωί και στις 10 το βράδυ, και άλλο μέσα στην μέρα να πας για καφέ, η επίσκεψη, για να καλλιεργηθεί η παρέα και η φιλία.Δεν είναι ότι δεν θέλουν οι άνθρωποι να κάνουν παρέες, αλλά βάλε τα διαφορετικά ωράρια, βάλε τις οικογενειακές υποχρεώσεις, να τι μένει?
Ουφ τέλειωσα.
Καληνύκτα και πάω να σε βάλω λίνκ.
Σ'ευχαριστω πολυ Σοφια! Αυτο ακριβως συμβαινει, παλια θυμαμαι βγαιναμε 15 ατομα παρεα και συμφωνουσαμε αμεσως σε ολα, τωρα 6 θεωρουνται ηδη πολλοι και μεχρι να κανονισουμε κατι πρεπει να κανουμε εκατο τηλεφωνα.
Καλες βουτιες!
Δημοσίευση σχολίου