Aswan

Oι πρώτες αχτίδες του ήλιου έπεφταν νωρίς στο Old Cataract κι ας ήταν ακόμα Μάρτης. Απ΄τα μπαλκόνια του νομίζεις ότι θα βγεί μιά ηρωίδα της Αγκάθα Κρίστι νωχελικά έτοιμη να θαυμάσει το πρώτο φως της μέρας πάνω στα νερά του Νείλου. Τα ρολόγια στο Αswan είναι σαν να έχουν σταματήσει πολλά χρόνια πίσω. Στη προβλήτα του ξενοδοχείου περιμένουν απο νωρίς οι φελούκες. Αλλες μεγάλες κι άλλες μια βαρκούλα μ'ένα πανί κι ένα ξύλινο τιμόνι. Δεν έχουν μηχανή, κινούνται μόνο με το συνεχές αεράκι του ποταμού.Οι φελουκατζήδες σε καλούν ευγενικά να τους προτιμήσεις. Το φωτεινό χαμόγελο του Μουρτάζα μας πείθει. Δεν είναι ούτε 22 χρονών, φοράει την άσπρη κελεμπία,ξυπόλητος κι έχει το χαρακτηριστικό μαύρο δέρμα όλων των κατοίκων της Νούμπια. To Αswan, η πιό ζεστή πόλη της Αιγύπτου, βρίσκεται στο σημείο του πρώτου καταράκτη του Νείλου και αποτελούσε φυσικό σύνορο μέ το Σουδάν. Πρώτος σταθμός το Elephantine Island.Το μεγαλύτερο νησί της περιοχής κι ένα απ' τα πιό αρχαία μνημεία της χώρας με ερείπια απ' την Προδυναστειακή Εποχή δηλαδή απ' το 5100 πχ.Οι τρείς βασικές θεότητες ήταν η Khnun, η Satet και η Νουβιανή Anqet. Σώζονται δύο ναοί των πρώτων δύο κι ένας μικρός που χτίστηκε επί της δυναστείας των Πτολεμαίων. Είναι μόλις 9 το πρωϊ και η ζέστη αρχίζει να γίνεται αισθητή. Οι γρανιτένιοι βράχοι, οι πράσινοι κήποι και τα πολύχρωμα σπίτια του χωριού λάμπουν. Στους τοίχους κάποιων σπιτιών ένα περίεργο σύμπλεγμα γλυπτών. Ένας κροκόδειλος κάτω, ένα ψάρι στη μέση κι ένας άντρας στη κορυφή. Μεταξύ του ψαριού και του άντρα ένα χάλκινο γυναικείο χέρι πάνω στη πόρτα. Δυτικά του νησιού οι Τάφοι των Ευγενών, αυτών που το δοιήκησαν κατά την Δυναστεία ΧΙΙ. Ο φρουρός σίγουρα δεν περίμενε επισκέπτες γι'αυτό κι όταν μας είδε διέκοψε τον ύπνο κι έτρεξε γεμάτος χαρά να μάς δείξει το ανάγλυφο μιάς γυναίκας που θηλάζει. Milk Milk μας εξηγεί και βάζει το χέρι στο στήθος του ενώ με το στόμα κάνει τον ήχο του μωρού!! Οι φωτογραφίες απαγορεύονται αλλά μ΄ένα μικρό μπακσις μπορεί και να ξανακοιμηθεί. Μένουμε για λίγο μέσα στο τάφο της ευγενούς κυρίας που θήλαζε και μεταφερόμαστε για άλλη μια φορά αιώνες πολλούς πίσω.Βγαίνοντας, η φωνή του φρουρού Doctόr Doctόr μας φέρνει στη πραγματικότητα. Μα δεν είμαστε γιατροί του λέμε. Δεν είχε καμμία σημασία μια και το μόνο που ήθελε ήταν να μας βγάλει μια τελευταία φωτογραφία για να μας ευχαριστήσει. Στο νησί υπάρχει ένα απ΄τα τρία Νειλόμετρα, όπου μετριέται η στάθμη των νερών του ποταμού. Ο Μουρτάζα μας κάνει νόημα να βιαστούμε. Περνάμε το μαυσωλείο του Αγα Χαν και μιά Βασιλική του 6 πχ αιώνα. Μέσα στη φελούκα πάλι εξηγούμε πόσο εντυπωσιασμένοι μείναμε μ'αυτά που είδαμε κι ο ευτυχισμένος οδηγός μας μάς κατευθύνει στο Botanic Island, λέγεται και Kitchner's Island. Ένα μοναδικό νησί μέσα στον Νείλο όπου έχουν φυτευθεί σπάνια βότανα, φυτά και δένδρα απ' όλο τον κόσμο! Ένα φυσικό καταφύγιο για χιλιάδες είδη πουλιών. Μια σκιά κάτω απ'τους πανύψηλους φοίνικες είναι ότι πρέπει όπως και μια στάση για φαγητό. Ο Μουρτάζα αρνείται ευγενικά τη πρόσκλησή μας.
Ο αέρας αρχίζει και δροσίζει λίγο. Ξεκινάμε για το Μοναστήρι του Αγίου Συμεών.Αυτο το όνομα δόθηκε από αρχαιολόγους και ταξιδιώτες ένω το αρχικό όνομα που έδωσαν οι Κόπτες ηταν Anba Hatre απ'τον αρχιεπίσκοπο που όρισε εκεί ο Πατριάρχης Θεόφιλος το 385 μχ. Καταστράφηκε απ'τις επιδρομές του στρατού του Saladin τον 12ο αιώνα και τώρα σώζονται ελάχιστες τοιχογραφίες όχι σε καλή κατάσταση δυστυχώς και το νεκροταφείο.Το μοναστήρι που κάποτε φιλοξενούσε 1000 μοναχούς και 100 επισκέπτες έχει εκτός των άλλων και μία αρχιτεκτονική που θυμίζει κάστρο και μοιάζει απόρθητο, αλλά βέβαια δεν ήταν. Ο αέρας γίνεται όλο και πιό δροσερός. Αρχίζει η επιστροφή. Μένουν τουλάχιστον τρείς ώρες μέχρι το ξενοδοχείο κι ο Μουρτάζα μας κερνάει τσάι. Ο Νείλος μου φαίνεται τεράστιος, δεκάδες πουλιά πετάνε απο πάνω μας και οι βράχοι απο γρανίτη παίρνουν ένα κόκκινο χρώμα. Ξαφνικά ο αέρας πέφτει τελείως. Η μικρή φελούκα ακίνητη. Κάνει ψύχρα. Ρωτάω ευγενικά τον Μουρτάζα " Πότε θα φυσήξει?" Εκείνος γελώντας σηκώνει τους ώμους, πού να ξέρει. Μια μικρή ανησυχία με πιάνει και κάθε μισή ώρα κάνω την ίδια ερώτηση. Η εναλλακτική απάντηση ήταν να μου δείχνει τον ουρανό, ο Θεός ξέρει. Δύο ώρες μετά είμαι σε κατάσταση πανικού πιστεύοντας πια ότι σίγουρα θα ξεπαγιάσουμε στη μέση ενός ποταμού όλο το βράδυ. Εμφανώς εκνευρισμένη λέω στον νεαρό που όλη αυτή την ώρα ήταν γερμένος στη κουπαστή με κλειστά μάτια σαν να άκουγε μόνο,

"Δεν έχετε και πολύ στρες σ'αυτή τη χώρα μου φαίνεται"
Μου απαντάει με απορία:
"Τι είναι στρες?"

Όλο το άγχος μου εξαφανίστηκε με μιας. Μπήκα σε μία αγκαλιά, κοίταξα γύρω μου τα κατακόκκινα νερά, άκουσα τον θόρυβο των ibis όταν πέφταν στο νερό και κατάλαβα ότι μπροστά μου είχα το πιό όμορφο θέαμα στον κόσμο.Αυτή η εικόνα είναι πάντα μέσα μου σαν η εικόνα της απόλυτης γαλήνης.

Φύσηξε μία ώρα μετά αλλά εγώ, τι κρίμα, είχα χάσει τις προηγούμενες τρείς..

Τ-shirt

Γιατί η ελπίδα κι η διαφθορά δεν θα πεθάνουν ποτέ!

Ξεμπλογκαριστείτε!!

Την Κυριακή 22 Φλεβάρη, στη 13.00 το μεσημέρι, στη Δημοτική Αγορά Κυψέλης, party και bazaar!

Ελάτε μασκαρεμένοι ή όπως θέλετε.

Φέρτε όποια πράγματα δεν θέλετε πια εσείς ενώ οι φυλακισμένες γυναίκες των φυλακών Θήβας και τα μωρά τους τα χρειάζονται όσο δεν φαντάζεσθε.

Οι συνθήκες κράτησης είναι άθλιες, οι άπορες γυναίκες δεν έχουν λεφτά να αγοράσουν βασικά είδη υγιεινής γι' αυτές και τα παιδιά τους (πχ.πάνες) και το κράτος δεν τα προσφέρει δωρεάν!

Είναι εύκολο και σημαντικό να διαμαρτυρόμαστε με ηλεκρονικές υπογραφές για οτιδήποτε.

Μιά πρακτική και χειροπιαστή βοήθεια όμως θα φθάσει πιό γρήγορα και τ' αποτελεσματά της θα είναι άμεσα.

Μην μένουμε μόνο στο πάτημα κουμπιών, η παρουσία όλων σας θα είναι πολύτιμη. Σας περιμένουμε!!

Ξ Ε Μ Π Λ Ο Γ Κ Α Ρ Ι Σ Τ Ε Ι Τ Ε!!!!!

Ευθανασία

Ενα πολύ ευαίσθητο και δυστυχώς πάντα επίκαιρο θέμα. Με αφορμή τον θάνατο της νεαρής Ιταλίδας αλλά και με άλλους που έχουν προηγηθεί το ερώτημα παραμένει.

Ευ-θανασία. Ο καλός θάνατος.

Είναι έγκλημα ή ευεργεσία?

Κάθε άνθρωπος έχει το δικαίωμα να ζεί και να πεθάνει με αξιοπρέπεια.

Εχει όμως το δικαίωμα να ζητήσει να τερματισθεί η ζωή του όταν αυτή έχει χάσει την αξιοπρέπεια της είτε γιατί υποστηρίζεται μηχανικά μόνο είτε γιατί η παραμόρφωση είναι τέτοια που δεν επιτρέπει κανενός είδους φυσιολογική δραστηριότητα?

Εχει το δικαίωμα να θέλει να απαλλάξει τους συγγενείς του απο το μαρτύριο του να τον βλέπουν να αργοπεθαίνει χωρίς να μπορούν να του προσφέρουν καμμία βοήθεια?

Γιατί είναι νόμιμο να πεθαίνει κάποιος με θανατηφόρα ένεση στη ποινή θανάτου παρά τη θέληση του και δεν είναι νόμιμο όταν είναι με την θέληση του?

Από την άλλη,όταν έχουν αναφερθεί πολλές περιπτώσεις ανθρώπων που παρά τις ιατρικές γνωματεύσεις έχουν συνέλθει από κώμα πολλών χρόνων, ποιός έχει το δικαίωμα να τους στερήσει αυτή την πιθανότητα?


Πολλοί φοβούνται ότι εάν νομιμοποιηθεί η ευθανασία μπορεί ν' αυξηθεί ο αριθμός των ανθρώπων που θα πεθάνουν για να απαλλαγούν οι συγγενείς απ' την φροντίδα.


Ακούγεται επίσης ότι η τεράστια αντίθεση στη νομιμοποίηση δεν προέρχεται τόσο απ' τη θρησκεία όσο απ' τα οικονομικά συμφέροντα αυτών που κερδίζουν απ' την πολύχρονη
παραμονή ασθενών στα νοσοκομεία.


Συγχωρήστε μου τις σκόρπιες σκέψεις κι ερωτήσεις, θα ήθελα πολύ ν'ακούσω τις δικές σας.

O υπέροχος Daniel Auteuil στο Σχολείο Γυναικών

Ο Ερνστ Μπλοχ έλεγε πως "το να δουλεύεις πάνω σ' ένα κλασσικό έργο είναι σα να ανάβεις ένα κερί κι απ' τις δύο μεριές".Δίχως ιστορικότητα, το έργο είναι,εν μέρει,ακατανόητο και δίχως απόηχο στο σήμερα, δεν έχει χρησιμότητα.

Το "Σχολείο Γυναικών" γράφτηκε απ'τον Μολιέρο το 1662. Χθές το Θέατρο Οντεόν έδωσε μία καταπληκτική παράσταση του έργου αυτού στο Παλλάς με πρωταγωνιστή τον Daniel Auteuil σε σκηνοθεσία Jean-Pierre Vincent.
O ώριμος Αρνόλφος μεγαλώνει μία μικρή κοπέλλα με σκοπό να αποκτήσει, την στιγμή που το θέλει,μια άμεμπτα υποταγμένη σύζυγο. Ασπονδος εχθρός της μοιχείας, ο Αρνόλφος πέφτει απ'τα σύννεφα καθώς διαπιστώνει πως όταν η "αθώα περιστερά" γνωρίζει ένα νεαρό,μεταμορφώνεται σ'ένα όν χωρίς ηθικούς φραγμούς,ικανό για κάθε πονηριά που κάνει τον ίδιο να βγάζει καπνούς απ΄τους θυμό του!
Το μήνυμα του έργου είναι ότι όσο πιο κατηγορηματικοί είμαστε,τόσο περισσότερο επιθυμούμε και προκαλούμε το αντίθετο απ' αυτό που λέμε. Οτι και τα πιο επεξεργασμένα επιχειρήματα δεν έχουν καμία ισχύ ενάντια στο υποσυνείδητο.

Ο απόλυτος σκοπός του σκηνοθέτη είναι να προκαλέσει το γέλιο. Λέει κάπου ο ίδιος:

"Σήμερα το θέατρο-εννοώ το ποιοτικό θέατρο- έχει απωλέσει το γέλιο,το οποίο έχει γίνει κομμάτι των one man shows και της τηλεόρασης.Η τάση της εποχής ρέπει προς τη τραγωδία,λες και το θέατρο έχει πλέον μοναδική αποστολή ν' ανταγωνίζεται την πραγματικότητα."Ο κόσμος είναι ένα χάος" είναι ένα σλόγκαν που ακούμε πολύ στο θέατρο.Η περριτολογία απειλεί και πλήττει τα θεάματα.Η επιστροφή στο γέλιο βάζει μπρος μια διαδικασία εξυγίανσης.Γελάμε μόνο μ'αυτά που κατανοούμε ενώ αυτό που δεν καταλαβαίνουμε μπορεί και να προκαλέσει φόβο.Το γέλιο είναι ευφυία."

Δεν θα μπορούσε να επιλέξει καλύτερο ηθοποιό για να το καταφέρει. Ο Auteuil δεν τσιγγουνεύεται κανένα εκφραστικό μέσο: νευρικό βήμα,βιαστική εκφορά λόγου,έκπληξη που αφήνει το στόμα ανοιχτό,υπερβολικές κινήσεις και γκριμάτσες. Ολα αυτά στέκονται σε τεντωμένο σχοινί γιατί θα ήταν πολύ εύκολο να περάσει στο γκροτέσκο αλλά το μόνο που βλέπεις είναι έναν ηθοποιό να λάμπει έχοντας πετάξει απο πάνω του όλα τα γνωστά στερεότυπα. Εχει όλο το έργο επάνω του επι δύο ώρες δεν λείπει από καμμία σκηνή.
Ο υπέροχος αυτός ηθοποιός δεν χρησιμοποιεί την υπόληψη ή τη φήμη του για να διεκπαιρεώσει απλώς τη παράσταση.Έχει δουλέψει τη κάθε φράση,τη κάθε κίνηση και καταφέρνει να υποδυθεί άριστα ένα γελοίο τύπο βγάζοντας του όμως και μια κρυμμένη πολυπλοκότητα.Μια δυνατή ερμηνεία με έμπνευση και ωριμότητα.Κι έχει κι εκείνο το χαμόγελο παιδιού που μόλις έχει κάνει αταξία.
Εξαιρετικοί είναι βέβαια όλοι οι ηθοποιοί κυρίως η μικρή Lyn Thibault που υποδύεται την Αγνη σαν μια χαμηλοβλεπούσα κοπέλλα της οποίας όμως το πνέυμα έχει προ πολλού απελευθερωθεί.
Παρένθεση.Ολο το ελληνικό κοινό χθές χαμογελάσαμε όταν ακούσαμε τον συμβολαιογράφο που πάει να συντάξει το προγαμιαίο συμβόλαιο να λέει ότι η μισή περιουσία του συζύγου θα ανήκει στην γυναίκα του μετά τον γάμο. Το 1662! Θυμάστε φαντάζομαι από πότε ισχύει εδώ αυτός ο νόμος.
Απ' όλα τα εργα του Μολιέρου το Σχολείο Γυναικών είναι το πιο φιλοσοφικό.
Μέσα σε 350 χρόνια κάποια πράγματα άλλαξαν και κάποια έμειναν ίδια. Ο Αρνόλφος κλείνει στο "σκοτάδι" μιά κοπέλλα με σκοπό να τη μεγαλώσει μέσα στην αφέλεια.Οταν αυτή ερωτεύεται έναν νεαρό αυτός για να την αποσπάσει της ζητά να σκεφθεί μέ ορθή κρίση. Εκείνη του απαντά "Πως θέλεις να έχω ορθή κρίση αφού είμαι αφελής?"
Λέει ο σκηνοθέτης:
"Πόσοι νέοι σήμερα δεν βρίσκονται αποκλεισμένοι απ την μόρφωση? Και την στιγμή όπου η "υπεύθυνη" τάξη επικαλείται την ορθή τους κρίση, βάζουν φωτιά:ένας "αφελής" τρόπος για να καταδείξουν την στερημένη τους ελευθερία."

Μια εξαιρετική παράσταση που θα παιχθεί και σήμερα.
Υπάρχουν υπέρτιτλοι και η μετάφραση είναι καλή.

Το προϊστορικό Σπήλαιο της Niaux

Toν Αύγουστο του 2007 σ'ενα ταξίδι στη Νοτιοδυτική Γαλλία έζησα μια συγκλονιστική εμπειρία. Την επίσκεψη στο Προϊστορικό Σπήλαιο της Niaux.Βρίσκεται στην Ariege στη κοιλάδα του ποταμού Vicdessos. Ανακαλύφθηκε επίσημα το 1907 όπου βρέθηκαν τα πρώτα ανθρώπινα αποτυπώματα. Στο σπήλαιο αυτό σώζονται σε άριστη κατάσταση ζωγραφιές ζώων που χρονολογούνται απ'την παλαιολιθική εποχή δηλαδή 12000 χρόνια προ Χριστού,εποχή που αποκαλείται Magdalenian Age. Το πιο διάσημο και όμορφο σπήλαιο της Γαλλίας είναι αυτό της Lascaux. Λόγω της υπερέκθεσης στο φως και στους αμέτρητους επισκέπτες οι ζωγραφιές της κινδυνεύουν σοβαρά να σβήσουν και η ζημιά είναι πια τόσο μεγάλη που κανείς δεν είναι σίγουρος ότι θα διορθωθεί. Αυτό όμως έγινε ένα καλό μάθημα για να σωθούν οι υπόλοιπες. Ετσι στη Niaux οι επισκέψεις είναι αυστηρά μετρημένες και ο αριθμός των ατόμων κάθε φορά δεν ξεπερνά τους 20. Στην επιβλητική είσοδο ο ξεναγός μας δίνει φακούς-φαναράκια διότι μέσα στη σπηλιά δεν υπάρχει καθόλου φως. Αυτός είναι εξ'αλλου ο βασικός λόγος που βρέθηκαν σε τόσο καλή κατάσταση οι ζωγραφιές.
Υπάρχει όμως τσουχτερό κρύο γιατί ακόμα και τον Αύγουστο η θερμοκρασία μέσα δεν ξεπερνά τους 7 βαθμούς. Το έδαφος είναι ανηφορικό στην αρχή και κάτω υπάρχει άμμος,πέτρες και νερό.Στα 350 μέτρα έχουμε τη πρώτη επαφη με τη προϊστορική τέχνη. Κουκκίδες κόκκινες και κάθετες μαύρες γραμμές.Ακόμα και τώρα κανείς δεν είναι σίγουρος για το τι ακριβώς σημαίνουν. Αλλοι λένε είναι ένα πρώτο είδος χάρτη κι άλλοι ότι είναι μια πρώτη αναπαράσταση των ανρικών και γυναικείων γεννητικών οργάνων.
Ακολουθώντας μια αρκετά δύσκολη διαδρομή μέσα στη σπηλιά (αν είστε κλειστοφοβικοί ή φοβάστε το σκοτάδι μη πάτε) φτάνουμε στη Μαύρη Αίθουσα (Salon Noire). Εκεί σου κόβεται στη κυριολεξία η ανάσα! Μερικοί δακρύζουμε απ'την συγκίνηση. Το θέαμα αλλά κυρίως το συναίσθημα είναι συγκλονιστικό. Είσαι στο καταφύγιο όπου 12000 χρόνια πρίν κάποιοι άνθρωποι ζωγράφισαν αυτό που έβλεπαν στην καθημερινότητά τους. Ζώα. Βίσσονες και άλογα. Το ύψος της αίθουσας αυτής μέσα στα βράχια είναι περίπου 60 μέτρα. Οι ζωγραφιές δεν είναι διάσπαρτες παντού αλλά συγκεντρωμένες σε μερικά σημεία των βράχων.Ο ξεναγός μας ζητά να σβήσουμε τους φακούς και ανάβει τον δικό του μόνο για να δείξει τις λεπτομέρειες. Το θέαμα είναι μοναδικό. Ενα κοπάδι βίσσονες είναι έτοιμο σχεδόν να τρέξει μπροστά μας. Το περίγραμμα έντονο μαύρο, τα μεγάλα μάτια του ζώου μπροστά. Ενα άλογο που νομίζεις ότι χαμογελάει, ο λαιμός του τόσο φίνα ζωγραφισμένος σ' εντυπωσιάζει. Ελάχιστα εργαλεία βρέθηκαν. Ολη η προϊστορική τέχνη είναι ζωγραφική ζώων. Μόνο σε μία άλλη σπηλιά έχουν βρεθεί παραστάσεις ανθρώπινου σώματος αλλά ποτέ ολόκληρου, μόνο κάποια κομμάτια όπως το κεφάλι ή γυναικεία στήθη. Σε άλλες σπηλιές έχουν βρεθεί ζωγραφιές επικίνδυνων ζώων όπως ρινόκεροι. Γιατί όμως ζωγράφιζαν βίσσονες και άλογα ρωτάει ο ξεναγός. Γιατί αυτά κυνηγούσαν και έτρωγαν απαντήσαμε σχεδόν όλοι. Ο ξεναγός παραμένει σκεφτικός και ρωτάει: " Δεν αναρωτιέστε πως μπορεί οι άνθρωποι εκείνης της εποχής με τα υποτυπώδη κυνηγητικά όπλα και όντας πολύ πιο μικρόσωμοι απο τον σημερινό άνθρωπο να σκοτώσουν ένα βίσσονα?" Και συνέχισε:
"Εάν για κάποιο λόγο ο σημερινός πολιτισμός μας πάγωνε και τον έβρισκαν άθικτο μετά από 12000 χρόνια ποια "ζωγραφιά" (εννοώντας γενικά εικόνα) νομίζετε ότι θα έβλεπαν περισσότερο?" Οι απαντήσεις διάφορες (ακόμα και ο Mickle Jackson ακούστηκε) αλλά καμμία η σωστή. "Ο Ιησούς Χριστός πάνω στο Σταυρό είναι αυτή η εικόνα που θα έβρισκαν περισσότερο απο οποιαδήποτε άλλη. Τι συμπέρασμα λοιπόν θα έπρεπε να βγάλουν? Οτι 12000 χρόνια πριν, οι άνθρωποι θανάτωναν τους συνανθρώπους τους σταυρώνοντας τους και βάζοντας τους ακάνθινα στεφάνια στο κεφάλι και καρφιά στα χέρια και στα πόδια!!!"

Αυτό που ήθελε να πει είναι ότι η πιο πιθανή θεωρία είναι ότι τα ζώα αυτά είναι αυτά που θα ήθελαν να σκοτώσουν, είναι αυτά που φοβόντουσαν περισσότερο από τ'άλλα. Κι αυτό που κυρίως συμπεραίνουμε είναι ότι είναι εξαιρετικά δύσκολο να βγάλει κανείς συμπεράσματα για τόσο μακρινές εποχές για τις οποίες έχουμε ελάχιστα δεδομένα. Κι αυτό το μυστήριο που καλύπτει ακόμα αυτή αλλά και τις άλλες προϊστορικές σπηλιές είναι που τις κάνει τόσο μοναδικές.

Αν βρεθείτε ποτέ σ'αυτή τη γωνιά του κόσμου μη χάσετε αυτή την εμπειρία.

Σ'ευχαριστώ.

Η αγαπημένη μου φίλη, μου έδωσε το βραβείο proximidad. Αλλά πριν το βραβείο, μου έχει δώσει πολλά περισσότερα.

Το ανεκτίμητο συναίσθημα ότι κάπου υπάρχει ένας άνθρωπος να καταλάβει τις αγωνίες σου, τις αναποδιές σου, τη χαρά σου χωρίς να χρειάζεται να εξηγήσεις πολλά. Με γενναιοδωρία χωρίς να τσιγκουνευτεί ποτέ ούτε ένα τόσο δα λογάκι.

Εχει κάνει πολλές δύσκολες μέρες να φαίνονται ευκολότερες στέλνοντας κύματα ζεστασιάς απο μακρυά.

Εχει πλάσει σκηνές με φαντασία κι έχω μπεί μέσα κι εχω περάσει καλά.

Μου θύμισε πως είναι ένας άνθρωπος με καθαρότητα μυαλού και ψυχής.

Μου έχει δώσει τη χαρά να ονειρεύομαι ταξίδια σ'ενα κόσμο γεμάτο όμορφες μουσικές και χρώματα φωτεινά μέσα απ'τα δικά της μάτια. Δεν είμαι εγώ η ταξιδιάρα αυτή είναι.

Για όλα αυτά και γι' αυτά που θάρθουν την ευχαριστώ και την αγαπώ πολύ.

ΥΣ. To βραβειο θα το δώσω στο αγαπημένο μου μπλογκ του γλυκούλη!