Federico Fellini

"Eιμαι ενας παραμυθας και το σινεμα τυχαινει να ειναι το μεσον μου"

Ο Federico Fellini, ισως ο μεγαλυτερος Ιταλος σκηνοθετης, γεννηθηκε στο Ριμινι το 1920 και πεθανε σαν σημερα το 1993.

Οι γυναικες που αγαπουσε και φοβοταν και η Ιταλια του Μουσολινι των νεανικων του χρονων, ηταν οι κυριες πηγες εμπνευσης του.

"Δεν ξερουμε ποια ειναι πραγματικα η γυναικα. Παραμενει ακριβως στο σημειο μεσα στον ανδρα οπου αρχιζει το σκοταδι. Το να μιλας για τις γυναικες ειναι σαν να μιλας για το σκοτεινοτερο κομματι του εαυτου σου, το μη ανεπτυγμενο,το πραγματικο μυστηριο μεσα σου."

Οι ταινιες του La Strada, Amarcord,Dolce Vita, Οι νυχτες της Καμπιρια,η Ιουλιετα των Πνευματων. Το Satyricon και το αριστουργηματικο 8 1/2 ειναι επηρεασμενα απο τις ιδεες του Ελβετου ψυχιατρου Cark Jung γυρω απ'τον ρολο των αρχετυπων και του συλλογικου υποσυνειδητου.
Ολες ομως εχουν μια τραγικη τρυφεροτητα μεσα απ' την αιωνια μαχη μεταξυ του μυαλου και της καρδιας.
Ρολλοι οπως ο νεαρος Paparazzo στο Dolce Vita (απ'οπου εμεινε και η λεξη paparazzi),της Saraghina η του σκηνοθετη Guido στο 8 1/2,εμειναν κλασικοι στην ιστορια του κινηματογραφου.
Η μουσικη του Νino Rota σε ολες σχεδον τις ταινιες του ολοκληρωνε το μαγικο ταξιδι των παραμυθιων του Fellini.

"Οποιος ζει οπως εγω μεσα σ'ενα φανταστικο κοσμο,πρεπει να κανει μια μεγαλη και αφυσικη προσπαθεια να ειναι κανονικος με τη συνηθισμενη εννοια. Ομολογω οτι θα ημουν ενας απαισιος μαρτυρας σε δικαστηριο και ενας ακομα χειροτερος δημοσιογραφος. Ταυτιζομαι με μια ιστορια οπως την βλεπω εγω και αυτο σπανια ειναι το ιδιο με οπως πραγματικα συνεβη."

Συντροφος του μεχρι το τελος της ζωης του και πρωταγωνιστρια σε καποιες ταινιες του η Giulietta Massina.

Ο Φελλινι ισχυριζοταν οτι οι ταινιες του ειναι η αυτοβιογραφια του. Στο 8 1/2 ο Guido ειναι ο ιδιος. Ειναι αυτος που ψαχνει να βρει την ισορροπια μεταξυ των παιδικων του τραυματων και των τωρινων του ιδεων, του αισθησιασμου,την καλλιτεχνικη του ολοκληρωση και την εμπορικη επιτυχια.
Λεει η Agnes Varda κριτικος κινηματογραφου:
.. Ο Guido ειναι ο Fellini και ο Fellini εμεις. Παλευουμε για το μεγαλειωδες για να καταφερουμε μονο το καθημερινο και οικειο..με μερικα ενδιαμεσα διαλλειματα..

Η "ημερα των νεκρων"

Στο Μεξικο,καθε φθινοπωρο,οι ζωντανοι προσκαλουν τους νεκρους τους να γιορτασουν μαζι, να επιστρεψουν στο σπιτι,να νοιωσουν τη ζεστασια του φωτος πανω στα παγωμενα κοκκαλα τους πριν ξεκινησουν παλι το μεγαλο ταξιδι της επιστροφης στη γη των νεκρων.
Την ημερα αυτη ο θανατος συλλαμβανεται σα ζωη και η ζωη χορευει ελκυστικα με τον θανατο. Ο μυστικισμος των Μεξικανων μετατρεπει την "ημερα των νεκρων" σε "γιορτη των νεκρων",με ολονυκτία στα νεκροταφεια και στα σπιτια,με μουσικη,τραγουδι και φαγητο.

Στο Κεντρο Λατινοαμερικανικων σπουδων Al Andar παρουσιαζεται εδω και πολλα χρονια ο Βωμος. Θα ειναι ανοικτος απο αυριο Πεμπτη 30 Οκτωβριου εως το Σαββατο 1 Νοεμβριου
απο 11.00-13.00 και 17.00-21.00.
Στο φιλοξενο χωρο του Al Andar (Χαρ.Τρικουπη 170) κατα τη παρουσιαση του Βωμου θα υπαρχουν εκθεσεις και επεξηγησεις για τη τοσο σημαντικη αυτη γιορτη.

On the road again!

Μετα την ακατασχετη μπλογκοφλυαρια μου των τελευταιων ημερων παιρνω το ρενακι και παμε μια μεγααααλη αυτοκινηταδα για οπου μας βγαλει!

Να προσεχετε και καλο τριημερο σε ολους!!

Η κομψοτητα του σκαντζοχοιρου

...εχω διαβασει τοσα βιβλια. Κι ομως,οπως ολοι οι αυτοδιδακτοι,δεν ειμαι ποτε σιγουρη γι'αυτο που εχω καταλαβει. Τη μια μερα μου φαινεται πως αγκαλιαζω με μια μονο ματια ολοκληρη τη γνωση και υστερα αποτομα το νοημα υποχωρει, η ουσια χανεται και ματαια ξαναδιαβαζω τις ιδιες γραμμες,ολο και κατι μου ξεφευγει καθε φορα δινοντας την εντυπωση για μενα μιας τρελογριας που νομιζει οτι γεμισε το στομαχι της,επειδη διαβασε προσεκτικα το μενου..
Ρενε 54 χρονων θυρωρος

...το κακο ειναι οτι τα παιδια πιστευουν στα λογια των μεγαλων και πως,οταν ενηλικιωθουν,εκδικουνται τους εαυτους τους,εξαπατωντας τα δικα τους παιδια. Η ζωη εχει ενα νοημα που οι μεγαλοι το ξερουν:το οικουμενικο ψεμα στο οποιο ολοι ειναι υποχρεωμενοι να πιστεψουν. Οταν στην ενηλικιωση,καταλαβαινουμε πως προκειται για ψεμα,ειναι πολυ αργα. Το μυστηριο παραμενει ανεπαφο,μα ολη η διαθεσιμη ενεργεια μας εχει σπαταληθει προ πολλου σε ανοητες δραστηριοτητες..
Παλομα 12 χρονων

Ενα μικρο αποσπασμα απ'το βιβλιο της Muriel Barbery Η κομψοτητα του σκαντζοχοιρου (Εκδοσεις Συγχρονοι Οριζοντες).

Μια παραλληλη αφηγηση δυο γυναικων. Της 54χρονης Ρενε, θυρωρου και της 12χρονης Παλομα ενοικου της ιδιας πολυκατοικιας.
Η μια αγραμματη που εζησε μια ζωη στο μικρο δωματιακι του θυρωρειου και η αλλη μια πανεξυπνη μικρη,κορη μεγαλοαστικης οικογενειας.
Μια αφηγηση με πολυ χιουμορ αλλα και πολλη αληθεια για τη ζωη και τον θανατο.
Το βιβλιο εχει παρει το Βραβειο των Βιβλιοπωλων και το Βραβειο Πολιτισμου και Βιβλιοθηκων στη Γαλλια το 2006.
Ειναι ενα βιβλιο που οταν το διαβασεις θες να το μοιραστεις αμεσως με αλλους.

Βlogoulo-παιχνιδια

Με την απειλη του φιλου blogouli να μεινω στην ιδια ταξη παραδιδω το γραπτο μου:
ΘΕΜΑΤΑ
1. ΑΓΑΠΗΜΕΝΟΣ ΜΟΥ ΠΙΝΑΚΑΣ
Ο εικονιζομενος, με τιτλο "Η λιμνη της Κυρα-Φροσυνης", της Μαριγως Κασση!
Πριν 13 χρονια περιπου ειχε γινει μια συλλογικη εκθεση ορισμενων Ελληνων ζωγραφων στα Ιωαννινα με θεμα Κυρα Φροσυνη. Η φιλη μου Μαριγω Κασση ειχε παρει μερος με 5 καταπληκτικους πινακες που ενω σαν κεντρικο θεμα ειχαν τη λιμνη,στην ουσια ηταν μια παρασταση της εννοιας "βουλιαζω".Πολλες φορες ειμαι μεσα σ'αυτη τη βαρκουλα με κατευθυνση τον βυθο. Αυτο που ισως δεν φαινεται στη φωτογραφια ειναι οτι πανω σε ολο τον πινακα ειναι κολλημενα φυσικα στοιχεια της λιμνης.Ο πινακας βρισκεται σπιτι μου, εισοδος ελευθερη.

2. ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΜΟΥ ΠΟΙΗΜΑ
Οι αγαπημενοι μου ποιητες ειναι ο Καββαδιας,ο Εγγονοπουλος κι ο Καφαβης.
Ομως το ποιημα που εχει σημαδεψει τη ζωη μου, κι απο τοτε δεν ξανατολμησα να πω δημοσιως κανενα, ηταν το Ελληνοπουλο. Ηρωικο της 25ης Μαρτιου και το πρωτο που θα ελεγα σε σχολικη γιορτη σε ηλικια 8 χρονων. Αφου προσφερουν στο ελληνοπουλο διαφορα που δεν θυμαμαι ακριβως, αυτος στο τελος (που θελει να σκοτωσει Τουρκους) λεει: Βολια, μπαρουτι θελω, να!!
Ατελειωτες προβες σπιτι, τους εχω σπασει τα νευρα να το ακουνε κι ο εξυπνος ο θειος μου για να κανει πλακα μού λεει οτι στο τελος, το ΝΑ πρεπει να το πω με τη παλαμη ανοιχτη στον κοσμο.
Μη γνωριζοντας τη σημασια της συγκεκριμενης χειρονομιας τοτε, ολο χαρα και περηφανεια εριξα σε ολους τους παρευρισκομενους μια μεγαλειωδη μουτζα.Το γελιο που ακολουθησε μου στοιχειωσε τα παιδικα μου χρονια κι ουτε ποτε καμια δασκαλα μου ξαναδωσε ποιημα σε σχολικη γιορτη..

3. ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΡΗΤΟ
Χωρις καμια αμφιβολια, το Εν οιδα οτι ουδεν οιδα! Θα μπορουσα να πω αν ηταν ρητο και το "οταν εισαι απολυτα σιγουρος για κατι αρχισε να αμφιβαλλεις"

Ελπιζω να μη κοπηκα τελικα Κυριε blogouli (αν ηξερα να κανω και λινκ θαπαιρνα και βαθμο αλλα δεν ξερω... παρα τα σκονακια της Αθηνας)

Παιξτε οποιοι θελετε!!

Παμε συριζα στο τελος!

Ημερα γενικης σχεδον απεργιας σημερα.
Κι ενω τα αιτηματα ολου του κοσμου ειναι τα ιδια, τα κομματα της Αριστερας για αλλη μια φορα θα διαδηλωσουν ξεχωριστα.
Γιατι οι μεν ειναι σχεδον μιασματα για τους δε..
Γιατι το χασμα αγεφυρωτο.
Γιατι δεν εχουν καταλαβει πως αυτο που εγινε στην Ιταλια και στη Γαλλια δεν θ'αργησει να γινει κι εδω. Το τελος της Αριστερας.
Δεν εχουν φαινεται συνειδοποιησει ποσο θα ηταν δυνατοι, τωρα που ο τοπος τους χρειαζεται περισσοτερο, αν ηταν ενωμενοι. Αν η δυναμη του ενος στη βαση των εργασιακων χωρων ενωνονταν κατω απο μια σημαια με τη κοινωνικη ευαισθησια του αλλου.
Μηπως η ευκολια του κρινειν εκ τους ασφαλους βολευει τελικα συντροφοι?
Η Αριστερα σημερα ειναι πιο πολυ σταση ζωης και νοοτροπια.Ενα, μονο ενα σοβαρο πολιτικο κομμα που θα αντιπροσωπευε ολους αυτους τους ανθρωπους θα μπορουσε να κανει τη διαφορα.
Αλλα αν δεν σπασεις αυγα ομελετα δεν γινεται δυστυχως.

Τον Αγιο Γερασιμο μου μεσα!

Χρονια Πολλα στους απανταχου Κεφαλονιτες!!
Σημερα γιορταζει ο Αγιος με τον οποιο ολοι οι συντοπιτες μου εχουμε μια μοναδικη σχεση.
Η αληθεια ειναι οτι ειναι δυσκολο για καποιον να καταλαβει πώς ενα ολοκληρο νησι γιορταζει και τιμα σημερα εναν Αγιο ο οποιος αποτελει το κεντρικο προσωπο καθε αξιοπρεπους βρισιας καθε Κεφαλονιτη που σεβεται τον εαυτο και την καταγωγη του.
Η σχεση των Κεφαλονιτων με την θρησκεια γενικοτερα, ασχετα αν τη πληρωνει συνηθως ο καημενος ο Αγ.Γερασιμος, ειναι αντικειμενο προς μελετη.
Ολοι ξερουν για παραδειγμα οτι τα περιφημα φιδακια της Παναγιας στο Μαρκοπουλο που βγαινουν καθε Δεκαπενταυγουστο ειναι αποτελεσμα του γνωστου τεχνασματος των μοναχων να βαζουν γαλα σε συγκεκριμενα σημεια. Κι ομως η εκκλησια καθε χρονο ειναι γεματη "πιστους" που μπροστα στις καμερες αναφωνουν Θαυμα!!
Οταν ημουν 8 χρονων η μαμα μου αποφασισε να μας παει στο κατηχητικο χωρις βεβαια να ρωτησει τον Ληξιουριωτη μπαμπα. Οταν ο τελευταιος το εμαθε βγηκε εξαλλος απ'το σπιτι, ανοιξε τη πορτα της εκκλησιας μάς τραβηξε στη κυριολεξια απ'τα μαλλια εξω ,αφηνοντας τους παπαδες αναυδους!
Καταλυτικο ρολο εχει παιξει ο Ανδρεας Λασκαρατος. Ο συγγραφεας απ'το Ληξουρι που εκανε με τον λογο του κανονικο πολεμο στους παπαδες αποδεικνυοντας την υποκρισια τους και την ελαχιστη σχεση που εχουν με την θρησκεια. Αδικο ειχε?
Κι επειδη ουτε το χιουμορ ουτε ο αυτοσαρκασμος λειπουν απ'το νησι εβγαλαν και την αντιστοιχη κανταδα με τα 13 ευαγγελια.

Στο βιντεακι ενα δειγμα μπαλου (σκετη χαρα ζωης) σαν αυτον που θα χορεψουν σημερα οσοι γιορταζουν!